Anna Marzec ⟳ MEGA POLSKA 🇵🇱 Sędzia TK

Śpijcie Aniołki dalej. Jesteśmy w ostatnim stadium zamachu na konstytucyjne organy i ustrój. Iustitia, Themis, Lex Super Omnia i KO (i inni), tworzą sieć zorganizowanych grup, które wzajemnie się chronią. Po tej wypowiedzi Tuska z 2023, każdy powinien wiedzieć co dokładnie będzie się działo. Zarzuty jakie można im postawić, choćby w przestrzeni publicznej to: I. PRZESTĘPSTWA O CHARAKTERZE STRUKTURALNYM I USTROJOWYM 1. Art. 258 § 1 k.k. (Udział w zorganizowanej grupie przestępczej) – Branie udziału w zorganizowanej, sformalizowanej sieci lub związku (w tym strukturach stowarzyszeń i porozumień politycznych), które działają w sposób skoordynowany w celu systematycznego popełniania przestępstw urzędniczych (sabotażu ustrojowego i politycznego przejmowania instytucji). 2. Art. 258 § 3 k.k. (Kierowanie grupą przestępczą) – Kierowanie wyżej opisaną zorganizowaną strukturą sieciową (zarówno po stronie liderów stowarzyszeń sędziowskich, jak i koordynujących działania liderów politycznych). 3. Art. 128 § 1 k.k. (Zamach na organ konstytucyjny) – Podejmowanie działań zmierzających bezpośrednio do usunięcia lub sparaliżowania konstytucyjnego organu RP (Krajowej Rady Sądownictwa, Trybunału Konstytucyjnego) za pomocą uchwał Sejmu, bojkotu oraz decyzji administracyjnych rządu. 4. Art. 127 § 1 k.k. (Zamach stanu przy użyciu przemocy instytucjonalnej) – Podjęcie działań w celu zmiany ustroju konstytucyjnego RP przy użyciu siły – w tym przypadku rozumianej jako skoordynowana „przemoc funkcjonalna, legislacyjna i instytucjonalna” rządu, większości parlamentarnej oraz zbuntowanej części sędziów i prokuratorów. II. PRZESTĘPSTWA URZĘDNICZE I PROCESOWE (W TYM FORMY ZJAWISKOWE) 5. Art. 231 § 1 k.k. (Nadużycie władzy / Niedopełnienie obowiązków) – Przekraczanie uprawnień lub niedopełnianie obowiązków przez funkcjonariuszy publicznych (zarówno sędziów odmawiających orzekania, jak i polityków/ministrów wydających decyzje z pominięciem ustaw), działające na szkodę interesu publicznego lub prywatnego. 6. Art. 231 § 2 k.k. (Typ kwalifikowany nadużycia władzy) – Popełnienie powyższego czynu w celu uzyskania korzyści majątkowej lub osobistej (wzajemne obsadzanie stanowisk państwowych, polityczne awanse, realizacja założeń tzw. "demokracji walczącej" kosztem miliardowych strat dla budżetu państwa wywołanych celowym lobbingiem za blokadą funduszy). 7. Art. 239 § 1 k.k. (Poplecznictwo) – Utrudnianie lub udaremnianie postępowań poprzez celowe omijanie wyroków TK, ignorowanie decyzji legalnych sędziów oraz wzajemne zapewnianie sobie ochrony prawnej przed organami ścigania. 8. Art. 18 § 2 i § 3 k.k. oraz art. 19 § 2 k.k. w zw. z art. 231 § 1 k.k. – Wzajemne podżeganie oraz pomocnictwo intelektualne i wykonawcze pomiędzy politykami a prawnikami (np. publiczne nakłanianie Marszałka Sejmu do ominięcia ról konstytucyjnych Prezydenta RP czy wspólne przygotowanie wariantów siłowego, sprzecznego z ustawami przejmowania mediów publicznych). 9. Art. 224 § 1 k.k. (Wywieranie wpływu na czynności urzędowe) – Stosowanie bezprawnego przymusu i nacisku instytucjonalnego oraz środowiskowego na sędziów i urzędników odmawiających podporządkowania się woli politycznej sieci. 10. Art. 255 § 1 k.k. (Publiczne nawoływanie do popełnienia występku) – Publiczne wzywanie w środkach masowego przekazu (zarówno przez polityków, jak i profesorów prawa) do ignorowania obowiązujących ustaw i Konstytucji pod pozorem "wyższej konieczności". III. PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO CZCI I GODNOŚCI FUNKCJONARIUSZY ORAZ INSTYTUCJI 11. Art. 212 § 2 k.k., art. 226 § 1 i 3 k.k. – Skoordynowana, publiczna nagonka medialna realizowana wspólnie przez polityków i sędziów-aktywistów, polegająca na masowym lżeniu, zniesławianiu i znieważaniu legalnie powołanych sędziów oraz całych instytucji (KRS, TK) przy użyciu pogardliwych sformułowań typu „neosędziowie”, „dublerzy” czy „pseudotrybunał”.