yiğit

leyla, aras akkayalarda kaldığında “burada sana ait bir şey olsun istedim” diyerek ödülünü ve fazladan bir yastık bırakmıştı. çünkü yabancı hissetmenin, bir yere ait olamamanın, istenmemenin ne demek olduğunu çok iyi biliyor. kendisi hatırlamıyor belki ama küçücük bir çocukken ailesi tarafından terk edildiğinde tam da bunları yaşamıştı. o zamanlar ona kendini ait hissettirecek, yalnızlığını hafifletecek biri yoktu. tek başına o yalnızlığın terkedilmenin içine çekilmişti.. şimdi aras’ta biraz da o küçük kızı görüyor. farkında bile olmadan ona, çocukken kendisinin en çok ihtiyaç duyduğu şefkati gösteriyor aslında kendi çocukluğunun da yarasına dokunuyor. bu çiftin birbirlerinin yaralarını bilmeden aslında benzer yaralarının olması detayı beni mahvediyor ya😭