수수 🐧🌹🌸🍹🍏✨ dks

15. : คุณทำงานมาเป็นเวลานานทั้งในฐานะนักร้องและนักแสดง หากวันหนึ่งเวลาผ่านไปและผู้คนหันมานึกถึงโดคยองซู คุณอยากให้พวกเขาจดจำคุณในฐานะ ‘ศิลปิน’ แบบไหน? น้องคยองซู: ผมอยากให้ผู้คนจดจำผมในฐานะ ‘คนที่มอบพลังบวกให้กับคนอื่นได้มากมาย’ ครับ ถ้าพวกเขาฟังเพลงของผมแล้วรู้สึกว่า ‘ฟังเพลงของคนคนนี้แล้วมีความสุขจัง’ หรือดูการแสดงของผมแล้วรู้สึกว่า ‘ผลงานของคนคนนี้มีข้อคิดดีๆ มากเลย’ แค่นั้นผมก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้วครับ แทนที่จะถูกจดจำว่าเป็นคนที่โดดเด่นหรือพิเศษอย่างมากในสาขาใดสาขาหนึ่ง ผมคงมีความสุขมากกว่าถ้าผู้คนจดจำผมในฐานะ ‘เพื่อนธรรมดาๆ ที่อยู่เคียงข้างแล้วรู้สึกสบายใจ เป็นคนดีที่น่าคบหา’ หรือ ‘คนที่มีพลังบวกอยู่เสมอ’ ครับ

14. : หากในอดีตสิ่งสำคัญคือการทำบางอย่างออกมาให้ดี แต่ตอนนี้เกณฑ์ในการเลือกสิ่งต่างๆ ของคุณอาจเปลี่ยนไปเล็กน้อย ระหว่างสิ่งที่ทำได้ดีกับสิ่งที่ชอบ ปัจจุบันโดคยองซูให้ความสำคัญกับอะไรที่สุดเวลาเลือกทำบางอย่าง? น้องคยองซู: ผมไม่ได้กำหนดเกณฑ์อย่างละเอียดไว้ล่วงหน้าครับ ผมไม่ใช่คนประเภทที่จะคิดอย่างละเอียดว่า ‘สิ่งนี้ควรจะชอบ’ หรือ ‘สิ่งนั้นควรจะชอบ’ อะไรแบบนั้น ผมเป็นคนที่ทำตามความรู้สึกโดยสัญชาตญาณมากกว่าครับ ถ้ามีอะไรที่รู้สึกดึงดูดใจอย่างชัดเจน ผมก็จะเลือกสิ่งนั้นโดยไม่ลังเล ผมเลือกแบบนี้มาโดยตลอด และเพราะใช้ชีวิตแบบนี้มาตลอด ผมจึงคิดว่าตอนนี้ความรู้สึกของตัวเองก็ยังคงเป็นสิ่งที่ผมให้ความสำคัญมากที่สุดครับ

13. : คุณเดบิวต์ตั้งแต่อายุ 20 ปี ใช้เวลาเกือบทั้งหมดในช่วงวัย 20 อยู่ต่อหน้าสาธารณชนอย่างเข้มข้น และตอนนี้กำลังก้าวเข้าสู่บทใหม่ของชีวิตในวัย 30 หากหยุดเดินสักครู่แล้วมองย้อนกลับไป ฉากไหนคือสิ่งแรกที่นึกถึง? และคุณคิดว่าพลังที่ขับเคลื่อนโดคยองซูในตอนนั้นกับพลังที่ขับเคลื่อนคุณในตอนนี้แตกต่างกันอย่างไร? น้องคยองซู: มีช่วงเวลามากมายเหลือเกินที่ผมนึกถึงครับ ช่วงเวลานับไม่ถ้วนที่ผมสั่งสมมาจากการทำกิจกรรมกับ EXO ยังคงชัดเจนอยู่ในความทรงจำ แต่จริงๆ แล้ว ผมไม่ได้คิดว่าตัวเองใช้ชีวิตอย่างหนักหน่วงขนาดนั้นในตอนนั้นนะครับ เพราะผมยังอยู่ในวัย 20 ปี ซึ่งเป็นช่วงวัยหนุ่ม ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังใช้ชีวิตอย่างหนัก และคิดว่านั่นเป็นเรื่องปกติที่ต้องเป็นแบบนั้น ข้อดีของเรื่องนี้คือ ตอนนี้ผมไม่ค่อยรู้สึกเหนื่อยกับอะไรมากนักครับ เพราะคงไม่สามารถยุ่งวุ่นวายได้เท่ากับตอนนั้นอีกแล้ว ผมกลับรู้สึกว่าตอนนี้ดีมากเลยครับ ประสบการณ์ในวัย 20 ที่ผมต้องทุ่มเทและเผชิญหน้ากับสิ่งต่างๆ อย่างหนักหน่วงโดยไม่ได้คิดว่ามันเป็นเรื่องยาก กลายเป็นจุดแข็งที่ยิ่งใหญ่ของผมในตอนนี้ และทำให้ผมเปล่งประกายได้อย่างที่เป็นอยู่ครับ ส่วนพลังที่ขับเคลื่อนผมในตอนนี้ ผมคิดว่ามันแทบไม่ต่างจากในอดีตเลยครับ ผู้คนที่คอยเฝ้ามองและสนับสนุนผม รวมถึงคนที่พยายามอยู่เคียงข้างเพื่อผม หากไม่มีคนเหล่านั้น ผมเองก็คงไม่มีเหตุผลที่จะทำงานนี้ต่อไป พวกเขาคือแหล่งพลังที่สำคัญที่สุดที่ทำให้ผมก้าวต่อไปได้ครับ

