PhD in international economics /Lecturer /Economical and financial consultant/ Writer and translator
Islamic Republic of Iran
Joined October 2017
- Tweets19.1K
- Following974
- Followers5.3K
- Likes143K
حاکمیتی که دهه‌ها با لشکر نخبه و میلیاردها دلار بودجهٔ نتونسته انرژی دومین دارنده ذخایر جهان رو برنامه ریزی کنه، حالا از مردم می‌خواد کیلومتر به کیلومتر سفرشون رو پیش‌بینی کنن، سوخت ذخیره کنن و وسط راه مسیر عوض نکنن!
شما که برنامه‌ریزی بلد نیستید، حداقل اینقدر وقیح نباشید که برنامه‌ریزی‌ندونستن‌تون رو بندازید گردن مردم.
#ایران #بحران_انرژی #سوخت
#سقاب #نخبه
حکمرانی‌ای که عدد بنزین را بلد نیست، اول یارانهٔ خودش را قطع کند
یک ماه، چهار روایت از یک کسری: مرکز پژوهشها ۴ تا ۵، عظیمی‌فر ۱۰، عاشوری ۸ تا ۱۵، سقاب حدود ۱۴ میلیون لیتر در روز. همان روز شرکت پخش از توزیع ۱۳۸ تا ۱۵۰ میلیون لیتر می‌گوید و کمبود را رد می‌کند. مشکل اول قیمت نیست؛ ناتوانی در استخراج داده از نهادی است که خودش اداره می‌کند.
بودجه پخش از ۹ به ۱۵ همت رفته، سازمان بهینه‌سازی ۱۶۰ همت گرفته، برای سامانه هوشمند هم منابع پیش‌بینی شده؛ خروجی هنوز یک عدد واحد، قابل راستی‌آزمایی و برخط نیست. بدون تصویر واحد از تولید، امتزاج، واردات، برداشت از ذخایر و مصرف جایگاه، نرخ سوم فقط درمان علامتی است.
تا سامانه یکپارچه انرژی روشن نشود و اختلاف ارقام مقامات جمع نشود، دست بردن به جیب مردم اسمش اصلاح نیست؛ فرار از پاسخگویی است.
#بنزین #ناترازی_داده #یارانه_حکمرانی #اقتصادما #نرخ_سوم #عظیمی_فر #سقاب #مرکز_پژوهشها
۶/۶
نتیجه‌گیری: رضاشاه با سلاخی مشروطه، روند ایران مدرن را حداقل تا امروز به مسلخ کشید
مشکل اصلی روایت‌های رضاشاه‌محور از تاریخ معاصر ایران این است که دستاوردهای مادی و اداری دولت را جای تاریخ تجدد ایرانی می‌نشانند. در این روایت‌ها، راه‌آهن، ارتش، دانشگاه و دیوان‌سالاری به معیارهای اصلی «مدرن شدن» تبدیل می‌شوند، در حالی که تجدد ایرانی از پرسشی بنیادی‌تر آغاز شده بود: چگونه می‌توان قدرت سیاسی را محدود کرد و جامعه را صاحب حق و اراده سیاسی ساخت؟ مشروطه پاسخی به همین پرسش بود.
رضاشاه سوار بر قطار تجدد ایران شد؛ قطاری که روشنفکران، اصلاح‌طلبان و مشروطه‌خواهان پیش از او به حرکت درآورده بودند. او به این قطار قدرت و سرعت بخشید، اما هم‌زمان با سلاخی دستاوردهای بنیادین مشروطه — استقلال مجلس، آزادی مطبوعات، فعالیت احزاب و امکان مشارکت سیاسی — مسیر سیاسی آن را منحرف کرد و بنیان‌های سیاسی تجدد را قربانی اقتدار مطلق دولت ساخت. توسعه زیرساخت‌ها بدون محدود کردن قدرت، نه تحقق تجدد، بلکه بازتولید استبداد در شکلی مدرن بود.
نتیجه این سلاخی، تنها محدود به دوره رضاشاه نماند. با تضعیف یا حذف سازوکارهای قانونی محدودکننده قدرت، مسیر ایران مدرن از همان نقطه به مسلخ کشیده شد و آثار آن حداقل تا امروز ادامه یافته است: فقدان حاکمیت قانون پایدار، ضعف نهادهای مستقل، و تکرار چرخه‌های استبداد و بحران سیاسی. تاریخ تجدد ایران را نمی‌توان به تاریخ ظهور یک پادشاه تقلیل داد، همان‌طور که نمی‌توان استبداد او را با دستاوردهای نوسازی‌اش توجیه کرد.
و مهم‌ترین پرسش در برابر روایت‌هایی که رضاشاه را نماد تحقق تجدد ایرانی می‌دانند این است: اگر مشروطه برای پایان دادن به حکومت خودسرانه و استقرار حاکمیت قانون شکل گرفت، آیا حکومتی که بخشی از دستاوردهای مادی مشروطه را تحقق بخشید اما با سلاخی بنیان‌های سیاسی آن، مسیر تجدد را تا امروز به مسلخ کشید، می‌تواند نماد آن تجدد باشد؟ این پرسش فراتر از بحث ساده «رضاشاه خوب بود یا بد» است و به مسئله تداوم بحران سیاسی در ایران معاصر بازمی‌گردد.
#رضاشاه #مشروطه #تجدد_ایرانی #تاریخ_معاصر #نقد_تاریخی
@milaniabbas
۵/۶
نوسازی با تجدد یکی نیست
نوسازی با تجدد یکی نیست. باید میان دو مفهوم تمایز گذاشت: نوسازی یعنی توسعه زیرساخت‌ها، صنعت، ارتش، دانشگاه و دستگاه اداری. تجدد سیاسی یعنی حاکمیت قانون، آزادی، حقوق شهروندی، استقلال نهادها و مشارکت سیاسی. رضاشاه در زمینه نخست دستاوردهایی داشت، اما در زمینه دوم کارنامه‌ای همراه با محدودیت‌ها و تناقض‌های جدی بر جای گذاشت. اینکه یک کشور راه‌آهن داشته باشد، دانشگاه تأسیس کند، ارتش مدرن بسازد و دستگاه اداری خود را گسترش دهد، لزوماً به معنای مدرن شدن مناسبات قدرت نیست.
اینکه بخشی از چپ ایران در ارزیابی رضاشاه دچار یک‌سونگری بوده‌اند، قابل بررسی است؛ اما نمی‌توان تمام انتقادات آنها را صرفاً به دلیل گرایش ایدئولوژیکشان بی‌اعتبار دانست. اگر چپ‌ها استبداد، سرکوب مخالفان، نابودی استقلال مجلس، سانسور و محدودیت آزادی‌های سیاسی را نقد می‌کردند، این انتقادات لزوماً غلط نبودند. اینکه جمهوری اسلامی نیز از بعضی از همین انتقادات استفاده می‌کند، دلیلی بر نادرستی آنها نیست.
یک جریان سیاسی ممکن است از منظر دفاع از آزادی و دموکراسی با رضاشاه مخالف باشد و جریان دیگری از منظر مخالفت با سکولاریسم و سیاست‌های ضدروحانی او. شباهت در نتیجه‌گیری، الزاماً به معنای شباهت در مبانی فکری نیست. بنابراین، میلانی اگر معتقد است چپ‌ها درباره رضاشاه اشتباه می‌کردند، باید دقیقاً مشخص کند کدام داوری تاریخی آنها نادرست بوده است.
