Natali Tenenbaum

σημασία έχει να ξέρεις ποιος είναι στη ζωή σου ο Σπύρος, ποια η Δήμητρα, ποιος ο Βλάσης, ποιος ο Γιάννης και ποιος ο κυρ - Βασίλης

έβαλα κατά λάθος αδιάβροχο eyeliner και μάλλον θα χρειαστεί να με θάψετε με αυτό

τι λένε χρόνια πολλά σήμερα, θέλετε να ξαναμπούν οι Ιταλοί επειδή ένας μισότρελος τα βρήκε με έναν ολότρελο

ο νέος κάνει παρέα στο σταθμό με ένα παιδάκι που το λένε Μπαμπη και ένα που το λένε Έρως, ήταν λογικό ότι η βιολογική μου συνέχεια θα ακροβατούσε ανάμεσα στην πίστα του σκυλάδικου και τη σκηνή της Λυρικής

στο Φιξ, την τύχη μου την ανερμάτιστη

μπορεί και στο Βοξ, νυστάζω από τις οκτώ τόσο πολύ που ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΓΡΑΦΩ

μας έχει διαλύσει αυτή η αλλαγή ωρας, τόσο κομματιασμένη δεν ήμουν ούτε φοιτήτρια που πήγαινα μεσοβδόμαδα Χρηστο Παζη στο Ρεξ

α είναι και παναθηναϊκοί, δώστε μου τηλέφωνα, θα πηγαίνετε τον νέο γήπεδο σε μερικά χρόνια

είναι μια παρέα από έφηβους στο λεωφορείο που έχουν καθυστερήσει μεν για την πρώτη ώρα στο σχολείο, ΑΛΛΑ συζητάνε για τα προβλήματα που προκύπτουν από την κατοχή πυρηνικών και τις διεθνείς εξελίξεις

κυκλοφορούν ήδη κουραμπιέδες και μελομακάρονα, αφήστε μας ρε αλήτες να κάνουμε πρώτα Halloween σαν άνθρωποι

δεν έφαγε, λέει, ο νέος στον παιδικό σταθμό το ψάρι με πέστο παντζαριού, να σας πω κάτι, ούτε εγώ θα το έτρωγα

και χεστηκα που δεν το μιλάει, αλλά να μη διορθώνει εμένα

καθιερώνω τη φράση «νύχτα το πήρες το Μίσιγκαν» για όποιον νομίζει ότι μιλάει το εγγλέζικο ενώ στην πραγματικότητα είναι ο Βουτσας στον Γαμπρό από το Λονδίνο

τρομερά μουσικόφιλος ο νέος στο Μέγαρο, άντεξε καθιστός ενάμισι adagio και μετά άρχισε τα ζεϊμπέκικα στα σκαλιά

άλλα όνειρα είχαν οι γονείς της συμμαθήτριας του νέου που την βάφτισαν Κλέλια και ο δικός μας τη φωνάζει Κέκα

- άμα δεν αναπνεει ο ασθενής σημαίνει ότι είναι νεκρός. - μα μπορεί να μην έχει κάτι άλλο ο οργανισμός. - κοιτάξτε, εγώ έχω υπογράψει πάνω από χίλια πιστοποιητικά θανάτου. - και για καλό μας το λέτε τώρα αυτό;

πέθανε η αδερφή του παππού μου και όλες οι ανιψιές είναι σε φάση Πεπη από Εγκλήματα, «σταγόνες από λεμόνι βάλε, έριξα εγώ στα μάτια στην κηδεία της πεθεράς μου, είδανε και πάθανε να με συνεφερουνε»