12. : จากบทสัมภาษณ์และเรื่องราวที่คนรอบตัวเล่า หลายคนมักบอกว่าคุณเป็นคนที่ไม่หวั่นไหวไปตามสายตาหรือคำประเมินของคนอื่นได้ง่ายๆ คุณคิดว่าอะไรคือที่มาของความหนักแน่นที่ทำให้คุณรักษาจุดยืนของตัวเองและเดินมาจนถึงทุกวันนี้ได้? น้องคยองซู: ผมยึดหลักคิดที่ว่า ‘อย่ารับทุกอย่างมาใส่ใจมากเกินไป’ ครับ จริงๆ แล้วถ้าผมอ่อนไหวมากเกินไป ผมจะยิ่งใช้ชีวิตได้ยากขึ้นเรื่อยๆ ผมจึงพยายามใช้ชีวิตอย่างใจเย็นครับ เมื่อก่อนผมเคยสงสัยว่าคนทั่วไปมีปฏิกิริยาอย่างไรกับเรื่องต่างๆ เลยลองค้นหาในอินเทอร์เน็ตดู แต่พอเห็นเรื่องราวที่ไม่ดีเข้า ก็อดไม่ได้ที่จะได้รับผลกระทบจากมัน ผมจึงเลือกที่จะไม่เข้าไปเจาะลึกเรื่องเหล่านั้นตั้งแต่แรก และเลือกที่จะไม่อ่านมันแทนครับ เพราะถ้าไม่อ่าน ก็สามารถใช้ชีวิตต่อไปได้โดยถือว่าเรื่องเหล่านั้นไม่มีอยู่จริง ผมเป็นคนที่พยายามใช้ชีวิตอย่างใจเย็นและไม่คิดมากเท่าที่จะทำได้ครับ

11. : เช่นเดียวกับคอนเซปต์ของนิตยสารฉบับนี้ ที่หน้ากล้องคุณมีความเป็นธรรมชาติ โดยไม่ได้พยายามแสดงอะไรเป็นพิเศษ โดยเฉพาะเวลาเห็นคุณในรายการวาไรตี้หรือชีวิตประจำวัน จะสัมผัสได้ถึงด้านนี้ชัดเจนยิ่งขึ้น หากคุณมีวันธรรมดาที่สมบูรณ์แบบ โดยไม่มีตารางงานใดๆ เลย วันนั้นของโดคยองซูจะดำเนินไปอย่างไร? น้องคยองซู: ผมก็จะออกไปตามหาร้านอาหารอร่อยๆ ครับ ไม่มีอะไรนอกจากนั้นเลย เวลาพักผ่อน ผมคิดว่าการได้กินของอร่อยและใช้เวลากับเพื่อนสนิทเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดสำหรับผม คนเราคงไม่ได้เปลี่ยนแปลงกันง่ายๆ ใช่ไหมครับ? ภาพที่ผมแสดงให้เห็นในรายการวาไรตี้ ‘Kong Kong Pat Pat’ ก็เป็นตัวผมในชีวิตประจำวันตามปกติเลยครับ

