การเป็นแฟนคลับ เราก็มีความคาดหวังเป็นธรรมดา อยากให้เขาเห็น อยากให้เขารับรู้ว่าเราอยู่ตรงนี้ อยากได้รับการตอบกลับบ้าง มันไม่ใช่เรื่องผิดเลย เพราะเราก็เป็นคนคนหนึ่งที่มีความรู้สึกเหมือนกัน แต่บางที ยิ่งเราคาดหวังมาก เราก็อาจจะเจ็บมากเมื่อสิ่งที่หวังไม่เป็นอย่างใจ จนวันหนึ่งสิ่งที่เคยทำให้เรามีความสุขกลับกลายเป็นสิ่งที่ทำให้เราเหนื่อย ถ้าวันนั้นมาถึง เราอาจต้องลองกลับมาถามตัวเองว่า เรายังมีความสุขกับการติดตามเขาอยู่ไหม หรือเรากำลังพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ได้รับบางสิ่งกลับมาจนลืมไปแล้วว่า ตอนแรกเราชอบเขาเพราะอะไร เราไม่จำเป็นต้องฝืนตัวเองให้เข้มแข็งตลอดเวลาก็ได้ ถ้าเหนื่อยก็พัก ถ้าน้อยใจก็ยอมรับว่าตัวเองน้อยใจ ถ้ารู้สึกว่าตรงนี้ทำให้เราไม่มีความสุขแล้ว ก็ถอยออกมาดูแลใจตัวเองก่อน ไม่จำเป็นต้องเลิกชอบ ไม่จำเป็นต้องประกาศว่าจะไม่กลับมา แค่เว้นระยะห่างออกมาจนกว่าความรู้สึกของเราจะดีขึ้น แล้ววันไหนที่เรากลับมามีความสุขกับการเห็นรอยยิ้มของเขาได้อีกครั้ง วันนั้นเราค่อยกลับไปก็ได้ เพราะสุดท้ายแล้ว เราติดตามศิลปินก็เพราะอยากมีความสุขกับการได้เห็นเขาเติบโต ได้เห็นเขายิ้ม ได้เห็นเขาทำในสิ่งที่รัก เราอาจไม่ได้เป็นคนที่เขามองเห็นทุกครั้ง แต่ก็ไม่ได้แปลว่าสิ่งที่เราทำให้เขามาตลอดไม่มีความหมาย เราไม่จำเป็นต้องได้รับการตอบกลับทุกครั้งถึงจะมีสิทธิ์รักเขา และก็ไม่จำเป็นต้องเจ็บปวดอยู่ตรงนั้นเพื่อพิสูจน์ว่าเรารักเขามากแค่ไหน รักเขาได้ แต่ก็อย่าลืมรักความรู้สึกของตัวเองด้วย ปล.ไม่อยากพิมพ์อะไรยาวๆ กลัวตัวเองคิดได้