یک عدد دلقکِ کنکاش‌گر.
Joined April 2009
- Tweets176K
- Following211
- Followers292
- Likes75.3K
روز به روز بیشتر اینطوریم که من از اونام که باید بشینم تو خونه یه گوشه برای خودم بنویسم و کار کنم و بسازم و فلان. حالا نه اینکه چیز خاصی بسازم و بنویسم که بخوام جهت زندگی بشریتو تغییر بدم، صرفاً اینکه آدمیزاد به کارم نمیاد. هیچی بیرون از این در مال من نیست.
امروز در چهار الی پنج جبهه (نه به معنای جایی که در اون جنگ اتفاق میوفته، به معنی زمین بایر) مختلف توسط آدم‌های ارزشمندی ریجکت شدم. 😁 مگه آدمیزاد چقدر جون داره که ادامه بده؟
نظرتون چیه یه باشگاه رو بریم اینطوری تجهیز کنیم کنار هر دستگاه در لحظه راهنما نشون بده فلان کن بیسار کن؟
اینقدر خوشم میاد آخوند درونتون رو بدون اینکه بفهمید آخوند درونتونه، حتی بعضن به عنوان آپشن و فیچر افزوده می‌ریزید بیرون.
من عاشق مه‌ام. علی رغم تمام بارهایی که تو مه گیر کردیم و ترسناک بوده و فلان و بیسار بازم عاشقشم. برام یادآور حزنه، یک اندوه ابدی، یک گیجی عمیق که نمی‌تونم نادیده‌اش بگیرم.
برام استعاره‌ایه از زندگی، زندگی‌ای که ممکنه سر پیش بعدی به گا بری.
روال معمولی که آدم فکر می‌کنه اینه که الان ساخت ماشین و فلان و خط تولید و این‌ها خیلی راحت‌تر از ۲۰-۳۰ سال پیشه، باید تنوع پیدا کنن و هرکسی هرکسشری که خودش می‌خواد با هزینه کمتر بسازه. در حالی که برعکس شده، همه دارن یه کسشر نسبتن یکتا رو میسازن.
دم سازنده (مخترع؟) ویاس گرم. زندگی رو سرشار از آرامی آرامش صلح و صفا و صمیمیت می‌کنه. نور به قبرت بباره بشر.
من وقتی توی ساعت کاری میرم پردیسان بدوام، فکری که راجع به خودم و اون چهار-پنج نفر دیگه که اونجان دارم:
اینقدر خوشم اومد از اشاره سحر جون سخایی، جستارنویس مورد علاقه‌ام، به نقل از فروید و چند تا اسم کت و کلفت دیگه، به این مفهوم تکرار و بازتکرار تا رسیدن به نتیجه‌ای متفاوت. و بسطش داد به خواب و رویا و تروما و تکرار تجربیات ناخوشایند.
instagram.com/reel/DfU5grpCM…
منم تحت تاثیر اینکه یه مدت همه جا اسمشو دیدم، اسمش باحال بود، و کوتاه بود، گرفتم خوندم. و نفهمیدم چرا باید اینقدر همه‌جا باشه. من چیز زیادی دستگیرم نشد ازش.