10. : ตัวละครวอนดึกในเรื่อง ‘100 Days My Prince’ สูญเสียความทรงจำและต้องใช้ชีวิตใหม่ในสภาพที่ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร บางทีการที่นักแสดงโดคยองซูได้พบกับผลงานแต่ละเรื่อง ก็อาจเป็นกระบวนการที่คุณต้องวางตัวตนเดิมลงชั่วคราวและสร้างตัวตนใหม่ขึ้นมา หากมีผลงานสักเรื่องที่ทำให้คุณรู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนแปลงไปมากที่สุดจนถึงตอนนี้ จะเป็นเรื่องอะไร? น้องคยองซู: ผมไม่สามารถเลือกผลงานเพียงเรื่องเดียวได้เลยครับ ผมไม่ใช่คนที่ใช้เวลานานมากในการจมอยู่กับตัวละครหรือเตรียมตัวเพื่อเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ เมื่อเริ่มถ่ายทำ ผมจะทุ่มเทกับมันอย่างเต็มที่ และเมื่อจบแล้วก็จะจบมันอย่างเรียบร้อย ทักษะด้านการแสดงและไหวพริบในการทำงานในกองถ่ายของผมคงพัฒนาขึ้นก็จริง แต่สิ่งที่ทำให้ ‘โดคยองซู’ ในฐานะมนุษย์เติบโตขึ้นนั้น ผมคิดว่ามาจากประสบการณ์การใช้ชีวิตในสังคมและการพบเจอผู้คนหลากหลายรูปแบบมากกว่าครับ แต่ถ้าถามว่า ‘ในฐานะนักแสดง คุณเติบโตขึ้นจากการแสดงหรือไม่?’ ผมคิดว่าทุกผลงานล้วนมีส่วนทั้งหมดเลยครับ ไม่มีเรื่องไหนที่ถูกยกเว้น เพราะทุกครั้งที่ถ่ายทำผลงานหนึ่งเรื่องเสร็จ ผมก็จะได้เรียนรู้และค้นพบสิ่งใหม่ๆ มากมาย จึงทำให้ผมสามารถเติบโตต่อไปได้เรื่อยๆ และไม่ว่าจะทำผลงานอะไรในอนาคต ผมก็คิดว่าจะยังคงเติบโตต่อไปแบบนั้นครับ

9. : ถ้าให้โดคยองซูในตอนที่เพิ่งยืนอยู่หน้ากล้องเป็นครั้งแรกในเรื่อง ‘Cart’ มาแสดงฉากเดียวกันกับโดคยองซูในปัจจุบัน คิดว่าส่วนไหนจะแตกต่างกันมากที่สุด? น้องคยองซู: ผมคิดว่าต้องแตกต่างกันมากแน่นอนครับ ผมคิดว่าตัวผมในตอนนี้ไม่สามารถแสดงเป็นแทฮยองในตอนนั้นได้เหมือนเดิมอีกแล้ว ในช่วงที่ผมแสดงเป็นแทฮยอง ผมยังไม่รู้อะไรเลยจริงๆ เพราะไม่รู้อะไรเลย ผมจึงสามารถแสดงออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติ มีความสดใสและไร้เดียงสา แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่ากล้องอยู่ตรงไหน เข้าใจความตั้งใจของผู้กำกับ และมีทักษะในการควบคุมอารมณ์มากขึ้น ดังนั้น คนที่ดูอาจจะคิดว่า ‘การแสดงก็ไม่ได้ดูแปลกอะไรนี่นา’ แต่ผมคิดว่าคงยากที่จะถ่ายทอดภาพของคนที่ปล่อยอารมณ์ออกมาอย่างรุนแรงและเป็นธรรมชาติแบบในตอนนั้นได้อีกแล้ว ผมคิดว่าตัวตนที่แท้จริงของแทฮยองเกิดขึ้นได้ก็เพราะเป็นช่วงเวลาที่ผมยังไม่รู้อะไรเลยจริงๆ ครับ

