Niklas Stantz

Kio okazas en la mondo, en mia lando, en mia regiono, en mia urbo? Respondo ĉe eventaservo.org

Rezolucio de la 111-a Universala Kongreso de Esperanto en Graco, Aŭstrio La 111-a Universala Kongreso de Esperanto (UK), okazinta en Graco (Graz), Aŭstrio, kun 1138 aliĝintoj el 62 landoj kaj teritorioj, traktis la temon "Volontulado en la servo al daŭripova evoluigo" kadre de la Internacia Jaro de Volontuloj por Daŭripova Evoluigo, proklamita de Unuiĝintaj Nacioj (UN). La UK mem, kiu okazas ĉiujare, estas konkreta ekzemplo de internacia volontula kunlaboro: ĝi ebliĝas danke al la sindona laboro de multaj volontuloj el diversaj landoj. Volontulado kiel forto de la Esperanto-movado La Esperanto-movado ekde sia komenco vivas per diversfona volontula engaĝiĝo kaj havas fierindan kaj daŭran historion da mondplibonigaj agadoj. Ĝiaj valoroj – interalie respekto de homaj rajtoj, internacia solidareco, homa emancipiĝo kaj transnacia edukado – profunde kongruas kun la Celoj por Daŭripova Evoluigo (CDE) difinitaj de UN, nomataj ankaŭ Agendo 2030. Tra la mondo esperantistoj kaj esperantistaj organizaĵoj jam kontribuas al tiuj celoj per agadoj pri edukado, kulturo, socia inkluziveco, genra egaleco, respekto de la naturo, mediprotektado, internacia solidareco, packonstruado kaj aliaj kampoj, ofte kunligante lokan agadon tutmonden. Daŭripova evoluigo ankaŭ en nia propra agado La kongreso konstatas, ke la vojoj por atingi la Celojn por Daŭripova Evoluigo estas ankoraŭ tre longaj kaj ke ofte la decidantoj ignoras ilin, kvankam 2030 alproksimiĝas; eĉ kelkaj celoj malproksimiĝas anstataŭ progresi. La kongreso instigas ĉiujn esperantistojn kaj esperantistajn organizaĵojn ne nur subteni la CDE-ojn, sed ankaŭ pli vaste apliki iliajn principojn en la propra agado. Daŭripoveco ne rilatas nur al tio, kion ni faras, sed ankaŭ al tio, kiel ni laboras, organiziĝas kaj kunlaboras. La kongreso aparte instigas la Esperanto-organizaĵojn evoluigi strukturitajn volontulajn programojn, kiuj ebligas al homoj engaĝiĝi, kunlabori translime, lerni kaj transdoni spertojn, aparte atentante la bonfarton, motiviĝon kaj daŭripovan engaĝiĝon de siaj volontuloj. Esperanto en la internacia civitana socio Volontulado estas integriga, memstara kaj nemalhavebla formo de civitana partopreno. Volontula kaj profesia agadoj havas malsamajn, sed reciproke kompletigajn rolojn kaj nek povas nek devas anstataŭi unu la alian. La atingo de la CDE-oj postulas kunagadon inter forta civitana socio, entreprenoj kaj respondecaj publikaj institucioj je loka, landa kaj internacia niveloj. La kongreso instigas la Esperanto-movadon plene kaj aktive partopreni tiun civitanan kunlaboron kaj plifortigi siajn ligojn kun aliaj organizaĵoj kaj iniciatoj. Lingva justeco kaj internacia kunlaboro La kongreso atentigas, ke la lingva dimensio de la CDE-oj restas tro ofte subtaksata. Lingva justeco kaj egala internacia komunikado estas gravaj antaŭkondiĉoj por efika, paca kaj respekta internacia kunlaboro. Laŭ la kongreso gravas, ke ĉiuj registaroj respektu la lingvajn rajtojn de siaj malplimultoj kaj subtenu multlingvismon. La kongreso ankaŭ substrekas, ke lingva justeco ne limiĝas al la protekto de minoritataj lingvoj, sed etendiĝas ankaŭ al egaleca internacia komunikado inter ĉiuj popoloj. Tial la kongreso reasertas la valoron de Esperanto kiel lingvo de egaleca kaj egaliga internacia komunikado, kiu faciligas kunlaboron trans lingvaj kaj kulturaj limoj kaj kontribuas al pli justa, inkluziva kaj daŭripova mondo, emfazante, ke Esperanto estas agnoskita de Aŭstrio kiel nemateria kultura heredaĵo kaj lingvo de kulturo. Esperanto povas doni ŝlosilan kontribuon al la atingo de la celoj de UN. Alvoko La kongreso bedaŭras la nunan tendencon al repolusigo de la mondo en influzonojn, kiuj favoras mensogojn, timigadon kaj solvon de malekvilibroj per forto kaj milito anstataŭ per dialogo kaj respekto al internacia juro. La kongreso esprimas sian subtenon al la centra rolo de UN en la kunordigado de internacia kunlaboro por daŭripova evoluigo kaj instigas la membroŝtatojn provizi ĝin per la necesaj rimedoj, kompetentoj kaj politika subteno por efike plenumi tiun rolon. La kongreso aparte alvokas atenton je la lingvaj aspektoj de la CDE-oj aparte rilate justan lingvouzon por kvalita edukado, redukton de malegaleco kaj aliron al justico. Fine, la kongreso alvokas ĉiujn esperantistojn konkretigi la inspiron de ĉi tiu kongreso en agoj kaj projektoj por la CDE-oj, pli ofte kaj pli konscie uzi Esperanton, ankaŭ novige, kiel laborlingvon de internacia civitana kunlaboro. uea.org/gk/1323