𝐉𝐞𝐚𝐧 𝐆𝐮𝐧𝐧𝐡𝐢𝐥𝐝𝐫

หลายคราวผมได้ไปรับชมการขับขานในคาราเลฟสกีเธียร์ธ มีหลากบทเพลงจากตัวพรีมาดอนนาให้จดจำนับไม่ถ้วน เจ้าหล่อนร้องก้องกังวานให้เหล่าบรรดาผู้บริหารเวียนแวะพึงพอใจกันไม่ใช่น้อย แน่นอนว่าตัวผมด้วยเช่นเดียวกัน หากให้กล่าวถึงอีกบทเพลงหนึ่งซึ่งเป็นเพลงคล้ายพาผู้ฟังดำดิ่งช่วงเวลาไปอยู่ใต้มหรรณพแล้วล่ะก็ คงจะเป็น “ตวงตักจันทราพ้นสายธาร” กระมังครับ โชคดีที่บทเพลงนี้ก็ดังกังวานไปทั่วเครื่องเล่นเพลงบนรถไฟหลายต่อหลายสาย ไม่แน่ว่าพวกคุณคงจะเคยรับฟังกันไปบ้างแล้ว ขอให้เพลิดเพลินครับ open.spotify.com/intl-th/tra…

สำหรับผมแล้วนั้น นิยามของ “ความจริง” ไม่ได้ดำรงอยู่อย่างตายตัวครับ ซึ่งในส่วนนี้แล้วก็หมายถึงว่าโลกใบนี้หาได้มีเหตุผลตายตัว รวมไปถึงความยุติธรรมด้วยเช่นเดียวกัน ทั้งหมดนี้ต่างปรับเปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อม ประเทศ ระบบการปกครอง กระทั่งความเชื่อ วัฒนธรรม บริบท การปลูกฝังของผู้คนที่ส่งต่อกันมาอย่างเนิ่นนาน หรือเพียงสายตาซึ่งใช้มองภาพตรงหน้าเป็นเรื่องระดับใหญ่ที่ควรต้องโอนเอนมูลค่าบริหารหลักทุ่มลงไปจำนวนมาก ทั้งที่หากพินิจด้วยสายตาของภาครัฐหรือองค์กรซึ่งเหนือกว่า เรื่องเหล่านั้นเป็นสิ่งที่ภาคครัวเรือนสามารถหารือจัดการกันเองได้เช่นนั้นครับ ดังนั้นผมจึงมองว่าการมีอย่างสัมพัทธ์อาจเข้าเค้ามากกว่าสิ่งใดที่สุดแล้วสำหรับสถานการณ์ ณ ปัจจุบัน รวมไปถึงต่อภาคส่วนอื่น ๆ และประเทศอื่นด้วยเช่นเดียวกัน ดังนั้นเราจึงไม่อาจนำเส้นเกณฑ์ของใครคนใดคนหนึ่งมากำหนดได้ว่านี่คือความดีชั่วอย่างแท้จริง ความยุติธรรมหรือไม่เช่นกัน โลกใบนี้ไม่ได้หมุนเวียนไปด้วยค่านิยมของใครคนใดคนหนึ่งเพียงผู้เดียว กาลเวลา สถานที่ ผู้คน ความเป็นปัจเจกทั้งหลายต่างหล่อหลอมความจริงออกมาอย่างหลากรูปแบบ ข้อโต้เถียงในสภาหลายต่อหลายครั้ง ทำให้ผมพิจารณาได้ว่า คำแย้งในแต่ละการลงคะแนนเสียงนั้นมักจะมุ่งเน้นไปที่ “ตัวเอง” หรือส่วนภาคของตนมากกว่าการลองถอยออกมามององค์รวมที่มีความสัมพัทธ์กันมากกว่า แน่นอนว่าผมไม่ได้ตัดสินหรอกนะครับ หลักการนี้ใช้เพียงเพื่ออธิบายว่าผู้คนต่างมีความแตกต่างมากเพียงใด แต่ล้วนทั้งล้วน ผมก็อยากนำเสนอว่าหากคุณที่กำลังเรียกร้องอยากให้โครงการซึ่งพวกเราตั้งใจบริหารทุกส่วนอย่างทัดเทียม บรรเทาทุกข์อย่างถึงที่สุดอยากจะช่วยเหลือในส่วนของคุณมากเช่นนั้น ได้ลองตริตรองถึงภาพรวมอีกสักนิด หรือมองถึงความเป็นไปได้ในส่วนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเอง นั่นอาจทำให้คุณชะงักคิดอยู่บ้างว่ากระบวนการจัดสรรนั้นไม่ได้หมุนเวียนเพียงแค่ในกรอบของการคำนวณตัวเลขตามจำนวนข้อมูลระดับปฐมภูมิที่อิงจากผลผลิตและจำนวนประชากร แต่มันยังต้องอิงอาศัยปัจจัยอื่นอย่างเช่น การคาดการณ์ถึงความเสียหายของสายผลิต เหตุขัดข้อง หรือแม้กระทั่งความขัดแย้งและการยักยอกกอบโกยผลประโยชน์ของหน่วยธุรกิจซึ่งรับหน้าที่เป็นพ่อค้าคนกลางอีกด้วย ยิ่งเป็นของที่เข้าข่ายประเภทไม่มีความคงทน ก็คงต้องระมัดระวังเป็นอย่างดีใช่ไหมล่ะครับ การกระทำทำอย่างสุ่มสี่สุ่มห้าเพื่อให้เสียงคัดค้านสิ้นลงโดยไม่วางแผนให้ถี่ถ้วน ทั้งที่ความจริงไม่ได้มีเพียงมุมของฝ่ายค้านเพียงผู้เดียว และความเป็นเอกเทศต่างชี้แจ้งให้เห็นชัดเจนแล้วนั้น ดูเหมือนว่าจะทำให้ผมรู้สึกถึงรายจ่ายแทรกซ้อนจากการไร้ความรับผิดชอบในหน้าที่บริหารส่วนของตน และอยากแหกปากร่ำร้องให้ยุติโครงการเหมันตมารตะอยู่เรื่อยไปโดยไม่พิจารณาอะไรให้ถี่ถ้วน อนึ่ง ใครกันนะที่คอยจัดการแก้ไขตามเช็ดล้างปัญหาเหล่านี้มาตลอด? ผมคิดว่ามันคงเป็นทางที่ดีหากภาคประชาชนหรือบางส่วนที่รวมเสียงกันจะได้มีโอกาสอ่านท้ายหน้าหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับเรื่อง “ความสัมพัทธ์คืออะไร” เผื่อว่าการลงมติคราวหน้าจะได้มีเหตุผลที่น่าฟังมากกว่านี้ และผมไม่ต้องย้ำซ้ำไปซ้ำมาชวนหาววอดในเรื่องเดิม ๆ น่ะเนอะ?