Prawo człowieka do życia nie podlega głosowaniu – monarchia katolicka a życie poczęte. Dokąd panuje w Polsce demokracja liberalna, dotąd nienarodzone życie ludzkie będzie stale zagrożone. Dlatego, że ustrój ten, jako permisywny, pozwala wrogom życia działać legalnie i publicznie. Pozwala im także zdobyć władzę na drodze wyborczej. Nie mogą mieć głosu ci, którzy opowiadają się za odbieraniem życia ludziom nienarodzonym już to z powodu ich wad genetycznych, już to na życzenie wyrodnych rodzicielek. Konstytucja, napisana z pozycji pozytywizmu prawnego, podlega zmianie wskutek dyktatu liczby – głosowania większościowego, a stąd jej artykuł nie może stanowić trwałej gwarancji ochrony nienarodzonego życia ludzkiego. Może być ono trwale chronione jedynie wówczas, gdy stanowione przez ludzi prawodawstwo państwowe poddane zostanie absolutnej normie prawa hierarchicznie wyższego – naturalnego i Bożego. Zasadę poddania prawa stanowionego prawu naturalnemu i Bożemu realizowała sakralna, monarchiczna i hierarchiczna Cywilizacja Chrześcijańska, do której akces Polska złożyła poprzez Chrzest święty księcia Mieszka I w roku Pańskim 966. Gmach Polski został wzniesiony na fundamencie katolickim, na nim stał przez wieki i ponownie stanąć powinien. Monarchia, która stoi na niewzruszonym fundamencie świętej Wiary katolickiej, jest równoznaczna z prawodawstwem opartym o wynikłe z niej, niezmienne normy etyczne, stąd też jest najlepszym gwarantem ochrony nienarodzonego życia ludzkiego. Módlmy się o powrót króla! #StopAborcji