Plastik Adam

Jack London "Martin Eden" adlı eserinde sosyalizmi bireysel bir tercih değil, kapitalizmin tarihsel çelişkilerinden doğan toplumsal bir zorunluluk olarak ele alır. Kapitalizm, üretimin toplumsallaşmasına rağmen mülkiyeti özel ellerde tutarak sömürüyü yeniden üretir. İşçi sınıfı, sayısal gücünü örgütlü sınıf bilinciyle birleştirdiğinde egemen sınıfın iktidarını sorgular. Tarihsel değişim despotların iradesiyle değil, sınıf mücadeleleriyle gerçekleşir. Hiçbir sömürü düzeni ebedi değildir ve kurtuluş, proletaryanın kendi eylemiyle mümkündür.

Güneş, hava ve su herkesin yaşam kaynağıyken ekmeğin mülkiyet ilişkileri nedeniyle eşitsiz paylaşılması, sınıflı toplumun adaletsizliğini gösterir. Sorun üretim araçlarının özel mülkiyetinde ve emeğin sömürülmesindedir. Ekmek, onu üreten emekçilerin de hakkıdır. İnsanlığın kurtuluşu, üretimin toplumsal ihtiyaçlara göre örgütlenmesinden geçer.

Meinhof, bireysel acıların ve toplumsal çöküşün kaynağını kapitalist üretim ilişkilerinde arıyorı. İnsanları birbirinden koparan kentleşme, yoksulluk, hapishaneler, medya manipülasyonu ve tüketim kültürü sınıfsal tahakkümün farklı biçimleridir. Depresyon, hastalık, utanç ve şiddet de toplumsal koşullardan bağımsız düşünülemez. Emperyalizm halkları sömürerek bu düzeni derinleştirir. Biz, bütün bu çelişkilerin içinden doğan emekçi sınıflarız. Kurtuluşumuz, örgütlü mücadeleyle insanı ezen bu düzeni aşmaktır.

Burada, bireysel cesaretin ötesinde, sınıfsal iktidarın temsilcilerine yöneltilmiş devrimci bir meydan okuma var. Mahir Çayan, emir-komuta zincirinin arkasındaki siyasal iradeyi hedef alarak askeri hiyerarşinin sınıfsal karakterini açığa çıkardı. Erler de emekçi halkın çocuklarıdır ama karşılarında duran rütbeli komuta kademesi ise devletin zor aygıtını temsil eder. Buradaki tavır, halkın evlatlarını birbirine kırdıran düzene karşı sınıfsal bir itirazdır. Kızıldere, devrimci kararlılığın tarihsel simgesidir.