کاتالین

هنوزم نمیتونم به خودم بگم عکاس ولی در مسیرم هرچند آهسته 🦕

دایرکت اینستام پرشده از پیام های قیمت لباس هایی که از آنلاین شاپا پرسیدم و هرگز خریداری نخواهد شد.

درحالی که دیشب تاساعت ۲ بیدار بودم و فکر و خیال میکردم اول صبحی اومدم پیاده روی و بعدش حافظیه.

همکارم به صورت رندوم گفت: میگم مریم تو چرا دیت نمیری؟ چی بگم والا...پیش نمیاد دیگه.

آرزومندم کادوی تولد امسالم ماشین لباسشویی باشه از یه جای رندوم که روحمم خبرنداشته باشه. دیگه نمیتونم بادست لباس بشورم.😭

امروز یه نفر دیگه هم بهم گفت شبیه یکی از بازیگرای یه فیلمم میگفت ببین حتی مدل لباس پوشیدنت دوس دارم زودتر برم فیلمه رو ببینم .

یکی از خونه های محبوبم تواین شهر:

در این لحظه دلم کباب تابه ای با سبزی و دوغ میخواد‌.

یه کاسه سرامیکی قیمت گرفتم ۹۸۰ واقعا دیگه یه کاسه چیه که نمیتونم بخرم.

به قدری دلم برا مامان و خواهرم و اون دوتا بچه کوچولو تنگ شده که نمیتونم صبرکنم تا فردا بشه و برم خونه.

میخوام یه گروه تو تلگرام بزنم که آخر هر روز بهم گزارش بدیم که چند صفحه کتاب خوندیم. فقط برای اینکه بازم به کتاب خوندن برگردم. هرکس تمایل داره بگه بهم.

خودم کم ناراحتی داشتم حالا همش دلم پیش دختره است که متولد ۸۹ بود و رحم نداشت با پدر شوهر و مادر شوهرش اومده بود ومیگفت شوهرم هیچوقت قبول نمیکنه رحم جایگزین بگیریم.

من ۸ساله دارم تواین شهر زندگی میکنم در سایه سارِ سرو ها و حافظِ عزیزم. شیراز برای من "خونه" بوده همیشه.

خب عزیزم شیفت تموم شد حالا راحت گریه کن.

خب من یه روز توییتر نبودم کل توییتر شده شیراز.

امروز همون اول صبح بعد جلسه دلم میخواست بزنم زیر گریه ولی تا الان دووم آوردم. زندگی خیلی غرببانه شده باهام