میم. (@miiimof) header
میم. (@miiimof) profile picture

ای بهار فقید کلمات بر گلستان مخدوشی از دهانی افسرده.

Joined November 2009
Photo by میم. (@miiimof)Photo by میم. (@miiimof)Photo by میم. (@miiimof)Photo by میم. (@miiimof)Photo by میم. (@miiimof)Photo by میم. (@miiimof)Photo by میم. (@miiimof)Photo by میم. (@miiimof)Photo by میم. (@miiimof)
از زاویه‌ی تازه‌ای از کنار پنجره منظره‌ی تنگ بیرون رو تماشا کردم و درخشش تند سفیدی چشمم رو زد. خیال کردم که گوشه‌ی برف نوک کوه، ولی در لحظه دیدم که برق بام آلومینیومی همسایه‌ست، از سر آجرها. خنکی و سبکی صبح‌های شهرهای شمال.
8
125
گل می‌گذرد، موسم گل می‌گذرد.
9
132
پیدا نیست چرا شب‌ها هر جای این شهر که راه می‌رم به تو می‌رسم.
13
198
خیلی کم‌خرج‌تر از چیزی که به نظر می‌رسه‌ست اغلب محبت داشتن. نمی‌دونم چی باز می‌داره آدمو. خودمو خیلی وقتا انتظار دریافتش.
1
18
346
ظهر جمعه‌ی ابرآفتاب با ساندکلود و آسیمان و قهوه‌ی سبک و کیک تازه‌ی گرم. چنان بیهوده متصلم به لحظه که بی‌قراری همه‌ی عمر از رو می‌ره.
3
16
452
دلم دوست مسن جاسنگین جالب گذشته از موج و طوفان می‌خواد و چای عصر در خونه‌ای قدیمی و پرانحنا و قوس و قاب و قصه.
1
33
554
اون‌ور صدای عربده بلنده، این‌ور صدای آواز و خنده. شهر دیوانه‌ی عجیب عزیز.
16
251
قهوه و باقلوا هم جالبه.
10
230
«ما زمان را نه با واحدهای تجربه، که با پیمانه‌های امید و اندوه چیزهایی می‌سنجیم که از پیش نگران از دست دادنشان هستیم.»
11
233
این لحظات سنگین شدن سر و فرو افتادنش از فرط خستگی و خواب، این ایستادن روی مرز تن ندادن و تن سپردن، ممکن و ناممکن، خیلی برام لحظات سعادتناکیه.
2
16
365
اگر که فراغتی و بالشی دم دست باشه. اگه نه که زجرآورترین آنات انسانی.
4
89
امروز سکوتی غریب در اتاق می‌خزد و تا گلو بالا می‌آید. دفتر نیمه‌خالی از سکنه است. کتری سوت می‌کشد و قهوه مزه‌ی همیشه را نمی‌دهد. درز پنجره باز است و منظره‌ی روشن درخت زیتون از شیشه‌ی چسب‌زده پیداست. نارنگی را توی دستم می‌چرخانم و خیره می‌مانم به کلمات.
1
15
391
انسان خواب‌آلوده است.
1
14
305
نمی‌دونم خفگی از گرما رو به آلودگی ترجیح بدم یا برعکس.
9
211
میوه دارم که به دی‌مه شکفد که نه برگی نه بری خواهم داشت کرم شب‌تابم در تابش روز که نه زوری نه فری خواهم داشت
8
195
بان دارچینم زودتر از اونچه باید تموم شد. چای تلخ می‌خورم و پَری پرتقال جنوب. دلم اتاق خالی از همکار می‌خواد که پنجره رو چهارطاق کنم و خنکی نیمه‌ی‌ پاییز رو بدم فرو.
14
234
به یک استوری که هوا کرده‌ام، یکی از دوستام جواب داده که: «چه قشنگه»، و یکی دیگه از دوستام: «چه زشته».
1
17
423
توی کافه نشسته‌م به کار. دو تا بچه‌ی بامزه دویدن اومدن نشستن پشت میز کناری و دفتردستک نقاشی‌شونو درآوردن و شروع کردن به آواز خوندن و «دست‌ورزی» تا معلمشون رسید. «آقا این نوک گیر کرده توش.» «شب پرستاره‌ی ونگوگ رو بکشیم؟» و صدا پیچیده توی اتاق که: «به رهی دیدم برگ خزان.»
13
275
روز روشن و ترد و تازه و زمین زیبا و بیگانه‌ست. صدای دعای گوش‌خراش و دل‌آزاری از جای نامعلومی میاد. دلم شیرینی آهسته‌ی نرم می‌خواد و تداوم خورشید تا نیمه‌ی شب.
13
218
عجب چیز شگفت‌انگیزیه سایه. سایه‌ی شاخه رو دیوار، ابر روی کوه.
19
280