John Manham

Po wczorajszym poście dostałem kilka pytań dot. tego, z czego się utrzymuje nasze muzeum. W wielkim skrócie: nie z biletów. Bilety służą do tego, żeby nie przychodzili do nas pijani ludzie, żeby można było czasami zrobić promocję i żeby odwiedzający w luźnych okresach mieli święty spokój. Jest z tego kwota, która nie pokrywa czynszu i jest bardzo zmienna. Zresztą gdyby ta kwota miała nas utrzymywać, to lokal byłby wiecznie przepełniony, a nie o to chodzi. Żyjemy głównie ze sponsorów, którzy wspierają naszą inicjatywę stałą kwotą (zapraszamy, pakiety zaczynają się od 1500 zł miesięcznie), mamy obecnie dwie takie firmy. Ważne też są działania dla producentów sprzętu, zwłaszcza podczas wydarzeń, które organizujemy co 3-4 miesiące, wtedy możemy zarobić trochę do przodu. Oprócz tego są wycieczki szkolne, ale to traktujemy dosyć misyjnie, więc koszt to 15 zł za osobę (często dojazd autokarem do nas jest droższy) i 200 zł za przewodnika za całą grupę. No generalnie nic. To co u nas leży to wynajem na urodziny, wieczory, spotkania. Tu kwota to 100 zł za osobę od 8 osób w górę i własny prowiant (nie wnikamy jaki, nie nasza sprawa i nie możemy sprzedawać tego typu produktów). To mogłaby być mocna gałąź utrzymania, ale nie umiemy tego dobrze rozreklamować. Plany? Więcej eventów, piątkowe wieczory dla dorosłych, może organizacja turniejów. Generalnie mam wrażenie, że takie miejsce, choć jest cudowne, to bez wsparcia publicznego lub Kanału o technologii by się w ogóle nie utrzymało. Koszta? Duże. Cena biletu niezbędna, żeby ktoś przyszedł? Niska. Wsparcie lokalnych władz? No małe. Zajawka jest super, ale z tego się nie żyje. Ale spotkania są najlepsze, dziś prowadziłem spotkanie na temat AI dla kobiet ze Stowarzyszenia Eurydyki, świetne rozmowy, dobra energia i udało się coś zarobić, bajka. Na dodatkowe pytania chętnie odpowiem.

Jak dobrze wiecie, staram się od Was nie wyciągać pieniędzy w żadnej formie. Tutaj jednak prośba o wsparcie choćby złotówką Leona. Leon urodził się z chorobą CFD, czyli niedorozwojem kości udowej, a co za tym idzie - ma jedną nogę krótszą. Obecnie jest to ok. 2,6-2,8 cm, ale prognozowane jest 8-9 cm różnicy. Na szczęście obecna medycyna umożliwia wyrównanie długości nogi oraz przywrócenie niemalże pełnej sprawności, natomiast jest to na tyle drogie leczenie, że rodzice nie są sami w stanie zapewnić takiej kwoty. Link: siepomaga.pl/leon-brzozowski Sami też zaangażujemy się w tę akcję mocniej.