‍ ‍ ‍ ⋆.˚ ‍‍ ‍ 𝖭𝖺𝗀𝖺𝗋𝖾

ยามที่สายฝนโปรยปราย ยามนั้นลมจึงพัดผ่าน นำพาตัวเธอมาหยุดพักอาศัยใต้ชายคา เพียงแค่เงยหน้ามองขึ้นผืนฟ้า แม้นไร้แสงใดสอดส่อง ทว่ามันก็คงไม่ได้หมายความว่าจะเป็นวันที่ยํ่าแย่เสียซะทีเดียว ใช่หรือไม่นะ หุ แลดูตัวเธอผู้นี้เองก็คับคล้ายจะได้โอกาสอันน้อยนิดนี้ ขอเพียงแค่ได้ใช้เวลาว่าง ณ ตรงนี้ ได้อยู่กับตัวเองเสียบ้าง ดูเอาเถิด เจ้าแก้วตาแสนเป็นประกายวาววับ คอยจับจ้อง หมุนเจ้าขวดโหลแก้วใสบรรจุดอกหญ้าแห้งไปมาอย่างแสนหลงใหลยิ่งกว่าสิ่งใด หรือหากจะมองจากสายตาใครสักคนแล้วนั้น บางทีก็คงไม่ต่างจากการได้กลับไปเป็นเด็กสาวแสนธรรมดาในวันวาน แต่กระนั้นแล้วก็คงไม่อาจกล่าวออกมาได้อย่างเต็มปากว่า ーโคโจ ชิโนบุ ผู้นี้ จะยอมรับมันได้หรือไม่ แต่ถึงจะไม่เป็นเช่นนั้น หรือหากในท้ายที่สุดคำตอบออกมาจะเป็นเช่นไร ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย เพราะ ขอแค่อย่างน้อย หากจะมีสุขไปกับสิ่งที่ชื่นชอบและโปรดปราน หากในส่วนลึกก็คงอยากหลงเหลือปรารถนาที่จะประคองความรู้สึกเช่นนี้ โอบอุ้มดวงใจที่เต้นตึกตักเอาไว้ไปอีกนานแสนนานเท่าที่จะทำได้ ถ้าขอแค่ อยากจะ มีความสุข เพียงแค่ชั่วครู่ ขอแค่นี้ ก็พอแล้ว ... ช่างป็นคำขอ ที่แสนเห็นแก่ตัวจังเลยนะคะ