#نوسازی #تجدد_سیاسی #چپ_ایران
کتاب‌شناسی منتخب
نویسنده اثر موضوع
یرواند آبراهامیان Iran Between Two Revolutions نیروهای اجتماعی و سیاسی ایران
فخرالدین عظیمی The Quest for Democracy in Iran مشروطه و مبارزه برای دموکراسی
هما کاتوزیان State and Society in Iran رابطه دولت و جامعه و حکومت خودسرانه
استفانی کرونین، ویراستار The Making of Modern Iran دولت‌سازی و جامعه در دوره رضاشاه
هما کاتوزیان The Revolution for Law مشروطه به‌مثابه جنبش قانون‌خواهی
لینک‌های ناشران و مشخصات پژوهشها:
Princeton University Press – Abrahamian
Harvard University Press – Azimi
Routledge – Katouzian
Routledge – Cronin
Homa Katouzian – The Revolution for Law
2
58
۵/۶
نوسازی با تجدد یکی نیست
نوسازی با تجدد یکی نیست. باید میان دو مفهوم تمایز گذاشت: نوسازی یعنی توسعه زیرساخت‌ها، صنعت، ارتش، دانشگاه و دستگاه اداری. تجدد سیاسی یعنی حاکمیت قانون، آزادی، حقوق شهروندی، استقلال نهادها و مشارکت سیاسی. رضاشاه در زمینه نخست دستاوردهایی داشت، اما در زمینه دوم کارنامه‌ای همراه با محدودیت‌ها و تناقض‌های جدی بر جای گذاشت. اینکه یک کشور راه‌آهن داشته باشد، دانشگاه تأسیس کند، ارتش مدرن بسازد و دستگاه اداری خود را گسترش دهد، لزوماً به معنای مدرن شدن مناسبات قدرت نیست.
اینکه بخشی از چپ ایران در ارزیابی رضاشاه دچار یک‌سونگری بوده‌اند، قابل بررسی است؛ اما نمی‌توان تمام انتقادات آنها را صرفاً به دلیل گرایش ایدئولوژیکشان بی‌اعتبار دانست. اگر چپ‌ها استبداد، سرکوب مخالفان، نابودی استقلال مجلس، سانسور و محدودیت آزادی‌های سیاسی را نقد می‌کردند، این انتقادات لزوماً غلط نبودند. اینکه جمهوری اسلامی نیز از بعضی از همین انتقادات استفاده می‌کند، دلیلی بر نادرستی آنها نیست.
یک جریان سیاسی ممکن است از منظر دفاع از آزادی و دموکراسی با رضاشاه مخالف باشد و جریان دیگری از منظر مخالفت با سکولاریسم و سیاست‌های ضدروحانی او. شباهت در نتیجه‌گیری، الزاماً به معنای شباهت در مبانی فکری نیست. بنابراین، میلانی اگر معتقد است چپ‌ها درباره رضاشاه اشتباه می‌کردند، باید دقیقاً مشخص کند کدام داوری تاریخی آنها نادرست بوده است.
#نوسازی #تجدد_سیاسی #چپ_ایران
۴/۶
تهی کردن مشروطه از درون
رضاشاه مشروطه را از درون تهی کرد. این بخش، به اعتقاد من، بنیادی‌ترین نقد به روایت میلانی است. مشروطه برای ایجاد یک دولت مقتدر به معنای صرفاً اجرایی آن به وجود نیامده بود؛ هدفش مهار قدرت خودسرانه حکومت بود. اما در دوره رضاشاه، مجلس به‌تدریج استقلال خود را از دست داد، انتخابات تحت کنترل حکومت قرار گرفت، مطبوعات محدود شدند، احزاب مستقل امکان فعالیت نداشتند و مخالفان سیاسی با سرکوب مواجه شدند. در اینجا یک تناقض تاریخی آشکار وجود دارد: رضاشاه بخشی از دستاوردهای اداری و اجرایی مشروطه را تقویت کرد، اما بنیان‌های سیاسی آن را تضعیف کرد. به بیان دیگر، او بسیاری از ابزارهای دولت‌سازی را حفظ کرد، اما هدف اصلی مشروطه‌خواهان، یعنی محدود کردن قدرت حاکم، را کنار زد.
#مشروطه #استبداد #رضاشاه
۴/۶
تهی کردن مشروطه از درون
رضاشاه مشروطه را از درون تهی کرد. این بخش، به اعتقاد من، بنیادی‌ترین نقد به روایت میلانی است. مشروطه برای ایجاد یک دولت مقتدر به معنای صرفاً اجرایی آن به وجود نیامده بود؛ هدفش مهار قدرت خودسرانه حکومت بود. اما در دوره رضاشاه، مجلس به‌تدریج استقلال خود را از دست داد، انتخابات تحت کنترل حکومت قرار گرفت، مطبوعات محدود شدند، احزاب مستقل امکان فعالیت نداشتند و مخالفان سیاسی با سرکوب مواجه شدند. در اینجا یک تناقض تاریخی آشکار وجود دارد: رضاشاه بخشی از دستاوردهای اداری و اجرایی مشروطه را تقویت کرد، اما بنیان‌های سیاسی آن را تضعیف کرد. به بیان دیگر، او بسیاری از ابزارهای دولت‌سازی را حفظ کرد، اما هدف اصلی مشروطه‌خواهان، یعنی محدود کردن قدرت حاکم، را کنار زد.
#مشروطه #استبداد #رضاشاه
۳/۶
رضاشاه سوار بر قطار تجدد شد، اما مسیر آن را تغییر داد
رضاشاه سوار بر قطار تجدد شد، اما مسیر سیاسی آن را تغییر داد. او بسیاری از برنامه‌هایی را که پیش از او در اندیشه اصلاح‌طلبان و مشروطه‌خواهان مطرح شده بود، با قدرت دولتی به اجرا گذاشت. ایجاد ارتش متمرکز، توسعه راه‌آهن، گسترش آموزش عمومی، توسعه دانشگاه، اصلاح نظام قضایی و توسعه دستگاه اداری، از جمله اقدامات مهم این دوره بودند. اما مسئله این است که این تحولات را نباید به معنای آغاز تجدد ایران دانست. بخش مهمی از این برنامه‌ها در امتداد مطالبات پیشین جامعه ایرانی قرار داشتند. تفاوت در روش اجرا و پیامد سیاسی آنها بود. رضاشاه دولت را تقویت کرد، اما جامعه را از مشارکت مستقل در قدرت سیاسی محروم ساخت. او در ساختن دولت مدرن نقش داشت، اما این دولت مدرن به معنای استقرار یک نظام سیاسی مدرن و مبتنی بر حاکمیت قانون نبود.
#رضاشاه #نوسازی #دولت_مدرن
۳/۶
رضاشاه سوار بر قطار تجدد شد، اما مسیر آن را تغییر داد
رضاشاه سوار بر قطار تجدد شد، اما مسیر سیاسی آن را تغییر داد. او بسیاری از برنامه‌هایی را که پیش از او در اندیشه اصلاح‌طلبان و مشروطه‌خواهان مطرح شده بود، با قدرت دولتی به اجرا گذاشت. ایجاد ارتش متمرکز، توسعه راه‌آهن، گسترش آموزش عمومی، توسعه دانشگاه، اصلاح نظام قضایی و توسعه دستگاه اداری، از جمله اقدامات مهم این دوره بودند. اما مسئله این است که این تحولات را نباید به معنای آغاز تجدد ایران دانست. بخش مهمی از این برنامه‌ها در امتداد مطالبات پیشین جامعه ایرانی قرار داشتند. تفاوت در روش اجرا و پیامد سیاسی آنها بود. رضاشاه دولت را تقویت کرد، اما جامعه را از مشارکت مستقل در قدرت سیاسی محروم ساخت. او در ساختن دولت مدرن نقش داشت، اما این دولت مدرن به معنای استقرار یک نظام سیاسی مدرن و مبتنی بر حاکمیت قانون نبود.
