عاشق وقتاییم که آدمها وسط مکالمهشون بهم میگن "دلم برات تنگ شده بود". قلبم ذوب میشه و پر از محبت میشم.
یواشکی مامانم به مواد ماکارونی یکی دو قاشق پنیر لبنه یا خامهای میزنم و خیلییی خوب میشه. میخورن و تعریف میکنن و فکر میکنن رُب این دفعه خیلی خوب شده.
3
56
851
اگه امسال هم پولم جور نشه و کربلا و نجف قسمتم نشه، کار خاصی نمیکنم، اتفاق خاصیام نمیفته، فقط دلم خیلی میشکنه.
1
26
319
تنها چیزی که از تهران دوست دارم، خونههاشه. سبک معماریشون از زمین تا آسمون با اصفهان فرق داره. خونههای اصفهان همه یه شکل و معمولی و غبر جالبن.
5
31
673
ثنا retweeted
زن ها هر انتخابی میکنن باز یه عده در دهنشون باز میشه، شاغل بودن یه انتخابه با هزار مسئولیت، خانه داری یه انتخابه با هزار و یک مسئولیت، آرمیتا سرتو در بیار از کون بقیه.
این سکوت و سرمای شبها رو دوست دارم. وقتی همه خوابن، خونه نیمه تاریکه، فقط صدای وور وور ملایم ماشین ظرفشویی میاد. سوییشرت میپوشم و چنبره میزنم توی خودم. تنش روز رو میذارم کنار و آروم و پچ پچ وار درس میخونم.
1
31
345
ثنا retweeted
هناسکم! متاسفم که این پختگی زودهنگام را مدیون ناملایمات زندگی هستی. کاش اگر اشکی بود، اشک شوق بود نه غم جانکاه! کاش اگر صبور بودی، برای انتظار شادی بهتر بود، نه از سر استیصال و تسلیم. کاش خسته از دویدن در دشت بودی، نه برای هر روز دویدن برای بقا در این شهر…
ثنا retweeted
کاش این قرارداد بین آدما وجود داشت که اگه من به تو کاری ندارم توام به من کاری نداشته باش.
ثنا retweeted
به کسایی که فکر میکنن دستاوردهای آدمها بیشتر از هر چیزی به تلاش و استعدادشون ربط داره حسودیم میشه. یعنی چقد میتونه همه چی برات خوب پیش رفته باشه که با این واقعیت که زندگی بیشتر از هر چیزی ناعادلانه و شانسیه روبهرو نشده باشی.
جوونتر که بودم خیلی به کانسپت "چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد" معتقد بودم، الان فقط "هر چه پیش آید، خوش آید".