8. : คุณได้ลองรับบทบาทที่หลากหลายมากขึ้นแล้ว ตั้งแต่ตัวละครที่เป็นคนดี ตัวละครตลก โรแมนติก ไปจนถึงแอ็กชัน ในการเลือกผลงานชิ้นต่อไป มีตัวละครแบบไหนที่คุณอยากลองแสดงเป็นพิเศษ เพราะรู้สึกว่า “นี่เป็นด้านที่ผู้ชมยังไม่เคยเห็นจากโดคยองซูมาก่อน”? น้องคยองซู: เรื่องนั้นผมเองก็ยังไม่ค่อยรู้เหมือนกันครับ เพราะผมคิดว่าต้องลองอ่านบทด้วยตัวเองก่อนถึงจะรู้สึกได้ ผมไม่ได้กำหนดเอาไว้ล่วงหน้าว่าจะต้องเล่นเป็นตัวร้าย หรือจะต้องแสดงหนังตลกเท่านั้น เพราะแม้แต่ในหนังระทึกขวัญก็ยังมีมุกตลกอยู่ได้ และในหนังตลกเองก็มีมุมที่จริงจังหรือเย็นชาได้เหมือนกัน ผมจึงไม่ได้จำกัดตัวเองไว้กับแนวใดแนวหนึ่งครับ แต่จะอ่านบทที่เข้ามา แล้วถ้ารู้สึกว่า “ตัวละครนี้น่าสนใจมากเลย” ผมก็จะเลือกเรื่องนั้นมาแสดงเสมอครับ เหนือสิ่งอื่นใด แม้ข้อความโดยรวมที่ภาพยนตร์ต้องการสื่อจะสำคัญ แต่สำหรับผม สิ่งที่สำคัญเป็นอันดับหนึ่งก็คือการเป็นตัวละครที่มีเสน่ห์ครับ

7 :หากนึกถึงตัวละครที่คุณเคยแสดงมาจนถึงตอนนี้ มีตัวละครไหนที่ยังคงอยู่ในใจเป็นพิเศษ แม้เรื่องราวจะจบลงไปแล้ว และทำให้คุณอยากคอยเอาใจช่วยให้เขาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขต่อไปไหม? น้องคยองซู: ผมอยากเอาใจช่วยโรกีซู จากภาพยนตร์เรื่อง Swing Kids ครับ ผมอยากสนับสนุนความหลงใหลที่ตัวละครโรกีซูมีอยู่ในใจมาโดยตลอด เพราะผมรู้สึกเสียดายที่ด้วยสถานการณ์และยุคสมัยในตอนนั้น เขาไม่สามารถแสดงออกในสิ่งที่ต้องการได้อย่างอิสระ ถ้าผมต้องเลือกใครสักคนเพื่อเอาใจช่วย ผมก็อยากเอาใจช่วยโรกีซูครับ

6 : ผลงานเรื่อง 언더독 (Underdog) ได้รับการรีมาสเตอร์และกลับมาพบกับผู้ชมอีกครั้งในชื่อ 길 위의 뭉치 คุณได้ค้นพบหรือเรียนรู้อะไรใหม่ๆ จากการพากย์เสียง ซึ่งต้องถ่ายทอดอารมณ์และเรื่องราวของตัวละครให้ดำเนินไปจนจบด้วยเสียงเพียงอย่างเดียว แตกต่างจากการแสดงทั่วไปที่ใช้สีหน้าและการเคลื่อนไหวหรือไม่? น้องคยองซู: จริงๆ แล้วมันก็เหมือนกับการแสดงทั่วไปเลยครับ วิธีการทำงานแบบนี้เป็นวิธีที่ใช้กันครั้งแรกๆ ในวงการแอนิเมชันของเกาหลีใต้ ตอนนั้นตัวละครยังไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ก่อนที่จะพากย์เสียงครับ ผมเป็นคนพากย์เสียงไว้ก่อน จากนั้นทีมงานจึงนำเสียงที่บันทึกไว้ไปสร้างภาพเคลื่อนไหว โดยวาดให้สอดคล้องกับสีหน้าและการเคลื่อนไหวของผม เพราะฉะนั้น กระบวนการแสดงจึงไม่ได้แตกต่างจากการแสดงทั่วไปมากนักครับ