#رضاشاه #نوسازی #دولت_مدرن
۲/۶
تجدد ایرانی پیش از رضاشاه
تجدد ایرانی پیش از رضاشاه وجود داشت. یکی از مشکلات روایت‌های رضاشاه‌محور این است که تاریخ تجدد ایران را عملاً از ظهور او آغاز می‌کنند. درحالی‌که تجدد ایرانی محصول یک فرایند طولانی بود که در دوره قاجار شکل گرفت و در انقلاب مشروطه به نقطه عطفی تاریخی رسید. دارالفنون، اعزام دانشجو به اروپا، گسترش مطبوعات، ترجمه آثار جدید، شکل‌گیری مدارس نوین، پیدایش روشنفکری جدید و گسترش اندیشه قانون‌خواهی، همگی پیش از رضاشاه اتفاق افتاده بودند. اما مهم‌ترین دستاورد این فرایند، مشروطه بود. مشروطه فقط مطالبه توسعه و پیشرفت نبود؛ تلاشی برای تغییر رابطه مردم و قدرت سیاسی بود. مطالبه اصلی آن پایان دادن به حکومت خودسرانه و جایگزین کردن حاکمیت قانون به جای اراده شخص حاکم بود. بنابراین، رضاشاه وارث یک پروژه تاریخی بود، نه آغازگر آن.
#مشروطه #تجدد #تاریخ_ایران
۲/۶
تجدد ایرانی پیش از رضاشاه
تجدد ایرانی پیش از رضاشاه وجود داشت. یکی از مشکلات روایت‌های رضاشاه‌محور این است که تاریخ تجدد ایران را عملاً از ظهور او آغاز می‌کنند. درحالی‌که تجدد ایرانی محصول یک فرایند طولانی بود که در دوره قاجار شکل گرفت و در انقلاب مشروطه به نقطه عطفی تاریخی رسید. دارالفنون، اعزام دانشجو به اروپا، گسترش مطبوعات، ترجمه آثار جدید، شکل‌گیری مدارس نوین، پیدایش روشنفکری جدید و گسترش اندیشه قانون‌خواهی، همگی پیش از رضاشاه اتفاق افتاده بودند. اما مهم‌ترین دستاورد این فرایند، مشروطه بود. مشروطه فقط مطالبه توسعه و پیشرفت نبود؛ تلاشی برای تغییر رابطه مردم و قدرت سیاسی بود. مطالبه اصلی آن پایان دادن به حکومت خودسرانه و جایگزین کردن حاکمیت قانون به جای اراده شخص حاکم بود. بنابراین، رضاشاه وارث یک پروژه تاریخی بود، نه آغازگر آن.
#مشروطه #تجدد #تاریخ_ایران
۱/۶
رضاشاه و مصادره تجدد ایرانی؛ نقدی بر روایت عباس میلانی
آیا رضاشاه سازنده ایران مدرن بود یا وارث تجددی که مشروطه‌اش را قربانی کرد؟
اظهارات عباس میلانی درباره اینکه «ما چپ‌ها و کنفدراسیون‌ها هرچه درباره رضاشاه می‌گفتیم غلط بود و همان حرفهای آقای خامنه‌ای را تکرار می‌کردیم»، حاوی یک مسئله مهم در تاریخ‌نگاری معاصر ایران است. میلانی با این سخن می‌خواهد از ضرورت بازنگری در تصویر منفی رضاشاه سخن بگوید؛ اما پرسش اینجاست که آیا این بازنگری واقعاً به معنای تصحیح تاریخ است یا ممکن است به بازسازی روایتی دیگر، این بار با محوریت نقش رضاشاه در ساخت ایران مدرن، منجر شود؟ به نظر می‌رسد اشکال اساسی این روایت در سه حوزه است: نادیده گرفتن ریشه‌های تجدد ایرانی پیش از رضاشاه، کم‌رنگ کردن نسبت حکومت او با مشروطه و یکی گرفتن نوسازی دولتی با تجدد سیاسی و اجتماعی.
#رضاشاه #عباس_میلانی #تجدد_ایرانی #مشروطه
۱/۶
رضاشاه و مصادره تجدد ایرانی؛ نقدی بر روایت عباس میلانی
آیا رضاشاه سازنده ایران مدرن بود یا وارث تجددی که مشروطه‌اش را قربانی کرد؟
اظهارات عباس میلانی درباره اینکه «ما چپ‌ها و کنفدراسیون‌ها هرچه درباره رضاشاه می‌گفتیم غلط بود و همان حرفهای آقای خامنه‌ای را تکرار می‌کردیم»، حاوی یک مسئله مهم در تاریخ‌نگاری معاصر ایران است. میلانی با این سخن می‌خواهد از ضرورت بازنگری در تصویر منفی رضاشاه سخن بگوید؛ اما پرسش اینجاست که آیا این بازنگری واقعاً به معنای تصحیح تاریخ است یا ممکن است به بازسازی روایتی دیگر، این بار با محوریت نقش رضاشاه در ساخت ایران مدرن، منجر شود؟ به نظر می‌رسد اشکال اساسی این روایت در سه حوزه است: نادیده گرفتن ریشه‌های تجدد ایرانی پیش از رضاشاه، کم‌رنگ کردن نسبت حکومت او با مشروطه و یکی گرفتن نوسازی دولتی با تجدد سیاسی و اجتماعی.
#رضاشاه #عباس_میلانی #تجدد_ایرانی #مشروطه
آقای میلانی، نوسازی ایران زمانی شروع شد که رضا پالانی در اصطبل سفارت هلند مشغول تیمار حیوان بود
اعزام دانشجو به اروپا، نخستین اصلاحات نظامی و آموزشی، چاپخانه و مطبوعات، آموزش مدرن، دارالفنون، پست و تلگراف، برق و راه‌آهن، کشف نفت در مسجدسلیمان و پالایشگاه آبادان، مشروطه و نخستین قانون اساسی، همه در دوران قاجار رقم خورد. سهم آذربایجان و ولیعهدنشین تبریز در این مسیر انکارناپذیر است. نوسازی ایران را بدون قاجار و آذربایجان نمی‌شود نوشت.
حالا ببینید «ایرانیان نامدار» با این تاریخ چه می‌کند. کتابی با ادعای روایت «مردان و زنان سازندهٔ ایران مدرن» و حدود ۱۵۰ مدخل. در این فهرست، شهریار که حیدربابایه سلام را سرود، مدخل مستقل ندارد. باغچه‌بان، بنیان‌گذار آموزش ناشنوایان در ایران، ندارد.و البته صدها نام نامدار دیگر. اینها نام‌های حاشیه‌ای نیستند و همگی در بازهٔ ۱۹۴۱ تا ۱۹۷۹ فعال بودند. می‌گویند معیار «اثرگذاری» بوده است؛ پس بگویند چرا اثرگذاری این چهره‌ها به یک مدخل نمی‌رسد؟ به باور من، این گزینش از نگاهی می‌آید که ایران را از دید مرکز و پهلوی می‌چیند و حاشیه را فقط دکور قاب می‌کند. این نگاه ایرانشهری‌محور است و نامش جامعیت نیست.
و حالا که جلد اول «در جست‌وجوی رضاشاه» منتشر شده، توصیه من به شما این است: او را فقط در کارخانه و ریل راه‌آهن نجویید. رضا پالانی را در لابه‌لای اینها هم باید پیدا کرد:
• خفقان و کشتار: ممنوعیت لباس سنتی و اجبار کلاه فرنگی، و پایان خونین تحصن مسجد گوهرشاد مشهد در ۱۳۱۴.
• ریشه‌کنی عشایر: گزارش‌های بریتانیایی خودشان سیاست یکجانشین‌سازی و لغو کوچ سالانه را برای درهم‌شکستن نظام ایلی می‌دانند.
