به دوستانم زنگ میزنم اگه بودن توی این بارون پاییزی بریم بیرون که هیچ، ولی اگر نبودن آنچنان کولی بازی در بیارم که شهرو بهم بریزم.
اینکه آدم بپذیره اشتباه کرده و شکست خورده خیلی سخته ولی اگر آدم روی خودش کار بکنه و به این لحظه برسه بعدش آرامش عجیبی رو تجربه می‌کنه.
یه عدسی پختم که بدون شک هرگز کسی در گذشته روی کره زمین درست نکرده و در آینده هم خیلی بعیده کسی بتونه درست کنه، واقعا دیگه مثل من نمیاد.
امروز برای اولین توی زندگیم اومدم اختیاریه و سوالی که برام ایجاد شد اینه که عزیزانی که اینجا برج میسازن مگه چقدر پول دارن؟
یکی از دوستام بعد مهاجرت کانال تلگرام زده و ویدیو مسیج میذاره از هر روزش، منم دلم میخواد یه کانال بزنم ویدیو مسیج بذارم که زندگیم توی تاریخ ثبت بشه ولی می‌دونم که اگه اینکارو کنم بعدش میاید انرژی مردانه منو مسخره میکنین، اینگونه انسان‌هایی هستین.