พ้นที่อยาก #ยกเลิก112

คุยหลังดู #Chiikawa Movie กัน . เกริ่นแบบไม่สปอยก่อนว่าเรื่องนี้ควรไปดูแบบรู้อะไรให้น้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ส่วนตัวคิดว่าไม่ใช่หนังที่ดีแบบไม่เคยมีมาก่อน แต่ก็ให้ประสบการณ์ที่คาดไม่ถึงที่มั่นใจว่าคุณจะได้กลับไป เพราะฉะนั้นไปดูเถอะ สำหรับการดูตอนสั้นคิดว่าซัก 50 ตอน(ตอนละ 1 นาที) น่าจะคุ้นเคยตัวละครเพียงพอแล้ว ตัวละครใหม่กว่านั้นคิดว่ามีผลแค่มุกของเรื่องแต่เรื่องมันโฟกัสแค่ 3-4 ตัวละครหลักเท่านั้นและ และเอาจริงๆคิดว่าไปดูแบบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ซ้ำยิ่งดีเสียด้วยซ้ำ ดังนั้นแนะนำให้ไปดูแบบไม่ต้องกลัวจะตามไม่ทันถ้าไม่เคยดูมาก่อน ------ เริ่มส่วนที่สปอย ------ อย่างแรกเลย... มันไม่ได้ Dark อะไรหรือมีเนื้อหาลึกซึ้งไปกว่าหนังที่ตั้งใจทำมาแบบนั้นหรอก และเราก็คุ้นเคยกันอนิเมะแนวสาวน้อยน่ารักที่สุดท้ายหักมุมเป็นเนื้อหาสุด Dark มานักต่อนักแล้ว แต่ความที่มันยังคงภาพของตัวละครน่ารักๆทำอะไรใสๆ และใส่รสขมผ่านเนื้อหาเพรียวๆเลย ทำได้ความช๊อกที่ได้มันรุนแรง Contrast กันแบบไม่เชื่อสายตาตัวเองเพราะถ้าเอาภาพนิ่งฉากใดฉากหนึ่งมาก็ดูเป็นอนิเมะตัวการ์ตูนน่ารักๆเหมือนเดิม ดูโหดร้ายสุดก็แค่ Chiikawa ร้องไห้อยู่ในป่าคนเดียวนั่นแหล่ะ ส่วนตัวดูอนิเมะสั้นมา 130 ตอนก็พอรู้อยู่แล้วว่าเรื่องบางทีก็จู่ๆก็ดู Dark ขึ้นมาได้ และชอบ Move on ไปเป็นประเด็นต่อไป ทิ้งให้ความน่ากลัวนั้นเป็นปริศนาต่อไป ทำให้การเริ่มต้นด้วยคดีคนหายสงสัยว่าถูกเอาไปกินนั้นไม่ได้น่าแปลกใจสำหรับเรื่องที่จู่ๆก็มีตัวอะไรไม่รู้มาหลอกจับกินคนในเรื่องแบบนี้... มันก็เป็นธรรมชาติแหล่ะก็แค่คงไม่มีใครฆ่ากันขึ้นจอหรอกมั้ง... จังหวะที่เหมือนทุกอย่างจะคลี่คลาย ชาวเกาะสามารถขับไล่ไซเรนออกไปได้ แต่คำถามตัวโตๆที่ทุกคนเห็นได้ชัดเลยคือ อ้าว แล้วแบบนี่้มันแฟร์กับพวกเงือกหรอ?์ เค้าก็อ้างว่าพวกเงือกเขาก็ถูกจับไปกินเพราะคนเชื่อเรื่องชีวิตอมตะ แล้วน้องเงือกที่หายไปเค้าจะกลับมาไหม? ผมที่คิดว่าเตรียมใจมาดี ก็ยังเชื่อโดยสนิทใจว่าไม่เรื่องปล่อยเบลอทำเหมือนปมนี้ไม่มีอะไรเหมือนทุกที หรือไม่ก็มีความเข้าใจผิดอะไรบางอย่างน้องเงือกอาจจะแค่หลงทางอะไรทำนองนี้แหล่ะ อะไรนะ? เจอครีบเงือกอยู่ในน้อง อ้อ น้องอาจจะซ่อนอยู่แถวๆนี้ อะไรนะ? มีถ่ายใส่ที่ก้นของน้องใบไม้หรอ? น้องเงือกอาจจะขับหุ่นอยู่ข้างในริเปล่า อะไรนะ? น้องใบไม้ไปดักตีน้องเงือกถึงถ่ำหรอ?์? ก็แค่เอาเป็นตัวประกันหรืออะไรซักอย่างแหล่ะ วินาทีที่ผมเห็นน้องเงือกอยู่ในจานแล้วผมถึงยอมรับจริงๆว่ามันมีคนกินเงือกในเรื่องนี้จริงๆ การที่เรื่องทำให้ผมที่รู้อยู่แล้วว่าเรื่องนี้จะจู่ๆก็ Dark ตอนไหนก็ได้ก็ยังช๊อกกับสิ่งที่เกิดขึ้นแม้จะมีสัญญาณเตือนมากี่ครั้งก็ตาม ส่วนหนึ่งคือน้องใบไม้ทั้งสองคนใช้สีเป็นสีเทาๆเหมือน NPC ที่ไม่สำคัญในเรื่องแบบที่ผ่านๆมาจึงไม่คิดว่าจะมีบทบาทที่สำคัญขนาดนี้ และมันเป็นเรื่องของ Pattern การเล่าเรื่องด้วยที่ปมใหญ่ขนาดนี้มาเฉลยหลังสู้ศึกใหญ่ไปแล้ว แล้วเรื่องจะแก้ไข Conflict นี้อย่างไรในช่วงเวลาที่เหลือ? เท่าที่อ่านรีวิวบางที่ส่วนใหญ่จะพูดถึงการข้ามเส้นบางอย่าง การฆ่าจะทำให้สูญสิ้นความเป็นคน เส้นทางไม่อาจหวนกลับ ต่อให้จะโกรธแค่ไหน แค้นแค่ไหน หรือชีวิตมันจำเป็นแค่ไหน เส้นที่ไม่ควรข้ามคือการเอาชีวิตจากคนอื่นไป สุดท้ายก็จะเป็นวัฏจักรของการแก้แค้นไม่รู้จบ เพราะชีวิตที่พรากไปแล้วมันเอาคืนไม่ได้ Chiikawa ที่ใกล้เข้าถึงความจริงของน้องใบไม้ทั้งสองคงลังเลว่าควรจะ Call out ออกมาไหม ควรจะไปถามความจริงนี้ไหม แล้วผลกระทบของมันจะเป็นอย่างไร แต่สิ่งที่ Chiikawa เห็นคือทั้งสองที่ยืนกุมมือซึ่งกันและกันอย่างหวาดกลัว Chiikawa จึงตัดสินใจไม่พูดอะไรกับทั้งสอง ไม่ว่าพวกเขาจะทำอะไรลงไป การมีชีวิตต่อไปของพวกเขาก็คือการชดใช้กรรมนั้นอยู่แล้ว ส่วนตัวค่อนข้างเห็นใจกับน้องใบไม้สองคนนี้มาก เอาจริงๆตอนดูคือนั่งร้องไห้กับฉากจับมือกันอยู่นานมาก ก็มันทำไปแล้วจะให้ทำไงได้ จะสารภาพก็ไม่รอดแน่ แต่ปกปิดไว้คนอื่นก็เดือดร้อน ใช้ชีวิตอยู่ในความกลัวแต่ก็รู้สึกผิดจนต้องออกมาปกป้องคนที่รับผลจากความวุ่นวายนี้ สุดท้ายหนีจากเกาะไปก็หนีไม่พ้นไซเรนอยู่ดี จริงๆในทางกลับกันไซเรนเองก็เป็นเหตุที่ทำให้น้องใบไม้บาดเจ็บจนเกือบไม่รอดแล้วถ้าไม่ได้กินเงือกไปอาจจะไม่รอดจริงๆก็ได้ แล้วไซเรนก็อาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองทำอะไรลงไป เหมือนเราเหยียบมดก็ไม่ได้รู้สึกผิดขนาดนั้น สิ่งนี้แหล่ะสิ่งที่ Dark ที่สุดในเรื่อง การกระทำของเราอาจจะไปส่งผลกับคนอื่นในทางที่เราไม่สังเกตคาดไม่ถึงหรือจริงๆทำเป็นประจำจนไม่กล้าคิดว่ามันมีผลกับใครบ้าง การมีชีวิตอยู่ของตัวเองบนอยู่บนชีวิตของใครบ้าง? คุณกล้าที่จะมองมันอย่างตรงไปตรงมาเหมือนน้องใบไม้ทั้งสองที่มือต้องเปื้อนเลือดและแบกรับการตัดสินใจนั้นไปตลอดชีวิตหรือไม่? เรื่องไม่ได้คลี่คลายความขัดแย้ง และปล่อยให้ Chiikawa และพองเพื่อนกลับไปมีชีวิตทำงานตามสไตล์ของเรื่องนี้ ก็เป็นอีกอย่างที่รู้สึกว่าโหดมากที่ปล่อยให้ความขัดแย้งเริ่มต้นไม่จบด้วยดีและปล่อยให้เราเก็บออกมาคิดแบบนี้ (อันนี้พูดเกินที่เรื่องนำเสนอละ แต่เราคิดว่าชีวิตมันไม่มีทางเลือกมากก็จริง แต่ก็มากกว่า 2 ทางแน่นๆ ในวันที่ตัดสินใจยากที่สุดก็ต้องพยายามอย่างถึงที่สุดเพื่อให้เป็นทางเลือกที่ช่วยทุกคนได้) ดีเกินคาดมาก ที่บอกว่าเอาไปเทียบกับเรื่องโหดๆดาร์กๆแบบ Takopii ได้นี่ไม่ได้ล้อเล่น ความที่มันทีเส้นความปกติที่ชัดเจนมันทำให้ฉากที่จำเป็นต้อง Dark จริงๆแม้จะไม่ได้โหดร้ายมากโดยตัวมันเองแต่โดยเปรียบเทียบกับ Feeling ตลอดการดูทำให้มัน Impact มากๆ ตั้งคำถามที่น่าสนใจกับผู้ชม แต่คงไม่ได้ปรัชญาลึกซึ้งขนาดนั้น ต้ังคำถามที่ทำให้คนดูต่างอายุต่างพื้นฐานได้รับคำตอบของตัวเอง #จิคาวะ #ChiikawaTheMovie