• حذف یاران: تیمورتاش، وزیر دربار قدرتمند او، پس از عزل در ۱۳۱۲، محاکمه و زندان درگذشت.
پرسش از معیار، پرسشی قومی نیست؛ پرسش از روش است. او را باید در اسناد و تاریخ مستند جست‌وجو کرد یا در تصویری که از پیش ساخته‌اند؟ تاریخی که معیارش را نگوید و سهم‌ها را انتخابی ببیند، تاریخ نیست. روایت و سفارش نویسی است.
#عباس_میلانی #ایرانیان_نامدار #در_جستجوی_رضاشاه #آذربایجان #قاجار #مشروطه #ایرانشهری #تاریخ‌نگاری #ایران_مدرن
احسان موحدیان سال‌هاست آشکارا در زمین دیاسپورای ارمنی بازی می‌کند؛ آقای ظهوریان شما دقیقاً در زمین چه کسی بازی می‌کنید؟
فدرالیسم مساوی تجزیه نیست؛ لطفاً بی‌سوادی سیاسی را با تحلیل سیاسی اشتباه نگیریم!
خطاب به آقایان میثم ظهوریان، مهدی رباطی، احسان موحدیان و دیگران که سخنان پزشکیان درباره ظرفیت‌های استانی را به تجزیه ایران تعبیر کرده‌اند:
دولت پزشکیان با دوراندیشی و دغدغه معیشت مردم، تفویض اختیار به استانداران مرزی را ابزار اضطراری مقابله با تحریم و محدودیت مسیر دریایی قرار داد تا واردات کالاهای اساسی از مبادی مرزی (بازرگان، رازی، سرو و…) تسهیل شود. همین سیاست و سخنان رئیس‌جمهور درباره توانمندی مدیران محلی به غلط تجزیه‌طلبی خوانده شد.
پزشکیان چه گفت؟
او با اشاره به ظرفیت انسانی کشور (نزدیک به ۹۰ میلیون نفر) بر اعتماد به مدیران استانی، تفویض اختیار و این نکته تأکید کرد که نباید تصور کنیم تنها افراد مستقر در پایتخت شایستگی تصدی مسئولیت‌های بزرگ را دارند.
چند سؤال از منتقدان:
اول: در کدام بخش این سخنان یا سیاست واردات مرزی، از جدایی استان‌ها یا تشکیل کشور مستقل حرف زده شده؟ چرا ابزار معیشتی را به تجزیه ربط می‌دهید؟
دوم: حتی اگر سخن از فدرالیسم باشد، فدرالیسم تجزیه نیست. آلمان، سوئیس و آمریکا فدرال‌اند و تجزیه نشده‌اند. قدرت و اختیارات میان مرکز و واحدها تقسیم می‌شود اما حاکمیت ملی و تمامیت ارضی حفظ می‌گردد.
سوم: تفاوت سه مفهوم را نمی‌دانید؟
۱. تمرکززدایی: انتقال اختیارات اجرایی و اداری (مانند مدیریت تجارت مرزی).
۲. فدرالیسم: تقسیم تضمین‌شده قدرت در چارچوب قانون اساسی.
۳. تجزیه‌طلبی: تلاش برای جدا کردن بخشی از سرزمین و تشکیل کشور مستقل.
این سه نه حقوقی یکسان‌اند و نه سیاسی مترادف.
آقای ظهوریان! به جای توصیه به کمتر صحبت کردن رئیس‌جمهور، به محتوای سیاست و سخنان او پاسخ دهید.
آقای رباطی! دقیقاً توضیح دهید کدام بخش ابزار اضطراری معیشتی چه پیامد تجزیه‌طلبانه‌ای دارد. تعابیر شیطنت‌آمیز جای استدلال نیست.
آقای احسان موحدیان! نسبت دادن تبلیغ تجزیه به رئیس‌جمهور بدون حتی یک سند، ادعای سنگین و بی‌پایه‌ای است. شخص شما که دغدغه‌های قفقازی‌تان را عمدتاً حول تهدیدات پان‌ترکیستی متمرکز کرده‌اید و بارها با رسانه‌های ارمنی مصاحبه کرده‌اید، سال‌هاست به‌طور سیستماتیک و آشکار در زمین دیاسپورای ارمنی بازی می‌کنید. تعبیر هر واگذاری اختیار اجرایی به استان‌های مرزی به‌عنوان «تجزیه»، دقیقاً همان خطی است که دیاسپورای ارمنی سال‌هاست علیه تقویت ظرفیت‌های اقتصادی و مدیریتی استان‌های مرزی شمال‌غربی ایران پیش می‌برد. اتهام تجزیه‌طلبی به یک سیاست معیشتی-مرزی، بیش از آنکه نگرانی ملی باشد، همخوانی آشکار با منافع و روایت دیاسپورای ارمنی است.
بی‌سوادی سیاسی فقط ندانستن اصطلاحات نیست؛ گاهی فرد نمی‌تواند میان مفاهیم تمایز قائل شود و بر پایه خلط مفاهیم دیگران را متهم می‌کند. هرکسی حق دارد با تمرکززدایی مخالف باشد، اما مخالفت با الگوی حکمرانی با اتهام تجزیه‌طلبی تفاوت دارد؛ به‌ویژه وقتی این اتهام‌زنی در زمین دیاسپورای ارمنی صورت گیرد.
اگر دغدغه ایران است، باید درباره عدالت منطقه‌ای، مشارکت مردم و استفاده از ظرفیت‌های سراسر کشور گفت‌وگو کنیم. ایران فقط تهران نیست. وحدت ملی با عدالت و اعتماد به همه ایرانیان تقویت می‌شود، نه با انحصار قدرت و اتهام‌زنی.
به جای ترس‌افکنی با واژه‌ها، استدلال کنیم. به جای برچسب زدن، مفهوم‌ها را درست بشناسیم. ایران متعلق به همه ایرانیان است و ظرفیت ساختن و اداره آن در سراسر کشور وجود دارد.
#دیاسپورای_ارمنی #احسان_موحدیان #تمرکززدایی #پزشکیان #تمامیت_ارضی
@ypezeshkian
@MahdiRobatii
@MeisamZohurian
تفویض اختیار به استانداران مرزی؛ ابزار اضطراری دولت
دولت پزشکیان با دوراندیشی ودغدغه مندی معیشت مردم، تفویض اختیار به استانداران مرزی را ابزار اضطراری مقابله با تحریم و محدودیت مسیر دریایی قرار داد تا واردات کالاهای اساسی از مسیر بدون ارز، تهاتر و ملوانی ممکن شود و بخشی از بروکراسی مرکز کنار گذاشته شود. هدف، تنوع مسیر تأمین و جلوگیری از کمبود گسترده کالا بود.
گاه‌شمار اقدامات دولت در نوار استان‌های مرزی
• ۲۸ و ۲۹ خرداد ۱۴۰۴: هیئت وزیران تصویب‌نامه تفویض اختیار به وزرا، معاونان رئیس‌جمهور و استانداران را برای مدیریت شرایط اضطراری صادر کرد.
• ۷ تیر ۱۴۰۴: بخشنامه معاون اول رئیس‌جمهور این اختیارات را ابلاغ کرد.
• ۲۶ شهریور ۱۴۰۴: هیئت وزیران ۱۱ اختیار کلیدی را به استانداران تفویض کرد؛ از جمله مدیریت بازارچه‌های مرزی.
• شهریور ۱۴۰۴: محمدباقر قالیباف مصوبه را مغایر قانون اساسی خواند و بخشی از آن را ملغی‌الاثر اعلام کرد.
