همیشه هم با درد و رنج...
جاهایی #درشاهنامه که فردوسی مستقیم از زبانِ خودش از سنوسالش حرف زده:
۱- «چن آمد به نزدیکِ سر تیغِ شست / مده می که از سال شد مَرد مست
[...]
گراینده و تیز پای نوند / همان شستِ بدخواه کردش بهبند
[...]
چو برداشتم جامِ پنجاهوهشت / نگیرم مگر یادِ تابوت و دشت //
Risua retweeted
اندوهِ فردوسی بر مرگِ پسرش از زیباترینجاهاس #درشاهنامه. از گذشتِ عمر گله میکنه و این که چرا دنیا بهکامِ پسرِ جوانش نبود و اون از دنیا رفت. و چرا جای پسرش خودش نرفته.
کمی تند خوندهمش که همهی هجده بیت جا شه.
خب بهسلامتی یادم رفته ماستِ مایهزده رو بردارم بذارم تو یخچال و تا برگردم شده ۲۴ ساعت زیرِ پتو. خواهیم دید چه خواهد شد!
یه دخترپسر پایین دعواشون شده. نیم ساعته پسره داد میزنه و فحش میده. دختره هم هی آروم میگه صداتو بیار پایین.
😀😀
یه دوستِ کُرد داشتم یه همزبونش رو همینپل جلوشو گرفته بود که گیر افتادهم تو اینشهر، پولِ بلیطمو بده بتونم برگردم. اینم داده بود، و فردا دوباره طرف جلوشو گرفته بود و همینو گفته بود! اینم گرفته بود کتکش زده بود و پولشو پس گرفته بود!
جالبه که مصدرِ «سخن راندن» دیگه استفاده نمیشه و برامون غریبـه ولی حاصلِمصدرش، «سخنرانی»، استفاده میشه و کاملاً آشنا و معموله!
کاش اینترانهی رسایی با یه تنظیم خوب دوباره اجرا میشد. خودش دوسه تا اجرا داره که هیچکدوم خوب نیستن. مالِ بقیه هم. شادمهر هم یه اجرا ازش داره، ظاهراً تو کنسرت، که اونم خیلی شلوغپلوغه. تنظیمِ خوبش برا من فعلاً هموناجرای دمدستیه که با کرِ دخترا خونده، با قانون و کلارینت.
یه سری خواننده هم هست که فقط یکی دوتا ترانهشون رو دوست داری و پیگیر بقیه کارهاشون نیستی، تا یه روز که کارنامهشون رو زیر و رو میکنی میبینی اوووههه کلی البوم و ترانه دارن.
مثلا امیر رسایی و ترانه "اسم"(حرفت حرف من). من همین یه ترانه رو از ایشون دوست دارم و پیگیر کارهاشون نبودم. الان که میخواستپ مشخصات این ترانه رو دربیارم متوجه شدم اوفف چقدر البوم و ترانه دارن و من فقط همینو شنیدم.
سرشون سلامت
اسم
امیررسایی
رضا شمسا
ملودی: ترکی آدربایجانی
تنظیم: مجتبی میرزاده
آسون نیست رها کردنِ یه اعتقاد و رها شدن از یه اعتقاد ـــهراعتقادی. وقتی بهش باور داری باور داری. تهِ دلت باهاشه و میخوایش.

















