kenneth otto 

Stel: vier mannen zitten aan een pokertafel en bewijzen elkaar dat ze rijk zijn. Met dezelfde stapel chips. Dat is geen mop. Dat is wat er vandaag op de Amerikaanse beurs gebeurt. Kijk mee. Nvidia steekt tot 100 miljard dollar in OpenAI. OpenAI tekent voor 300 miljard aan clouddeals bij Oracle. En Oracle koopt op zijn beurt voor tientallen miljarden aan chips, bij Nvidia. Hetzelfde geld gaat de tafel rond, en bij elke ronde stijgt de beurswaarde van iedereen die meespeelt. Ondertussen bestaat de S&P 500 voor zowat 40% uit tech- en AI-aandelen. Wie denkt dat hij "gespreid" belegt met een indexfonds, zit dus voor een groot stuk mee aan die tafel. Zoveel geld dat op één belofte leunt, dat is voor mij de definitie van een bubble. Versta me niet verkeerd: AI is echt. Maar in 1999 was het internet ook écht en glasvezel ook vooruitgang. Dat heeft de crash niet tegengehouden. Wie toen aan de top kocht, heeft 15 jaar gewacht om terug op nul te staan. Dus als je vandaag belegt in AI, stel jezelf één vraag: komt de omzet van echte klanten, of van de andere spelers aan tafel? Papieren rijkdom voelt precies hetzelfde als echte. Tot iemand zijn chips komt verzilveren.