• ۲۱ آبان ۱۴۰۴: ورود کالاهای اساسی بدون انتقال ارز از استان‌های مرزی مجاز شد و تهاتر کالاهای ایرانی با کالاهای اساسی خارجی به رسمیت شناخته شد.
• ۱ آذر ۱۴۰۴: تصویب‌نامه واردات کالاهای اساسی از استان‌های مرزی ابلاغ شد؛ سقف استانی تعیین و تشریفات گمرکی با هماهنگی استانداران تسریع شد.
• ۶ بهمن ۱۴۰۴: نشست پزشکیان با استانداران مرزی در بانک مرکزی برگزار شد. رئیس‌جمهور اعلام کرد ایرادات مجلس رفع شده و استانداران مرزی مجازند از سه شیوه واردات بدون ارز، تهاتر و ملوانی، بدون محدودیت و معطلی سامانه‌ها، کالای اساسی وارد کنند. گزارش عملکرد یک‌ماهه نیز الزامی شد.
همین تصمیم خیلی زود میدان اتهام شد. قالیباف آن را خلاف قانون اساسی دانست؛ احمد نادری زمینه‌ساز فدرالیسم خواند. علی نیکزاد ناکامی کنترل قیمت را یک‌سره به دولت نسبت داد. از جریان پایداری، سعید جلیلی، مرتضی آقاتهرانی و صادق محصولی سیاست را تضعیف تمرکز قدرت و خطر واگرایی مرزی جلوه دادند. پزشکیان بارها گفت موضوع تمرکززدایی اجرایی است، نه تقسیم حاکمیت. کارشکنی حقوقی و سیاسی همان ماه‌های حیاتی آماده‌سازی مرز را سوخت.
ضرورت فنی طرح در شرایط شوک
سیستم متمرکز تهران در برابر محاصره انعطاف کمی دارد. اگر مخالفت‌ها اجازه می‌داد این اختیارات زودتر و کامل‌تر اجرا شود، ظرفیت مرزهای زمینی برای چنین روزهایی آماده‌تر بود: مسیر منظم‌تر، صف کامیون کوتاه‌تر، هماهنگی گمرک و استانداری قوی‌تر، و جذب زودتر بخشی از شوک دریایی.
گرانی امروز بیش از شوک ارزی، کسری بودجه و افت عرضه نفت، به همین مقاومت و تأخیر برمی‌گردد. اجرای ناقص و مقاومت دستگاه‌هایی مثل گمرک اثر همان ظرفیت محدود را هم کم کرد.
مرز زمینی تا چه حد جای دریا را می‌گیرد؟
بیش از ۸۰ درصد تجارت دوطرفه ایران پیش از تشدید بحران از مسیر دریایی می‌گذشت و سهم بزرگی از کالاهای اساسی از بنادر جنوبی وارد می‌شد. محدود شدن بنادر ضربه مستقیم به زنجیره تأمین است.
هدایت کامیون‌ها به پاکستان، افغانستان، ترکیه و ترکمنستان افزایش یافته، اما ظرفیت هنوز محدود است؛ صف‌های چند هزار کامیونی در مرز ترکیه و تأخیر چند هفته‌ای همین را نشان می‌دهد. حمل زمینی در برخی مسیرها چند برابر مسیر دریایی هزینه دارد. فشار دیگر فقط کشتیرانی و نفت نیست؛ به بانک، هوانوردی و دارایی دیجیتال هم کشیده شده است.
جمع‌بندی
مرزهای زمینی و اختیارات استانداران مرزی مسیر مکمل‌اند، نه جایگزین کامل بنادر. اگر به‌جای اتهام تجزیه‌طلبی و فدرالیسم، اجرای به‌موقع از خرداد تا بهمن ۱۴۰۴ تسهیل می‌شد، همین مسیر مکمل امروز آماده‌تر بود و فشار محاصره دریایی قابل‌تحمل‌تر. کارشکنی هزینه را از جیب مردم برداشت.همان خناسان امروز به دروغ نگران معیشت مردم هستند.
#تفویض_اختیار #استانداران_مرزی #دولت_پزشکیان #نوار_مرزی #واردات_بدون_ارز #تهاتر #ملوانی #تحریم #محدودیت_دریایی #کالای_اساسی #تمرکززدایی_اجرایی #معیشت_مردم
پیش‌بینی‌کنندگان حمله آمریکا و اسرائیل و ضرورت روان‌درمانی تحلیلگران
برخی تحلیلگران و کانال‌ها و رسانه ها مدام و با قطعیت کامل از حمله قریب‌الوقوع آمریکا و اسرائیل به ایران حرف می‌زنند، حتی وقتی بارها پیش‌بینی‌شان غلط از آب درآمده. این الگو بیشتر ریشه در اضطراب مزمن و نیاز روانی به قطعیت دارد تا هوشیاری و تحلیل مسئولانه.
هوشیاری یعنی آمادگی مبتنی بر شواهد واقعی.
اضطراب‌آفرینی مداوم یعنی قطعی‌کردن بدترین سناریو که هم مخاطب را فرسوده می‌کند و هم هزینه اقتصادی و روانی به جامعه تحمیل می‌کند.
راهکارهای عملی برای مخاطبان:
• سابقه پیش‌بینی‌های قبلی همان منبع را بررسی کنید.
• زمان مواجهه با این محتواها را محدود کنید.
• روی عوامل واقعی و قابل‌کنترل تمرکز کنید.
ضرورت روان‌درمانی برای خود تحلیلگران:
تکرار مداوم پیش‌بینی‌های قطعی و شکست‌خورده، نشانه‌ای از الگوی اضطراب‌آفرین است که به روان‌درمانی نیاز دارد.
• تحلیلگران باید مسئولیت روانی حرفهای خود را بپذیرند و برای شکستن این چرخه، به روان‌درمانگر (به‌ویژه با رویکرد شناختی-رفتاری) مراجعه کنند.
• روان‌درمانی به آنها کمک می‌کند ریشه‌های اضطراب، نیاز به دیده شدن و فاجعه‌سازی را شناسایی و اصلاح کنند.
• بدون کار روان‌شناختی روی خود، ادامه این سبک تحلیل نه‌تنها به جامعه آسیب می‌زند، بلکه خود تحلیلگر را نیز در چرخه فرسودگی و کاهش اعتبار نگه می‌دارد.
• کاهش تدریجی تولید محتوای هراس‌افکن و تمرین بررسی شواهد، مکمل ضروری روان‌درمانی است.
تحلیل واقعی جامعه را آماده می‌کند؛ اضطراب‌آفرینی بدون روان‌درمانی فقط فرسودگی جمعی ایجاد می‌کند.
#روان‌درمانی #اضطراب #هوشیاری #مسئولیت_رسانه_ای #سلامت_روان #ایران #تحلیل_مسئولانه #پیش‌بینی_جنگ
🔴 هشدار درباره جنگ؛ تحلیلگری یا مسابقه در هراس‌افکنی؟
این حجم از پیش‌بینی‌های آخرالزمانی درباره جنگ قریب‌الوقوع با آمریکا، قرار است چه مسئله‌ای را حل کند و مخاطبش دقیقاً چه کسی است؟
اگر مخاطب نیروهای مسلح‌اند، آیا واقعاً تصور می‌کنید تکرار سناریوهای جنگی در رسانه‌ها، محاسبات نظامی آنها را تغییر می‌دهد؟
اگر مخاطب حاکمیت است، آیا فریادهای رسانه‌ای جایگزین ارزیابی‌های امنیتی و اطلاعاتی می‌شود؟
اما اگر مخاطب مردم‌اند، لطفاً صریح بگویید از آنها چه انتظاری دارید؟
کشور را ترک کنند؟ دارو و مایحتاج احتکار کنند؟ پس‌اندازشان را به دلار و طلا تبدیل کنند؟ یا هر روز با اضطراب منتظر وقوع جنگ باشند؟
یک سؤال جدی از تحلیلگران جنگ‌محور: مسئولیت تبعات تحلیل‌هایتان را هم می‌پذیرید؟
وقتی هر روز از جنگ قریب‌الوقوع می‌گویید، آیا به اثر این پیام‌ها بر انتظارات تورمی، تقاضای ارز و طلا، رفتارهای هیجانی، احتکار و آرامش روانی جامعه هم فکر می‌کنید؟
اگر تحلیل شما مستند است، شواهد، سناریوهای جایگزین و میزان عدم‌قطعیت آن را هم بیان کنید. اگر صرفاً یک احتمال است، چرا آن را در لباس یک اتفاق قطعی به جامعه عرضه می‌کنید؟
نمی‌توان از مسئولیت‌پذیری ملی گفت، اما نسبت به هزینه‌های اقتصادی و روانی هراس‌افکنی بی‌تفاوت بود.
