Ünal

Ben yaşım nedeniyle Y kuşağı sayılıyorum. Fakat malumunuz olduğu üzere düşünce ve eylem bakımından Y kuşağı ile pek uyumlu değilim. Bugün Türk milliyetçiliğine ilişkin çok duygusal bir günümdeyim. O yüzden sizlere biraz içimi dökeceğim. Hayatım boyunca eylemciliği hep en önde tuttum; bu uğurda birkaç kez işimden oldum, kıymetli annem benim yüzümden kalp hastası oldu, saldırılara uğradım. Ancak görüyor ve büyük bir mutlulukla haklarını teslim ediyorum ki bizden sonraki kuşak bizden daha cevval. Belki onlardan sonraki kuşak onlardan da cevval olacaktır. Benim kuşağımda bu işlerle uğraşan dostlarımın sayısı sınırlıydı. İğneyle kuyu kazıp fenerle dost arıyorduk. Şimdi böyle işleri görünce yaşadığım mutluluğu tarif edemem. Birileri kendilerine dikte etmeden bu işlere girişip sonuç alıyorlar. Elbette biz de hala genç sayılırız. Benim eylemci ateşim içimde hala yanıyor. Hala pankartlar asmak, meydanlarda slogan atmak istiyorum. Fakat artık şunu görüyorum; kardeşlerimiz bizim önümüze düşmeli. Yolu onlar göstermeli. O yolda aşamadıkları bir engel varsa biz o engeli ortadan kaldırmalıyız. Akranlarımdan beklediğim de budur. Eski tip teşkilatçılık, eski tip örgütlenmeler, reisçilikler, başkancılıklar bu kardeşlerimizde pek tutacak şeyler değil. Çağ çok hızlı değişiyor. Bundan 5 yıl öncesindeki düşüncelerimiz, yöntemlerimiz bile eskidi. O yüzden mümkün olduğunca bu işlerin öncülüğünü kardeşlerimize bırakmalıyız. Belki de bizim kuşağımızın en büyük başarısı, bizden sonra gelenlerin bize ihtiyaç duymayacağı bir mücadele zemini hazırlamak olacaktır. İnsanın yıllarını verdiği bir davada yaşayabileceği en büyük mutluluk, kendisinden daha iyilerinin yetiştiğini görmesidir. Ben bugün o mutluluğu yaşıyorum. Bir zamanlar yanımızda bir kişi daha olsun diye çırpınırken şimdi bizden çok daha genç kardeşlerimizin bizden daha büyük cesaretle, daha büyük bir heyecanla mücadeleye atıldığını görüyorum. Günün birinde meydanlarda bizim sesimiz duyulmayacak, astığımız pankartlar hatırlanmayacak, belki adımızı bile bilen kalmayacak. Hiç mühim değil. O meydanlarda bizden daha gür sesler yükselecekse, bizim yetişemediğimiz yerlere kardeşlerimiz yetişecekse, bizim başaramadıklarımızı onlar başaracaksa bundan daha büyük bir bahtiyarlık düşünemiyorum. Bizim gençliğimiz Türk milliyetçiliğinin mücadelesiyle geçti. Dilerim evlatlarımızın gençliği Türk milliyetçiliğinin zaferleriyle geçer.