OKE_Marcuss 🩵🩷🌈🌸

คนไทยชอบมองว่า ญี่ปุ่นคือแดนสวรรค์ ผักผลไม้กินได้ปลอดภัย น้ำก๊อกดื่มชื่นใจ ธรรมชาติสะอาดสะอ้าน... แต่เพื่อนๆ รู้ไหมครับว่า... เมื่อ 70 ปีก่อน ญี่ปุ่นเคยเป็น "นรกมลพิษ" ที่เละเทะและอำมหิตไม่ต่างจากสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในไทยตอนนี้เลย และโศกนาฏกรรมครั้งประวัติศาสตร์ที่โลกต้องจารึก เกิดขึ้นที่ "อ่าวมินามาตะ" ในจังหวัดคุมาโมโตะ... บนเกาะคิวชู เกาะเดียวกับที่ผมใช้ชีวิตเป็นพ่อบ้านอยู่นี่แหละ ผมอยู่จังหวัดฟุคุโอกะ ย้อนกลับไปยุคนั้น บริษัทเคมีภัณฑ์ยักษ์ใหญ่ชื่อ Chisso แอบปล่อยน้ำเสียที่มีสารปรอทเข้มข้นลงทะเลตรงๆ มานานหลายปี ... สารปรอทแทรกซึมเข้าสาหร่าย กุ้ง หอย ปู ปลา สัญญาณเตือนแรกไม่ได้เกิดกับคน แต่เกิดกับ "แมว" ในหมู่บ้าน แมวเริ่มมีอาการทางประสาท วิ่งวนเป็นวงกลม ชักกระตุก น้ำลายฟูมปาก แล้วพากันกระโดดลงทะเลตายหมู่ ชาวบ้านยุคนั้นเรียกว่า "โรคแมวเต้นระบำ" ไม่นานนรกก็ลามมาถึงคน... ชาวบ้านที่กินปลาเริ่มมือเท้าชา พูดจาไม่รู้เรื่อง ตามัว กล้ามเนื้อกระตุกเกร็ง กรีดร้องทรมาน และเด็กทารกที่เพิ่งคลอดออกมาต้องกลายเป็นผู้พิการทางสมองตั้งแต่ลืมตาดูโลก นี่คือที่มาของชื่อ... "โรคมินามาตะ" แล้วรู้ไหมครับว่า ตอนที่เรื่องนี้เริ่มแดงขึ้นมาช่วงแรก รัฐบาลญี่ปุ่นและโรงงานทำยังไง? ...เหมือนลอกข้อสอบข้าราชการไทยมาเป๊ะๆ เลย โรงงาน Chisso ปฏิเสธหัวชนฝา บอกว่า ... น้ำเสียของตัวเองบำบัดอย่างดี สารพิษมาจากไหนไม่รู้ แถมจ้างคนมาข่มขู่ชาวบ้าน ปิดกั้นผลวิจัยของหมอ ส่วนเจ้าหน้าที่รัฐก็ทำตัวเป็นทองไม่รู้ร้อน เล่นบทถนัด... "กำลังตรวจสอบ" "ยังสรุปไม่ได้" "ต้องรอผลแล็บทางวิทยาศาสตร์"... อุ้มกลุ่มทุนกันอยู่เป็นสิบๆ ปี ปล่อยให้ชาวบ้านตายไปทีละคน ............ แล้วญี่ปุ่นรอดจากนรกมลพิษนี้มาได้อย่างไร? เขา...ไม่ได้รอดมาได้เพราะขอความร่วมมือ ไม่ได้รอดเพราะรอให้เจ้าของโรงงานมีจิตสำนึกรักสิ่งแวดล้อม และไม่ได้รอดเพราะมีคนดังมาเปิดหมวกรับบริจาคช่วยคนป่วย แต่เขารอดมาได้เพราะ ... "ประชาชนสู้ยิบตา ลากคอกลุ่มทุนขึ้นศาล และเตะโด่งรัฐบาลจนตื่น" ชาวบ้านรวมตัวกันฟ้องร้องคดีประวัติศาสตร์ ศาลตัดสินให้โรงงานชดใช้ความเสียหายมหาศาล จุดที่แสบที่สุดคือ... รัฐบาลญี่ปุ่นและศาล "ไม่อนุญาตให้บริษัท Chisso ล้มละลายหนีหนี้!" ถ้าเป็นบ้านเรา