هشدار درباره تهدید، وظیفه رسانه و تحلیلگر است؛ اما بزرگ‌نمایی خطر، قطعیت‌بخشی به احتمالات و بی‌توجهی به پیامدهای اجتماعی آن، اسمش روشنگری نیست.
امنیت ملی فقط به معنای آمادگی برای جنگ نیست؛ حفظ آرامش جامعه، ثبات اقتصادی و جلوگیری از تصمیم‌های هیجانی هم بخشی از آن است.
مردم به تحلیل دقیق نیاز دارند، نه مسابقه پیش‌بینی جنگ؛ به آگاهی نیاز دارند، نه اضطرابی که هر روز گران‌تر تمام می‌شود.
#امنیت_ملی #تحلیل_سیاسی #جنگ #اقتصاد #بازار_ارز #مسئولیت_رسانه‌ای #ایران
Dr.abdollah Rahimloo retweeted
فواد ایزدی در کدام زمین بازی می کند؟
نگاهی به سبقه و سابقه فواد ایزدی نشان دهنده بی پایه و اساس بودن تحلیل هایش و همچنین دست بازیدن به تاکتیک های پوپولیستی و تخریب جهت مطرح کردن خود است و متاسفانه این خط فکری به راحتی مورد حمایت رسانه ملی و دارای دسترسی خاص به اینترنت می باشند.
فواد ایزدی در ۱۶ سالگی در کوران جنگ به همراه خانواده اش به امریکا می رود و پس از اخذ تابعیت امریکا در سال ۱۳۸۸ به ایران باز می گرددو مراحل ترقی را می پیماید. ایشان داماد مرحوم آقای سقای بی ریا است.
در این بحث سعی داریم ایشان را به بوته نقد بگذاریم.
- عدم درک درست از دیپلماسی و واقعیت میدان؛
۱- امریکا هرگز از برجام خارج نمی شود در حالیکه خلاف واقع بود.
۲- معرفی فرماندهان نظامی را فاقد فهم سیاست خارجی
"سردار سلامی موافق برجام بود، درحالی‌که درحالی‌که اینها درک درستی از دیپلماسی نداشتند". این سخن، هم از حیث تاریخی نادرست است، هم از نظر منطق سیاست دفاعی. برجام، فارغ از نقدها و آسیب‌هایش، یک واقعیت بین‌المللی بود که لغو تحریم‌های تسلیحاتی را برای نخستین بار در دستور کار قرار داد.
- اهانت و تحقیر سردار شهید باقری پیش و پس از شهادت؛
۱- پیش از شهادت ایشان با ترسو خطاب قرار دادن ایشان به طور تلویحی ایشان را به در آوردن یونیفرم و پوشیدن کت و شلوار دیپلماتیک دعوت کرد.
۲- پس از شهادت با تحقیر ایشان گفت:"وقتی در کنار خانواده‌ات کشته می‌شوی یعنی غافلگیر شده‌ای". چنین جمله‌ای، فراتر از یک بی‌دقتی لفظی است!!
- خطای راهبردی در سیاست‌خارجی و عدم درک درست ژئوپولتیک؛
۱-حمایت و تعریف و تمجید از خط دوگین که بعدها همین دوگین تلمود را تمجید کرد، حماس را ساخته موساد دانست و در جنگ دوازده روزه جنگ بین ایران و اسراییل را به مساله بین شیعه و سنی و یهود تقلیل داد و مسیحیت را از آن مبرا ساخت.
۲- نظریه زمستان سخت در اروپا که هرگز اتفاق نیفتاد.
۳- مخالفت با برجام و احیای آن به هر قیمتی
۴- نظریه شاذ اخذ عوارض میلیاردی ازتنگه هرمز که عملا از منظر حقوق بین الملل و شرایط موجود فانتزی بود.
۵- نفت ۲۰۰ تا ۴۰۰ دلاری که نشان از عدم درک ایشان از واقعیت بازار انرژی داشت و حتی با وجود بحران در دو گلوگاه هرمز و بابالمندب اتفاق نیفتاد. چرا که ایشان با نقشه ۱۹۸۰ در حال تحلیل بازار انرژی ۲۰۲۶ است.
- عدم درک صحیح از واقعیات جامعه؛
۱- در گفتگو با با علی علیزاده: "اگر جوانان احساس کنند حکومت نسبت به حجاب بی‌تفاوت است، دیگر جان خود را برای کشور نمی‌دهند." این جمله بیش از آنکه تحلیلی باشد، نشانه عدم درک او از واقعیت جامعه، نگاه ابزاری به مفهوم شهادت و همچنین دامن زدن به گسل اجتماعی است.
۲- شمال رفتن مردم در زمان جنگ
اولا که تقسیم بندی مردم دقیقا اساس نارضایتی است.
ثانیا به فواد ایزدی چه مربوط است؟
ثالثا ایشان خود در اوج جنگ هشت ساله به امریکا رفت و تابعیت آن کشور را اخذ کرد و امروز برای مردم تعیین تکلیف می کند؟
- ایجاد دو قطبی بمب اتم همین الان و هیاهوی رسانه ای؛
تغییر دکترین هسته ای مساله ای امنیتی و تخصصی است و در سطوح بالای نظام تصمیم گیری می شود و مساله ای پوپولیستی و رسانه ای نیست.
۱- بر همگان آشکار است که ایجاد چنین دوقطبی در فضای رسانه چه به طور مستقیم و غیر مستقیم مورد نظر سرویس های خارجی در راستای وحدت شکنی داخلی و از طرفی مشروعیت بخشیدن به حمله اتمی به ایران است.
۲- تحلیل خلاف واقع در مورد عدم ترور رهبران هسته ای در حالیکه جان افکندی، ایندیرا گاندی، راجیوگاندی، ضیاء الحق، بی نظیر بوتو از نمونه های بارز هستند.
۳- تحلیل کاملا مغایر با نظر رهبر شهید و دست یازیدن به ابزار پوپولیستی که اگر سلاح هسته ای داشتیم این همه شهید نمی دادیم در حالیکه هند و پاکستان در تاریخ و روسیه کنونی نمونه خلاف واقع نظر ایشان است.
- تخریب تیم دیپلماسی و اخیرا قالیباف به هر قیمتی؛
چرا فواد ایزدی با این همه تحلیل غلط و سوابق مورد تردید به راحتی به تیم دیپلماسی و قالیباف می تازد؟
مگر جز این است که این ادامه همان راه قالیباف اگر آیه قرآن هم گذاشت تخریبش کنید.
با توجه به سوابق تخریبی فواد ایزدی و ترور سردار سلامی و باقری و سایر فرماندهان به نظر می رسد باید به شدت نگران ترور قالیباف بود.
