A.önder

Sen, en karanlık gecelerine ışık olmak için başında bekleyen, sorgusuz sualsiz gözlerine bakan, düşsen de kaldırmak için uzanan el olan o insanı kaybettin. Yedi kıta gezsen de mutlu olamazsın.

Her şey olması gerektiği gibi oldu. Kızgınlıklarım, savaşlarım, olduramadıklarım ya da mutlu olduklarım. Her şey ama her şey, öyle olması gerektiği için öyle oldu. Geçmişinle savaşmaya başlarsan, yarını kaybetmeye başlarsın. İyi ya da kötü her şeyi kabullenip, yola devam etmeli.

Birisini özenle sevmek, üzerine titremek, kırılmasın diye mücadele etmek, uğruna çaba sarfetmek bir kültür meselesi. Bunu sonradan öğrenmek mümkün ama kolay değil. İnsanın aile yapısından tutun,kendini yetiştirmesine kadar bir çok etkeni var. Gönül yormayana denkgelmek ümidi ile.

En zor zamanlarında yanında olduğunuz insanlar, onların o zor zamanlardaki haline şahit oldunuz diye sizi hayatlarında istemezler genelde. Omuzunuzda ağlayanlar; gülerken zor günlerinde, yüzlerine bakmayan insanları tercih ederler. Çünkü siz onlara o zor zamanları anımsatırsınız.

İntikam almayı hiç düşünmedim kimseden. Hayatın alacağı intikam, benimkilerden eminim daha muhteşem olacaktır. O bu konuda, şüphesiz benden daha yaratıcı.

Mutsuzluğunun en büyük nedeni kendini acıya ikna etmiş olmak. Geçip gitmesine izin versen, kendine ne yaptığının farkına varsan, kolayca huzurda ve dinginlikte kalabileceğini göreceksin. Şu an üzüldüğün şeyi bir sene sonra hatırlamayacaksın. Bir sene önce neye üzüldün bir düşün.

Kiminle konuşurken eline bir koz veriyormuş gibi hissetmiyorsan o senin gerçek dostundur. İnsanın insanın karakutusudur. En karanlık köşelerini, en gölge taraflarını bile korkusuzca açabilmek önemli. Bir insanın hayatımdaki yeri, sevincime gamıma ne kadar ortak olduğuyla alakalı.

İyim ama birisi sarılsa hüngür hüngür, iç çeke çeke ağlarım.