โรงงานทำผิดคงปิดตัว ยักยอกทรัพย์ แล้วไปจดทะเบียนตั้งชื่อบริษัทใหม่ในวันรุ่งขึ้น แต่ที่ญี่ปุ่น รัฐบีบให้ Chisso ต้องเปิดทำงานต่อไปเรื่อยๆ เพื่อหาเงินมาชดใช้ค่ารักษาพยาบาลและค่าเสียหายให้เหยื่อมินามาตะจนกว่าคนสุดท้ายจะเสียชีวิต... เป็นการ "บีบให้ทำงานชดใช้กรรมจนตัวตาย" ของจริง จากนั้นกระแสสังคมกดดันจนสภาญี่ปุ่นต้องเปิดประชุมวิสามัญเรื่องมลพิษ ผ่านกฎหมายสิ่งแวดล้อมรวดเดียว 14 ฉบับ ก่อมลพิษติดคุกจริง ยึดทรัพย์จริง บังคับเปิดเผยตัวเลขสารเคมีทุกหยด ... ถ้าขยะพิษหายไปถังเดียวคือหมดอนาคต ผมอยากฝาก ... สิ่งที่สะท้อนความต่างระหว่าง "ผู้นำที่เห็นหัวประชาชน" กับผู้นำบางประเทศ คือเรื่องนี้ครับ... ตามรูปที่ผมแนบมา เมื่อไม่นานมานี้ รัฐมนตรีกระทรวงสิ่งแวดล้อมของญี่ปุ่น เดินทางมาประชุมรับฟังความทุกข์ร้อนของกลุ่มผู้ป่วยมินามาตะ ปรากฏว่ามีจังหวะที่ข้าราชการทีมงาน ดันไป "กดปิดไมโครโฟน" ของตัวแทนชาวบ้าน เพราะเขาพูดเกินเวลาที่กำหนดไว้ 3 นาที เรื่องนี้กลายเป็นข่าวฉาวระดับชาติ สื่อญี่ปุ่นและประชาชนรุมประณามเละเทะ สิ่งที่รัฐมนตรีญี่ปุ่นทำ ไม่ใช่การออกมาแถลงแก้ตัว ไม่ใช่การโยนขี้ให้ลูกน้อง แต่รัฐมนตรีต้องรีบบินด่วนกลับมาที่มินามาตะ เพื่อ "ก้มหัวโค้งคำนับ 90 องศาแทบกราบ ขอโทษชาวบ้านตาดำๆ" ต่อหน้ากล้องนักข่าวด้วยตัวเอง ขนาดผ่านไป 70 ปี มลพิษถูกควบคุมหมดแล้ว แค่ลูกน้องไป "กดปิดไมค์" ชาวบ้าน... รัฐมนตรีญี่ปุ่นยังต้องก้มหัวขอโทษแทบติดพื้น อนิจจา... หันกลับมาดูบ้านเราใน พ.ศ. นี้... กากสารเคมีส่งกลิ่นเหม็นไหม้จนแสบโพรงจมูก น้ำในคลองเปลี่ยนเป็นสีส้มสนิม ฝ้าสารพิษลอยฟ่อง ปลากินสารเคมี ผักดูดสารพิษ ข้าวซึมโลหะหนัก หลักฐานกองมหึมาจนดาวเทียมบนอวกาศยังซูมเห็น แต่ท่าทีของผู้มีอำนาจของไทย ยังคงเล่นละครตบตาแบบเดิม... "สั่งปิดชั่วคราวแล้วครับ" (เดี๋ยวเรื่องเงียบก็แอบเปิดใหม่) "กำลังส่งตัวอย่างตรวจแล็บครับ" (ตรวจกันจนชาวบ้านเกือบลงโลง) "ยังหาตัวคนลักลอบทิ้งไม่เจอครับ" (รถสิบล้อขนสารเคมีวิ่งบนถนนหลวง ... แต่อนิจจา ตำรวจไทยมองไม่เห็น หรือ แกล้งไม่เห็น!!!! สาธุ ขอให้ตาบอด) ประเทศเราอยู่ในจุดที่... คนทำธุรกิจ เจ้าของโรงงานเถื่อนลักลอบทิ้งขยะพิษเสวยสุขอยู่บ้านหรู ขับรถยุโรป ส่วนชาวบ้านตาดำๆ ต้องทนดมสารก่อมะเร็ง และลุ้นว่า ... ตัวเองหรือลูกหลานจะป่วยตายวันไหนโดยไม่มีใครเหลียวแล