Rutubetli evlerde büyüdüm ben, Çok fazla taşındık gecekondudan gecekonduya, Konfeksiyonda kızlar Müslüm baba dinlerken, ben şiir kitaplarına sığındım, Kömür tüterse öldürür derdi dedem hep, Her gece dedem yanılsın diye dua ederdim, üşürdüm çok, öksürük eksik olmazdı küçük kardeşimde, Ihlamur kaynatırdık günlerce rengi sapsarı olurdu, Okuldan gelince çoraplarımı asardım soba borusuna, Çıt çıt damlalar erirdi, Akşam yemeğine sofrada bir baş soğan Gözlerimiz yaşarırdı ve kimse anlamazdı gerçekten ağladığımızı Bayat ekmekleri en çok babalar severdi, Güneş doğunca bitecekti dertlerimiz Yeni gündü umudun adı, Yüzü koyun ders yapan çocuklar kurtaracaktı mahalleyi Kırılan camlar takılacaktı, nevresimler değişecekti, kara lastikler ayakkabı olacaktı, Ferdi Tayfur’un son kaseti alınacaktı, teypin iki yüzüne mutluluk şarkıları okunacaktı Bir büyüseydik bitecekti dertlerimiz, Cüneyt Arkın yenecekti bütün gavurları biz komşuda izleyecektik, Mektuplar gelirdi herkes bir yerlerde iyi olduğu için durduk yere sevinirdik, Geceler uzun, günler kısaydı, kahvaltımız 2 çeşit, hayallerimiz binlerceydi, Annemiz belki cumartesi pazarından kararmış muz getirirdi, Mutluluğun zamanını bekliyorduk, umudumuz vardı Okuldan arta kalan zamanda okula gidebilecek için çalışıyorduk. Büyüyecektik ve küçülecekti dertlerimiz! Annemiz gurbete göndermem derken ciddiydi Ayrılırsak bir daha kavuşamayacak gibi korkardık hayattan! Büyüdük ve küçüldü dünya, hayal oldu tüm hayallerimiz!