Minidi

اولین اقدام کودکانه و معصومانه ام برای حفاظت از خودم در برابر ادما پاک کردن اسمشون از کانتکت گوشیمه. غریبه ای خدافظ.

بزرگسالی ام بیخوده ها. قلبت تیکه تیکه شده، شب سقف اتاق رو قفسه سینت بوده انگار، نه خوابیدی نه چیزی خوردی، اما صب باید پاشی بری دنبال زندگی و نون چونکه ازت مراقبت نمیشه و مسئول خودتی

هرررچی فکر کردم یادم نیومد یه حرفو تو بیداری زدم یا تو خواب. مغزم پر از مه هس، هیچی روشن روشن نیس

هنوز ماه اول این کاره تموم نشده دارم به چن ماه دیگه که ملوم نیس همین اینترنشیپو هم تمدید کنن یا نه فک میکنم. واقعن برا بضی بلاتکلیفیا پیرم دیگه

انقد مست بودم که دقیق یادم نمیاد چی شد که گریه کردیم.

روزی ده بار خودمو عذاب میدم فقط چون جرات حرف زدن در موردشو ندارم. کون ندارم برم بگم اقا فولانه و فولانه و من فولانم.

💃🏻✋🏻🤚🏻

گالری گوشیمو این چند ماه بیشتر از همیشه دوست دارم

خیلی دوست داشتم بشه. این دفعه حتی فرار هم نکردم، حتی ترس‌هام هم جلومو نگرفتن. اما انگار قرار نیس بشه.

واقعن ادم تا خرمنش نسوزد تشویش بقیه رو ندانه

سه ماه گذشت، هم خونه پیدا شد هم کار 🥲

نشدم ^_^

همه چیز بی‌معنی و عذاب اوره

حتی توصیفش هم قشنگ و رویاییه

از پاییز فقط لباس پوشیدنشو دوس دارم

اگه تا چند روز اینده کیر بشم دیگه جدی ادامه‌ی زندگی و امید داشتن بسه

داشتم تو حیاط این مدرسه هه یواشکی گریه میکردم یه پسر بچه اومد گف چرا گریه میکنی؟ گفتم چیزی تو چشمم رفته بعد ساکت واستاد تا باهاش حرف زدم یکم صحبت کرد رفت. ناز.

نوستالژی داره میکشتم دختر. غذا رنگ بو صدا اهنگ خاطره وای هر لحظه یه چیزی پرتم میکنه یه دنیای دیگه