Barbara Ludwiżanka zmarła 33 lata temu. Na Mokotowie ulica Barbary Ludwiżanki ma zaledwie 240 metrów i krzyżuje się z niewiele dłuższą ulicą jej męża, Władysława Hańczy. Epizod w Seksmisji znamy wszyscy a Sublokatora z Janem Machulskim?

26 października 2007.

Jedna z najbardziej kontrowersyjnych postaci czeskiego kina to Lida Baarová (Babkova). Piękna i utalentowana szybko stała się największą czeską gwiazdą i w 1934 przeniosła do nazistowskich Niemiec gdzie z sukcesami grywała w filmach. Szybko poznała Hitlera i Goebbelsa, a że ten ostatni był wyjątkowo kochliwy (wiele młodych aktorek dostawało role przez jego łóżko) to i Lidzie nie odpuścił. Niski i wątły (około półtora metra wzrostu i pięćdziesiąt kilogramów wagi) był największym uwodzicielem wśród hitlerowskich dygnitarzy. Mogło to być antidotum na jego kompleks kalectwa. Jako mały chłopiec zachorował na paraliż dziecięcy i miał niedowład stopy, kulejąc przy chodzeniu. Ona 22 lata, on 39 - letni minister propagandy III Rzeszy oraz mąż Magdy (przymykającej oko na jego notoryczne zdrady) i ojciec czwórki dzieci. Tym razem ten romans był na tyle poważny (Goebbels planował rzucenie kariery politycznej i przeprowadzkę do Ameryki Południowej lub Japonii oraz ożenek), że Magda doniosła samemu Hitlerowi, który ustawił Goebbelsa do pionu, a Lidę wydalił. Grywała trochę we Włoszech, nawet u Felliniego i De Siki, a gdy wróciła do siebie w 1945 rząd Czechosłowacji oskarżył ją o kolaborację, przesiedziała 1,5 roku, wyszła za agenta i tułała się przez chwilę po świecie. Potem zmieniła męża na szwedzkiego lekarza. Ostatecznie oczyszczono ją z zarzutów, śledztwo wykazało że kontaktowała się z Niemcami wyłącznie w celach zawodowych, ona sama opuściła kraj, jednak w Czechach budziła skrajne emocje do końca. Zmarła samotnie 26 października 2000. „9 lutego 2001 roku w Wielkiej Sali krematorium na Strasnicach w Pradze wielbiciele żegnali ją usprawiedliwieniem: No cóż, była tylko kobietą. Chyba nikt nie powiedział, że ci, którzy doprowadzili ją do upadku, byli tylko mężczyznami” - pisał Mariusz Szczygieł w swojej książce Gottland. Czesi nakręcili o niej film w 2016.

I znowu o Niemczech. Tym razem Oberhausen. Do akwarium Paula wstawiano dwa pojemniki z małżami (jego przysmakami) z flagami państw, których reprezentacje piłkarskie będą rozgrywać mecz z Niemcami na mistrzostwach w 2008 i 2010 i ośmiornica wybierała zwycięzcę poprzez konsumpcję z odpowiedniego miejsca. I tak na przykład przewidziała, że przegramy z nimi na Euro 2008. W zasadzie wszystko poprawnie wtedy wytypowała, poza meczami z Chorwacją i Hiszpanią, które Niemcy przegrali. Po tych sukcesach Paul otrzymał prawie 200 ofert pracy: za 100 tysięcy euro dla akwarium i 5 tysięcy dolarów pensji chcieli go zatrudnić bukmacherzy z Rosji. Miał wystąpić w progranie z przebojami Presleya, pt.: Paul The Octopus Sings Elvis, w reklamie supermarketów REWE i mrożonek firmy Iglo. Powstały o nim książki, zabawki i aplikacja na iPhone'a, a nawet chiński thriller komediowy „Zabić Paula ośmiornicę”. Do Oberhausen wysłano nawet zaproszenie na premierę filmu gdzie Paula zagrał identyczny jak on głowonóg. Zwierzę padło 26 października 2010.

Sprzedaż alkoholu od 13.00 obowiązywała 8 lat, od 26 października 1982 do 29 listopada 1990. Tak władze, które same wpędziły ludzi w pijaństwo, zaczęły nagle dbać o ich trzeźwość. Narodziny ustawy owiane są legendą. Mówiono, że na specjalne zamówienie a raczej pod dyktando Jaruzelskiego – zaprzysięgłego wroga alkoholu (ale dopiero od chwili, kiedy to, będąc z roboczą wizytą w ZSRR ostro popił z jakimś towarzyszem radzieckim, a że alkohol był trefnym bimbrem to od niego częściowo oślepł, w związku z czym zaczął nosić słynne ciemne okulary).