دلیل : تجربه
در پایان می توان گفت پدیده هایی نظیر فواد ایزدی حاصل وارونگی فضای نخبگانی در کشور است و این یکی از تناقضات در جمهوری اسلامی است که باید برطرف شود چراکه ریچارد نیکسون در وصیت نامه سیاسی خود به آن اشاره کرده است و آن را از عوامل موثر در سقوط نظام برشمرده است.
سوال اصلی
فواد ایزدی با این اقدامات تخریبی و پوپولیستی درزمین چه کسی بازی می کند؟
اساتید او راهنمای او چه کسانی بودند؟
آقای میلانی، نوسازی ایران زمانی شروع شد که رضا پالانی در اصطبل سفارت هلند مشغول تیمار حیوان بود
اعزام دانشجو به اروپا، نخستین اصلاحات نظامی و آموزشی، چاپخانه و مطبوعات، آموزش مدرن، دارالفنون، پست و تلگراف، برق و راه‌آهن، کشف نفت در مسجدسلیمان و پالایشگاه آبادان، مشروطه و نخستین قانون اساسی، همه در دوران قاجار رقم خورد. سهم آذربایجان و ولیعهدنشین تبریز در این مسیر انکارناپذیر است. نوسازی ایران را بدون قاجار و آذربایجان نمی‌شود نوشت.
حالا ببینید «ایرانیان نامدار» با این تاریخ چه می‌کند. کتابی با ادعای روایت «مردان و زنان سازندهٔ ایران مدرن» و حدود ۱۵۰ مدخل. در این فهرست، شهریار که حیدربابایه سلام را سرود، مدخل مستقل ندارد. باغچه‌بان، بنیان‌گذار آموزش ناشنوایان در ایران، ندارد.و البته صدها نام نامدار دیگر. اینها نام‌های حاشیه‌ای نیستند و همگی در بازهٔ ۱۹۴۱ تا ۱۹۷۹ فعال بودند. می‌گویند معیار «اثرگذاری» بوده است؛ پس بگویند چرا اثرگذاری این چهره‌ها به یک مدخل نمی‌رسد؟ به باور من، این گزینش از نگاهی می‌آید که ایران را از دید مرکز و پهلوی می‌چیند و حاشیه را فقط دکور قاب می‌کند. این نگاه ایرانشهری‌محور است و نامش جامعیت نیست.
و حالا که جلد اول «در جست‌وجوی رضاشاه» منتشر شده، توصیه من به شما این است: او را فقط در کارخانه و ریل راه‌آهن نجویید. رضا پالانی را در لابه‌لای اینها هم باید پیدا کرد:
• خفقان و کشتار: ممنوعیت لباس سنتی و اجبار کلاه فرنگی، و پایان خونین تحصن مسجد گوهرشاد مشهد در ۱۳۱۴.
• ریشه‌کنی عشایر: گزارش‌های بریتانیایی خودشان سیاست یکجانشین‌سازی و لغو کوچ سالانه را برای درهم‌شکستن نظام ایلی می‌دانند.
• حذف یاران: تیمورتاش، وزیر دربار قدرتمند او، پس از عزل در ۱۳۱۲، محاکمه و زندان درگذشت.
پرسش از معیار، پرسشی قومی نیست؛ پرسش از روش است. او را باید در اسناد و تاریخ مستند جست‌وجو کرد یا در تصویری که از پیش ساخته‌اند؟ تاریخی که معیارش را نگوید و سهم‌ها را انتخابی ببیند، تاریخ نیست. روایت و سفارش نویسی است.
#عباس_میلانی #ایرانیان_نامدار #در_جستجوی_رضاشاه #آذربایجان #قاجار #مشروطه #ایرانشهری #تاریخ‌نگاری #ایران_مدرن
دوستان عزیز. بعد از تاخیری طولانی به اطلاع میرسانم که از دو روز پیش روایت الکترونیکی کتاب در جستجوی رضا شاه در ایران به رایگان در سامانه زیر قابل دسترسی شد. از امروز روایت الکترونیکی و از هفته آینده روایت کاغذی در همه جا در این سایت در دسترس است.
Rezashahbook.com
Dr.abdollah Rahimloo retweeted
ایندیپندنت فارسی (به سردبیری یک سلطنت طلب) نگران تضعیف زبان فارسی شده
به گند کشیده شدن سیستم آموزشی توسط مافیای کنکور موجب نگرانیشان نشده بود اما تدریس به زبان مادری (که در یادگیری تاثیر بیشتری دارد) باعث نگرانیشان شده
چون هژمونی زبان فارسی مهمتر از یادگیری است. #بئله
آخرین پنجره دیپلماسی برای جنگ ایران
ترامپ اعلام کرده در نشست سه‌جانبه با پوتین و شی جین‌پینگ (۱۹ نوامبر، شنژن، حاشیه APEC) درباره پایان جنگ ایران و خلع سلاح هسته‌ای گفت‌وگو می‌کند؛ دقیقاً همان دیداری که چند روز پیش مطرح شده بود.
این نشست، در صورت برگزاری، می‌تواند آخرین پنجره واقعی دیپلماسی برای پایان دادن به جنگ باشد. سه سناریوی محتمل:
۱. توافق چارچوبی بین سه قدرت بر اساس اصول پایان جنگ، باز شدن مرزها و محدودیت‌های هسته‌ای؛ ایران از کاهش فشار اقتصادی و تنفس نسبی بهره ببرد.
۲. ایران به ابزار معامله با اوکراین یا تجارت تبدیل شود؛ روسیه و چین امتیاز بگیرند و ایران ناچار به امتیازدهی بیشتر شود.
۳. دیدار نمادین بدون دستاورد ملموس.
کاخ سفید اصل برگزاری نشست را تأیید کرده و جنگ ایران یکی از محورهای اصلی مورد انتظار است. با این حال، هنوز دستور کار نهایی مشخص نیست و توافق مشخص از پیش اعلام نشده.
این نشست شاید آخرین پنجره دیپلماسی برای پایان جنگ ایران باشد؛ اگر بسته شود، دیگر پنجره‌ای نخواهد ماند.
#جنگ_ایران #دیپلماسی #APEC #ترامپ_پوتین_شی
ترامپ اعلام کرد احتمالاً در اجلاس APEC چین با پوتین و شی جین‌پینگ درباره پایان جنگ ایران و خلع سلاح هسته‌ای گفت‌وگو می‌کند.
این دیدار دقیقاً همان معادله‌ای است که چند روز پیش مطرح کردم. سناریوهای اصلی:
۱. توافق چارچوبی و کاهش تنش
سه قدرت بر اصول پایان جنگ، باز شدن هرمز و محدودیت‌های هسته‌ای توافق کنند. ایران از کاهش فشار اقتصادی و تنفس تنفسی بهره می‌برد.
۲. ایران به‌عنوان ابزار معامله
موضوع ایران با اوکراین یا تجارت گره بخورد. روسیه و چین امتیاز بگیرند و ایران مجبور به امتیازدهی بیشتر شود.
۳. دیدار نمادین بدون دستاورد ملموس
فقط بیانیه کلی و عکس؛ وضعیت بلاتکلیف ادامه پیدا کند و خطر ازسرگیری حملات باقی بماند.
۴. شکست یا لغو واقعی دیدار
تمرکز به مسائل دیگر برود و فشار بر ایران تشدید شود.
آیا این دیدار نقطه عطفی برای منافع ایران خواهد بود یا صرفاً معامله‌ای بزرگ‌تر میان قدرت‌ها؟
تحلیل کامل‌تر و سناریوها: t.me/eghtesademaa
#ایران #ترامپ #پوتین #شی #ژئوپلیتیک #APEC
🔴 آقای مرتضی غرقی! مسئولیت یک توییت چقدر است؟
شما در توییتی مدعی شدید آمریکا طی ۲۴ ساعت آینده به ایران حمله خواهد کرد؛ خبری با حساسیت فوق‌العاده که انتشار آن می‌تواند فضای روانی جامعه و بازار سرمایه را تحت تأثیر قرار دهد.
