เด็กนรก 🏳️‍🌈(เจ้าของความรัก📚)

เมื่อคืน วาได้ย้อนกลับมาอ่านนิยายพีเรียด เรื่องเดียวที่วามี #ธุลีดอกไม้ คือไม่ว่าจะอ่านกี่ครั้ง มีน้ำตาทุกครั้งเลยค่ะ วันนี้เลยอยากจะมาเล่าถึงชื่อในเรื่องสักหน่อย เรื่องนี้เป็นพีเรียดในช่วงรอยต่อระหว่างทวารวดี-สุโขทัย ก่อนเป็นสยามนานเชียวค่ะ เมืองหลักมีชื่อว่า เมืองโกสิกาลัย แปลว่า ที่อาศัยของพระอินทร์ เนื่องจากกษัตริย์ของเมืองนี้นับถือพระอิศวร จึงตั้งชื่อนี้เพื่อนอบน้อมและไม่ยกตนเทียบเท่าพระอิศวร (ตำแหน่งเมืองอยู่ในจังหวัดเพชรบูรณ์) และชื่อนางเอกของเรา กิริฎารินทร์วดี (กิ-ริ-ดา-ริน-วะ-ดี) หรือองค์ฎารินทร์ แปลว่า มงกุฎของพระอินทร์ และองค์เองก็สวยสะกดตา สง่างาม และเย่อหยิ่ง สมเป็นเครื่องประดับเหนือเกล้าที่สุด ส่วนเมืองเล็ก ๆ ของน้องพุดเรา มีชื่อว่า ศรีมาวารนคร แปลว่า ดินแดนแห่งกุหลาบ เนื่องจากเป็นเมืองที่เลื่องชื่อในเรื่องมีกุหลาบสวยและหายากค่ะ (ตำแหน่งเมืองอยู่เหนือเชียงรายไปทางสิบสองปันนา) ศรีมาวารส่งออกนางเอกอีกคนของเรา พุทธิมาลา (พุด-ทิ-มา-ลา) หรือพุดเจ้า แปลว่าดอกไม้แห่งสติปัญหา ในเรื่องจะเห็นว่าพุดเจ้า เป็นสตรีที่กล้าซักกล้าถาม อยากรู้อยากเห็น สดใส สวยงามเหมือนดอกไม้ และฉลาดค่ะ อันความประดิพัทธ์รักใคร่ระหว่างสตรีกับสตรี ผิดครรลอง ผิดแผนฟ้า ผิดทุกสิ่ง... เจ้าหญิงที่เดินทางมาไกลจากแดนปิตุภูมิอันทรงเกียรติ เพื่ออภิเษกกับเจ้าชายรัชทายาทแห่งโกสิกานคร กลับตกหลุมรักต่อเจ้าหญิงอีกพระองค์หนึ่ง รักแบ่งบานในหฤทัย รัก...ซึ่งไม่อาจเป็นไปได้ แต่ก็รัก เพราะไม่อาจหักห้ามใจ รักพระองค์จนกว่าชีวาจะหาไม่ ตราบดอกไม้กลายเป็นธุลีแห่งความรัก ขอเฝ้ารักพระองค์เช่นนั้น ตราบสิ้นลมหายใจ หากใครอ่านเรื่องนี้จบแล้ว วาอยากฝากให้ชุบชูหัวใจต่อในเรื่อง “พี่คะลืมดอกไม้” ค่ะ มาซึมซับความรักของพวกเธอทั้งคู่กันค่ะ ไม่ว่ากี่ชาติกี่ภพ คู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน