Allah beni; bahçesinde çocuklarımın koştuğu, çiçeklerin açıp mis gibi koktuğu, hafta sonları güneşin altında ikimizli kahve içtiğimiz o güzel yuvaya kavuştursun. Hayalini kurduğum çiçekli bahçeyi, huzurla dolu bir ömrün parçası olarak nasip etsin..
Bazı şeyler o kadar zor ki, bazen ne yapacağımı bilemiyor, kendimi çaresiz hissediyorum. Tam da bu hissin içinde ‘Bunda da bir hayır vardır’ diyerek kalbimi teskin etmeye çalışıyorum..
Bugün hiç ummadığım bir yerde, hiç tanımadığım birinden dua aldım. Hem de en özel yerde… İnsan bazen hiç tanımadığı birinin duasında, Allah’ın kendisine uzattığı bir güzelliği hissediyor..
İnsan, hayatın içinde elinden geleni yapar yollar arar, kapılar çalar, gayret gösterir. Fakat gönlünü hiçbir ihtimale mahkum etmez. Çünkü bilir ki sebepler birer vesiledir; dilediğinde bütün yolları hayra çıkaracak olan Allah’tır..
Neredeyse bir haftadır karadenizdeyim yabancı olduğum o kadar belli ki herkes inanılmaz hızlı konuşuyor her cümlede bir ‘az gel az dur var cümlelerin sonuna da hep bir ‘da’ ekleniyor sarma su böreği fındıklı baklava derken kültür şoku yaşıyorum😅
Bir şeylerin nasıl olacağını, nasıl biteceğini düşünmek istemiyorum. Her şey o kadar tıkırında ilerlesin ki her yönden kafam rahat, içim huzurlu olsun istiyorum..
Gönül daralır, sebepler tükenir, ihtimaller azalır. Fakat Allah dilerse en dar vakitlerden genişlik, en ağır imtihanlardan güzellik çıkar. Hikmetini sonradan idrak ettiğimiz nice lütuflarına hamd olsun..