เหน่ย

“ที่นี่เป็นพื้นที่ที่เหมือนอ้อมกอดของแม่ ซึ่งเป็นสิ่งสุดท้ายที่ได้ทิ้งไว้ให้จองโย การพาบีโอไปที่นั่นก็เพราะเชื่อว่า อย่างน้อยเขาก็คงสามารถแสดงความเจ็บปวดของตัวเองให้บีโอได้เห็น และบีโอก็คงจะยื่นมือออกไปก่อน เพราะเข้าใจและเห็นอกเห็นใจในความเจ็บปวดของจองโย ให้ทั้งสองคนลองเล่นเพลง four hands ด้วยกัน สิ่งที่แม่ทิ้งไว้ให้ แต่ยังไม่เคยได้ลอง ช่วงเวลานั้นเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญสำหรับทั้งสองคน สำหรับบีโอ มันคือช่วงเวลาที่เขาซึ่งเคยเป็นคนยึดถือตัวเองเป็นหลัก กลายเป็นคนที่คำนึงถึงผู้อื่น ส่วนสำหรับจองโย มันคือช่วงเวลาที่เขาได้มองเห็นบีโอ คนที่เข้าใจตัวตนของเขาอย่างสมบูรณ์เป็นครั้งแรก เหมือนกับลูกเป็ดได้เห็นแม่เป็นครั้งแรกหลังจากฟักออกจากไข่ นั่นคือช่วงเวลาที่บีโอ คนที่เข้าใจเขาอย่างแท้จริง กลายเป็นบุคคลสำคัญอย่างยิ่งที่ขาดไม่ได้ในชีวิตของจองโย”