بدو بدو و با اینکه از خستگی نمی‌تونستم رو پاهام بند بشم رفتم و براش کیک تولد گرفتم. چند روز بعد دعوامون شد، گفت میدونی چی آرزو کردم؟ آرزو کردم سال بعد زنده نباشم و لازم نباشه تورو تحمل کنم.
خدایا سگ‌درگاهت میشم فقط این پوزیشن رو بگیرم و تو همین شرکت شروع به کار کنم و دوباره گیر یه محیط تاکسیک نیفتم، نوکترتم.
شما خودتون رو سرزنش میکنید چون وقتی شرایط بهتر بود سرمایه‌گذاری نگردید، من خودم رو سرزنش میکنم که چرا لباس و کفش بیشتر نخریدم. ما واقعا تو یه طبقه نیستیم.
ببخشید چرم درسا نه خوشگل و یونیکه نه کیفیت خوبی داره، فقط قیمتش بالاست و هر روز بالاتر میره. دقیقا چرا ازش خرید میکنید؟
بیشتر از یه ربع تو اکسپلور باشی،برمیگردی زمستون، جوونای مردم دوباره تیر میخورن، مامان باباهاشون زجه میزنن، خودت رو میذاری جای خواهر تک تکشون، گریه می‌کنی، بدبختی‌های خودت چقدر کوچیکن، تف تو زندگی.
چجوری سرکلاس دم صبح خوابتون نمیاد؟ چجوری هم میاید دانشگاه، هم کار میکنید؟ کی وقت میکنید درس بخونید؟ چرا من نمیتونم؟
بچه که بودم یه تبلیغ یخچال هیمالیا از تلویزیون نشون میدادن که یخچال پر بود از خوراکی‌های زندگی، کیک و شیرینی، فکر کردم بزرگ میشم و یخچال خونه‌ی خودم رو دقیقا همینجوری و همیشه پر از خوراکی نگه میدارم. امروز که داشتم یه یخچال خالی نگاه میکردم یادم افتاد.
جنگ قبلی رو تونستم تحمل کنم چون سرکار میرفتم و کم وقت داشتم فکر کنم، اگه دوباره میخواد جنگ بشه آرزو میکنم خرس بشم و به خواب زمستونه برم یا می‌تونه موشک اول بخوره تو سر من.
تا صبح از استرس نخوابیدم، نرفتم دانشگاه که بشینم و درس‌هایی که عقب افتادم رو بخونم، تا عصر خوابیدم و فردا نمی‌رم دانشگاه که درس‌هایی که عقب افتادم رو بخونم.