5. : เวลาฟังเพลงของโดคยองซู บางครั้งเราก็รู้สึกมากกว่าแค่การชื่นชมว่า “ร้องเพลงเก่งจัง” แต่กลับรู้สึกราวกับว่าตัวเองค่อยๆ ถูกพาเข้าไปอยู่ในอารมณ์ของเพลงอย่างเป็นธรรมชาติ คุณคิดว่าจุดแข็งที่สุดของตัวเองในฐานะนักร้องคืออะไร และมีการถ่ายทอดแบบไหนที่อยากให้ผู้ฟังได้เห็นมากขึ้นอีก? น้องคยองซู: พูดเองแบบนี้ก็อาจจะดูแปลกหน่อยนะครับ (หัวเราะ) แต่สิ่งที่ผมคิดว่าเป็นจุดแข็งและพยายามรักษาเอาไว้ก็คือ การร้องเพลงให้เหมือนกับกำลังพูด เพื่อให้ผู้ฟังสามารถฟังได้อย่างสบายใจครับ ตั้งแต่แรกผมให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มาก ผมอยากให้คนฟังรู้สึกเหมือนกำลังฟังใครสักคนเล่าเรื่องหนึ่งให้ฟัง โดยไม่รู้สึกสะดุดหรือมีอะไรติดขัดเวลาฟังเพลงครับ ตอนที่ทำกิจกรรมวง EXO เรามีทั้งการแสดงบนเวทีและเนื้อเพลงที่ทรงพลัง จึงไม่สามารถถ่ายทอดแบบนั้นได้อย่างเต็มที่ แต่พอได้ทำกิจกรรมเดี่ยว ผมก็ได้ลองแสดงออกในแบบที่ตัวเองต้องการมากขึ้น ผมคิดว่าการที่ได้ทำสิ่งนี้มาอย่างต่อเนื่องเป็นเวลานาน ทำให้ตอนนี้ผมสามารถถ่ายทอดมันออกมาได้ดีขึ้น และนั่นอาจกลายเป็นจุดแข็งเฉพาะตัวของผมก็ได้ครับ ส่วนสิ่งที่อยากแสดงให้เห็นมากขึ้นในอนาคต คือการร้องเพลงในอารมณ์ที่ตรงกันข้ามกับภาพลักษณ์ตอนทำกิจกรรมเป็นวง หรือเพลงที่มีคาแรกเตอร์แตกต่างจากตัวผมอย่างสิ้นเชิงครับ ยกตัวอย่างเช่น ผมชอบแนว R&B หรือแจ๊สที่มีความดิบและเซ็กซี่เหมือนกัน แต่ถ้าให้ผมเต้นแบบไค ก็คงเซ็กซี่มากเลยใช่ไหมครับ? (หัวเราะ) ผมรู้สึกว่าถ้าผมทำอะไรแบบนั้น คนอาจจะไม่มองว่ามันเซ็กซี่ก็ได้ เพราะฉะนั้นตอนนี้ผมยังไม่ค่อยกล้าทำครับ

4. : เพลงของโดคยองซูมักจะไม่ได้แสดงอารมณ์ออกมาอย่างรุนแรง แต่กลับมีช่วงเวลาที่สัมผัสหัวใจผู้ฟังผ่านภาษาที่เรียบง่ายในชีวิตประจำวันและการถ่ายทอดอย่างละเอียดอ่อน วิธีการถ่ายทอดแบบนี้เป็นสไตล์ที่คุณตั้งใจเลือกเวลาเล่นดนตรี หรือเป็นวิธีที่สะท้อนตัวตนของคุณได้ใกล้เคียงที่สุด? น้องคยองซู: ผมคิดว่าเป็นเพราะผมเป็นคนแบบนั้นจริงๆ ครับ ผมไม่ค่อยชอบแสดงอารมณ์ออกมาอย่างชัดเจนหรือพูดอะไรที่เกินจริง เพราะคิดว่าหากแสดงอารมณ์ออกมารุนแรงเกินไป คนที่ได้รับอารมณ์เหล่านั้นอาจรู้สึกหนักใจได้ ผมจึงอยากให้ทุกคนค่อยๆ สัมผัสความรู้สึกไปอย่างสบายๆ ทีละนิดครับ ด้วยนิสัยของผม ผมเลยชอบใช้ถ้อยคำธรรมดาๆ ที่พบได้ในชีวิตประจำวัน รวมถึงการแสดงออกเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตจริงมากครับ

3. : เพลง “Mars” ในอัลบั้ม Blossom ถ่ายทอดความตื่นเต้นและความลังเลในความรักออกมาอย่างตรงไปตรงมา ส่วน “Popcorn” ก็ถ่ายทอดความสุขเล็กๆ ในชีวิตประจำวันเอาไว้ แล้วมาตรฐานของคำว่า “ความสุข” ในมุมมองของคยองซูในตอนนี้เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนหรือไม่? น้องคยองซู: ผมคิดว่าความสุขของผมในตอนนี้ก็เหมือนกับเมื่อก่อนครับ สำหรับผม การมีสุขภาพจิตที่ดี นั่นแหละคือความสุข แน่นอนว่าระหว่างใช้ชีวิตประจำวัน เราก็ต้องเผชิญกับความเครียดในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง แต่ผมคิดว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือเราจะสลัดความเครียดเหล่านั้นออกไปได้เร็วแค่ไหน ตัวผมเองก็พยายามใช้ชีวิตโดยคิดอยู่เสมอว่าจะปล่อยวางมันให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ครับ ผมคิดว่าการที่ตัวเองยังคงทำงานนี้ต่อไปได้เรื่อยๆ ก็เป็นเพราะผมได้รับการปลอบโยนจากผลงานและเพลงของตัวเองอยู่มากเหมือนกัน สำหรับผม นั่นเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดครับ

2 : ที่ผ่านมาคุณส่งมอบทั้งความอบอุ่นและความเห็นอกเห็นใจให้แฟน ๆ ผ่านผลงานอย่าง 공감 (Empathy), 기대 (Expectation) และ 성장 (Blossom) แต่ DOPAMINE กลับถ่ายทอดความสนุกและพลังงานผ่านดนตรีที่มีสีสันแตกต่างออกไปอย่างชัดเจน ความเปลี่ยนแปลงทางดนตรีนี้สอดคล้องกับความรู้สึกหรือการเปลี่ยนแปลงในชีวิตประจำวันที่คุณกำลังเผชิญอยู่จริงๆ หรือเปล่า? น้องคยองซู: จริงๆ แล้วผมไม่ได้คิดว่าความรู้สึกจะแตกต่างออกไปเพียงเพราะใช้คำว่า “โดพามีน” นะครับ สำหรับผม แค่การที่โดพามีนหลั่งออกมาก็เป็นเรื่องที่มีความสุขมากแล้ว และบางครั้งมันก็อาจช่วยปลอบโยนใครบางคนได้ด้วย ผมจึงไม่ได้มองว่ามันแตกต่างจากความรู้สึกสงบๆ ที่เคยถ่ายทอดในอดีตอย่างสิ้นเชิง แม้แนวดนตรีจะเปลี่ยนไป แต่ผมก็อยากบอกกับคนที่ฟังเพลงของผมเสมอว่า “ถ้าฟังเพลงนี้แล้วรู้สึกมีพลังขึ้นก็คงดีนะ ถ้ามันช่วยปลอบโยนคุณได้ก็คงดี” ผมคิดว่านี่คือหัวใจสำคัญที่สุดครับ ผมหวังว่าอัลบั้มนี้จะทำให้ผู้ฟังรู้สึกมีพลังและได้รับการปลอบโยนผ่านดนตรีที่มีจังหวะสนุกสนานมากขึ้น ส่วนข้อความที่ผมอยากส่งต่อก็ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยครับ

แปลสัมภาษณ์ Billboard Korea Artist Magazine x D.O. 🐧📝 1. : เมื่อไม่นานมานี้คุณได้ย้ายค่าย ซึ่งทำให้สภาพแวดล้อมในการทำงานเปลี่ยนไปด้วย การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ส่งผลต่อคุณในแง่ของดนตรีหรือความรู้สึกส่วนตัวอย่างไรบ้าง ระหว่างการวางแผนและทำอัลบั้มนี้ให้เสร็จสมบูรณ์? น้องคยองซู: ก่อนอื่น ผมพอใจมากครับ จริงๆ แล้วเวลาทำอัลบั้มเดี่ยวที่ผ่านมา ความคิดเห็นส่วนตัวของผมมีความสำคัญมากมาโดยตลอด แน่นอนว่าตอนนี้ก็ยังสำคัญอยู่เหมือนเดิม แต่การได้ทำงานกับค่ายใหม่ในครั้งนี้ ทำให้ผมได้รับความช่วยเหลืออย่างมากในเรื่องต่างๆ อย่างคอนเซปต์ที่ผมเองก็นึกไม่ถึงมาก่อน ผมเลยรู้สึกว่างานของตัวเองพัฒนาขึ้นไปอีกขั้นครับ อัลบั้มนี้ให้ความรู้สึกเหมือนได้ลองทำสิ่งใหม่ๆ และเพราะได้รับความช่วยเหลือจากทีมงานรอบตัว ผมจึงสามารถท้าทายตัวเองได้โดยไม่ต้องกังวลมากนัก ตอนนี้ผมเลยทำงานอย่างมีความสุขและพอใจมากครับ