Burçin Aydoğdu

savunmanın tam metni aşağıda, okumadıysanız mutlaka okuyun. "yazan çizen insanlara bir otosansür sebebi olduysam tek endişem budur" demiş arada. tam tersi sevgili @idgoktas, duruşunla otosansür batağında sesini kaybedenlere cesaret verdin. geçmiş olsun ve iyi ki varsın.

veda tanımaktan, birlikte çalışmaktan sonsuz keyif aldığım, gurur duyduğum bir kardeşim, bir arkadaşımdı. kimseden iyi olmasın, çok özeldi. serhat'la bir iş yapmak hem inanılmaz kolay, hem delicesine zordu. anma töreninde ahmet mümtaz'ın dediği gibi, sadece oyunculuğu değil, sahip olduğu diğer her şeyiyle de çok büyüktü; sevinmeyi, üzülmeyi, özlemeyi, darılmayı, olduk olmadık her şeyi dert etmeyi büyük büyük yaşar, duyguları büyük büyük akardı. mutlu olduğunda dünyayı neşelendirip ayağı kaldırır, üzgün olduğunda ise kendisini ve herkesi soktuğu o karanlıktan çıkmak, onu çıkartmak için yollar arardın. akılalmaz bir enerjisi vardı. 24 saat koşturma halindeydi, iş olsun, eğlence olsun yaptığı her şey, yaptığı/yapacağı diğer iki şey arasına sıkışır kalırdı. işe, buluşmaya, yemeğe, derse koşturarak gelir, koşturarak giderdi. serhat iyi oyuncudan da öte, ingilizlerin "stage animal" dediği bir sahne hayvanıydı. kontrolü, karizması, enerjisi, doğallığı, seyirci/izleyici ile korduğu bağ olağanüstüydü. çok az oyuncuya nasip olacak çok disiplinli bir yeteneği vardı. kanserle çok uzun mücadele etti, ses telleri bozulup sesini kaybedince pes etmedi, uğraştı, sesini yeniden akort edip, eskisi gibi olmasa da yeniden yerli yerine yerleştirdi. ankara'da okul kurdu, varını yoğunu o okula harcadı. okulu ayakta tutmak için çok uğraştı, aynı anda 3-5 işte birden çalıştı. sadece elindeki değil, ileriye dönük kazanacağı paraları da harcadı. olmadı. ölümü sonrası yaşanan tüm rezillikleri bir kenara bırakırsak şöyle güzel bir şey de oldu; konuşulanlar ve sosyal medyada dönen mesajlardan ne denli iyi bir oyuncu, ne kadar özel bir sahne adamı olduğunun istisnasız herkesin farkında olduğunu gördük hep beraber. o da görse mutlu olurdu. ailesi başta olmak üzere, sevgili özlem'e, mahir'e, emre'ye, bennu'ya, memet ali'ye, melik'e, elif'e, ümit'e, ahmet mümtaz'a, şoray'a, adını sayamadığım tüm arkadaşlarına ve de sevenlerine sabır dilerim. hepimizin başı sağ olsun. iyi ki varsın canım serhat, yaptıklarınla, filmlerinle, anılarınla aklımızda ve kalbimizde olmaya devam edeceksin. sayende maalesef şunu da gördük, bu ülkede ölmek bile çok zor.

serhat'ın ölmesi yetmedi, bir daha, bir daha öldürüyorlar.

taçlı hanım özel biri, bizler gibi değil, kendisi kitapçıdan gerçekten kitap alan bir birey. yazar olduğu için de kimin okuyup okumadığına, kimin üzülüp üzülmeyeceğine de o karar verir. ki haklı, ben de kitap almadım oradan, hadsizce üzüldüm üstelik, herkesten özür dilerim.