حالا وقتی صحبت از زیان ادعایی ۲.۲ میلیارد دلاری سهامداران به میان می‌آید، به‌جای پاسخگویی، ارزش بورس را به تمسخر می‌گیرید!
عجیب نیست که ارزش دلاری بازار سهام ایران حدود ۱۰۰ میلیارد دلار است؛ یعنی تقریباً یک‌بیست‌وچهارم بورس عربستان و یک‌دهم مجموع بورس‌های ابوظبی و دبی!
آقای غرقی! مسئله فقط عدد و رقم نیست؛ مسئله سرمایه مردم، اعتماد عمومی و مسئولیت حرفهای خبرنگاری است.
نمی‌شود با انتشار اخبار حساس و التهاب‌آفرین بر فضای اقتصادی اثر گذاشت و هنگام پاسخگویی، نگرانی و زیان احتمالی مردم را به تمسخر گرفت.
بورس ایران به تمسخر نیاز ندارد؛ به اعتماد، امنیت اقتصادی و مسئولیت‌پذیری نیاز دارد.
#بورس #بازار_سرمایه #مرتضی_غرقی #مسئولیت_رسانه‌ای #سرمایه_مردم
🔴 هشدار درباره جنگ؛ تحلیلگری یا مسابقه در هراس‌افکنی؟
این حجم از پیش‌بینی‌های آخرالزمانی درباره جنگ قریب‌الوقوع با آمریکا، قرار است چه مسئله‌ای را حل کند و مخاطبش دقیقاً چه کسی است؟
اگر مخاطب نیروهای مسلح‌اند، آیا واقعاً تصور می‌کنید تکرار سناریوهای جنگی در رسانه‌ها، محاسبات نظامی آنها را تغییر می‌دهد؟
اگر مخاطب حاکمیت است، آیا فریادهای رسانه‌ای جایگزین ارزیابی‌های امنیتی و اطلاعاتی می‌شود؟
اما اگر مخاطب مردم‌اند، لطفاً صریح بگویید از آنها چه انتظاری دارید؟
کشور را ترک کنند؟ دارو و مایحتاج احتکار کنند؟ پس‌اندازشان را به دلار و طلا تبدیل کنند؟ یا هر روز با اضطراب منتظر وقوع جنگ باشند؟
یک سؤال جدی از تحلیلگران جنگ‌محور: مسئولیت تبعات تحلیل‌هایتان را هم می‌پذیرید؟
وقتی هر روز از جنگ قریب‌الوقوع می‌گویید، آیا به اثر این پیام‌ها بر انتظارات تورمی، تقاضای ارز و طلا، رفتارهای هیجانی، احتکار و آرامش روانی جامعه هم فکر می‌کنید؟
اگر تحلیل شما مستند است، شواهد، سناریوهای جایگزین و میزان عدم‌قطعیت آن را هم بیان کنید. اگر صرفاً یک احتمال است، چرا آن را در لباس یک اتفاق قطعی به جامعه عرضه می‌کنید؟
نمی‌توان از مسئولیت‌پذیری ملی گفت، اما نسبت به هزینه‌های اقتصادی و روانی هراس‌افکنی بی‌تفاوت بود.
هشدار درباره تهدید، وظیفه رسانه و تحلیلگر است؛ اما بزرگ‌نمایی خطر، قطعیت‌بخشی به احتمالات و بی‌توجهی به پیامدهای اجتماعی آن، اسمش روشنگری نیست.
امنیت ملی فقط به معنای آمادگی برای جنگ نیست؛ حفظ آرامش جامعه، ثبات اقتصادی و جلوگیری از تصمیم‌های هیجانی هم بخشی از آن است.
مردم به تحلیل دقیق نیاز دارند، نه مسابقه پیش‌بینی جنگ؛ به آگاهی نیاز دارند، نه اضطرابی که هر روز گران‌تر تمام می‌شود.
#امنیت_ملی #تحلیل_سیاسی #جنگ #اقتصاد #بازار_ارز #مسئولیت_رسانه‌ای #ایران
اظهارات اسکات بسنت و دیگر مقامات آمریکایی مبنی بر اینکه «ترامپ دیگر توافقی با ایران نمی‌خواهد زیرا پیشنهاد آمریکا باید پیش از انتخابات کنگره پذیرفته می‌شد»، بیش از آنکه بازتاب واقعیت‌های دیپلماتیک باشد، بخشی از جنگ روانی و تلاش برای تولید روایت پیروزی ارزیابی می‌شود.
قطعا با پایان انتخابات، پنجره ای برای مذاکره بسته شد و فرصتی برای دیپلماسی اقتصادی و گفت‌وگوی مستقیم از دست رفت؛ مسیری که اکنون بازگشت به آن دشوارتر شده است. با این حال، همچنان وزن بیشتری به راه‌حل دیپلماتیک می‌دهم و امیدوارم مسیر گفت‌وگو به‌طور کامل مسدود نماند تا از تبدیل تنش به جنگی که کنترل آن از اختیار طرفین خارج شود، جلوگیری گردد.
#ایران #دیپلماسی #مذاکره #ترامپ #اسکات_بسنت #جنگ_روانی #سیاست_خارجی #انتخابات_کنگره
آقایان:
@drpezeshkian
@mb_ghalibaf
@araghchi
چند روز بیشتر تا انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا نمانده. این فرصت کوتاه را برای مذاکره مستقیم و تفاهم با آمریکا از دست ندهید.
شهامت و شجاعت مذاکره را به نام ملت و ایران به خرج دهید. امروز هنوز می‌توان با دیپلماسی، به‌ویژه دیپلماسی اقتصادی، از تبدیل شدن تنش به جنگی که ابعاد و پایانش در اختیار هیچ‌کس نیست جلوگیری کرد.
تا فرصت هست، ایران و ایرانی را از شاخ این گاو وحشی دور کنید. ملت ما قرار نیست تاوان یک دنیا دیوانگی را به تنهایی بپردازد.
نکند فردا همانند شکست تفاهم‌نامه اسلام‌آباد، فانوس به دست بگردید و حسرت فرصت ازدست‌رفته را بخورید؛ فرصتی که می‌توانست با رفع یا کاهش تحریم‌ها، دسترسی به منابع ارزی، فروش نفت و گاز، کاهش تورم و بازگشت ثبات به معیشت مردم همراه باشد.
#ایران #آمریکا #مذاکره #دیپلماسی_اقتصادی #صلح_و_جنگ
بابک جان، تتر دوباره برگشت کانال ۲۷۰! 🚀📈
دو روز پیش که با افتخار گفتی از ۲۷۲ به ۲۵۲ رسوندی و «کار هنوز تموم نشده»… دقیقا تا کی منتظر تقویت پول ملی باشیم! 😂
نکنه حراج تتر و شمش طلا تموم شد و قیمت‌سازی‌ات یهو قطع شد؟ 🪙💰🤔
#بابک_زنجانی #تتر #USDT #قیمت_تتر #قیمت‌سازی #دلار #ارز #پول_ملی
از نرخ ۲۷۲ آغاز کردیم و اکنون به ۲۵۲ رسیده‌ایم؛ اما هنوز کار تمام نشده است.
این مسیر را تا رسیدن به نتیجه ادامه می‌دهیم.
هدف ما تقویت پول ملی و بازگرداندن قدرت و ارزش واقعی آن است.
#بابک‌زنجانی #دات‌وان
