Pinned Tweet
محسن (تصادفی جراحی شده) بعد جلسات فیزیوتراپی متعدد گفتند ترخیصه ببرید پانسیون باقیمانده حسابش تا ۱۰ آبان حدود ۵۶ میلیون و هشتصد تومان مونده من هنوز نتونستم ترخیصش کنم از اونور هزینه غذا و یکماه پانسیونش هم هست
پی‌پال هست گوفاندمی هست کمکم کنید لطفا
۰۹۳۸۸۹۱۹۱۰۶ پیام
ایران پت
شبگرد retweeted
اینترفکس پنج‌شنبه ۱۴ آبان گزارش داد وزارت خارجه روسیه با اشاره به تداوم خطر تشدید دوباره تنش‌ها پیرامون ایران، به شهروندان این کشور توصیه کرد تا زمان بهبود شرایط از سفر به ایران خودداری کنند.
ماریا زاخارووا، سخنگوی وزارت خارجه روسیه، از شهروندان روس حاضر در ایران خواست هوشیار باشند و از تجمع‌ها، رویدادهای عمومی و مناطق نزدیک به تاسیسات نظامی و ساختمان‌های دولتی دوری کنند.
او همچنین از شهروندان روسیه خواست برای اطلاع از وضعیت، به اطلاعات رسمی منتشرشده از سوی تهران توجه کنند و دستورهای مقام‌های ایرانی را رعایت کنند. زاخارووا همچنین خواستار خودداری از عکاسی و فیلم‌برداری از زیرساخت‌های حیاتی حمل‌ونقل، تاسیسات انرژی و مراکز نظامی شد.
iranintl.com/202611050687
توصیه‌ام به امدادگرهای تازه‌کار اینه:
از همون ابتدا مرز داشته باشید. تمام مسئولیت‌ها رو به دوش نگیرید، به هر کسی اعتماد نکنید و زندگی، سلامتی و استقلال مالی‌تون رو قربانی امداد نکنید.
شما مسئول نجات تمام حیوانات دنیا نیستید. امدادگری نباید به قیمت نابودی زندگی خودتون تموم بشه.
حرف آخر اینکه مراقب باشید امداد کار خوبیه اما
امداد حیوانات نباید به قیمت نابودی زندگی امدادگر تموم بشه. اما واقعیت تلخ اینه که برای من این‌طور شد.
نه ماهایی که با تمام وجود وارد این مسیر شدیم و زندگی خودمون رو پای اون گذاشتیم.
من از همه کسانی حرف می‌زنم که وارد مسیر امداد شدند و به‌خصوص از خودم؛ از کسی که با دست‌های خودش زندگی خودش رو به این نقطه رسوند.
امداد......
اما دیگه برام مهم نیست. من اشتباه کردم. مسیری که انتخاب کردم، برای زندگی خودم اشتباه بود.
امروز با تمام وجودم می‌گم شاید اونی که دید و امداد نکرد، اونی که فقط فیلم گرفت، اونی که هیچ گربه معلولی رو پناه نداد و خودش رو درگیر نکرد، در نهایت تصمیم درست‌تری گرفت؛
حق من نبود همیشه نگران پرداخت بدهی‌هام باشم.
حق من نبود بخش بزرگی از عمرم رو صرف سر و کله زدن با سرپرست‌های بی‌مسئولیت و آدم‌های ناسازگار کنم.
واقعاً حق من این‌همه سختی و رنج نبود...
شاید بعد از انتشار این پست خیلی‌ها بیان و بد و بیراه بگن، اما ...
حق من نبود به خاطر دل‌رحمی و بی‌تفاوت نبودن نسبت به کیس‌های حاد، این‌همه فشار روحی و مالی رو تحمل کنم.
حق من نبود به خاطر فعالیت‌های امدادی‌ام از اطرافیانم طرد بشم.
حق من نبود هر روز که چشم باز می‌کنم، دغدغه خاک و غذای گربه‌ها رو داشته باشم.
حق من نبود
حق من نبود که همیشه دغدغه واگذاری داشته باشم.
حق من نبود سرپرست‌های بی‌مسئولیت و دگوری سر راهم قرار بگیرن.
حق من نبود امدادیایی که براشون این‌همه زحمت کشیده شد و هزینه شد، به خاطر بی‌پناهی از دست برن و کشته بشن؛ مثل نوتلا.
اما امروز به جایی رسیدم که می‌گم شاید من اشتباه می‌کردم؛ شاید انتخاب اون‌ها درست‌تر بود.
نمیدونم سازوکار این دنیا دست کیه، اما دلم می‌خواد ازش بپرسم: واقعاً حق من و امثال من این بود که چنین حجم سنگینی از فشار، رنج و بدبختی رو تجربه کنیم؟
خونه‌ام پر شد از گربه‌های معلول و واگذار‌نشده‌ای که نگهداری از هر کدومشون به‌تنهایی یک پروژه س. زندگی شخصی و کاری‌ام از هم پاشید. جسم و روحم دیگه مثل قبل سالم نیستند.
قبلاً وقتی می‌دیدم بعضی‌ها نسبت به کیس‌های امدادی بی‌تفاوت‌اند، قضاوتشون می‌کردم و فکر می‌کردم کارشون اشتباهه.
از دیروز اینقدر شبکه ایرانسل قطع شد اینترنت نداشت و مزخرف بود برای همیشه قید اینترنتش و زدم از همراه اول دارم استفاده می کنم اولین فرصت هم خط های اشغالشو بتونم می گذارم کنار
شبگرد retweeted
همینکه ازعقیم سازی نازان خانم گفتم دیشب علائم فحلی نشون داد🤦🏻♀️
میدونم همه چیزسخت شده واولویت کمک بچه هایین که بیمارن،ولی من بایدهم امیدوهم نازان روعقیم کنم.گربه خودم درگیر بیماری کلیه است وهزینه اون،۷ تا بچه کوچه،خوردوخوراک امیدونازان بامنه.اگه کمک نگیرم ازپس عقیم سازیشون برنمیام
چقدر قوانین این دنیا ظلم توشه
.....هرپس لعنتی....
