Pinned Tweet
#اپیزود_ویژه مربوط به انتخابات آمریکا
مسئلهی خیر جمعی! آیا چیزی که اکثریت مردم میخوان، لزوماً به نفع آیندهی جامعه هم هست؟
توی این اپیزود، از جنگ و قیمت بنزین تا دموکراسی، تغییر نسلها و قدرت سیاسی پیش میریم تا بررسی کنیم چرا جوامع گاهی منافع کوتاهمدت رو به امنیت و رفاه بلندمدت ترجیح میدن. با کمک فلسفه، روانشناسی و پژوهشهای علمی، دربارهی نقش ترس، آسایش، منافع گروهی و قدرت در شکلگیری تصمیمهای جمعی حرف میزنیم. آیا خیر جمعی همون چیزیه که مردم امروز انتخاب میکنن، یا مسئولیتی در برابر نسلهای آینده هم داریم؟
[لینک در کامنت / لطفا کانال یوتیوب و کست باکس − لینک بایو رو فالو کنید]
روزی که به این نتیجه برسیم که خوردن چیزی باعث حل مشکل مصرف بیش از حد قند نمیشه، عید اه!!! اون نخوردنه که مشکل رو حل میکنه نه خوردن😅
آیا پدیدهای به نام "ورزش بیش از حد" از منظر مرگومیر وجود دارد یا خیر؟
محققان برای پاسخ به این سوال، دادههای شش مطالعه مختلف را که شامل بیش از ۶۶۱ هزار بزرگسال بود، در یک دوره ۱۴ ساله گردآوری و بررسی کردند. طبق دستورالعملهای استاندارد، حداقل میزان فعالیت بدنی توصیهشده، ۱۵۰ دقیقه ورزش تند و سریع در هفته است. دادهها نشان میدهد حتی کسانی که کمتر از این حداقلِ توصیهشده ورزش میکنند، در مقایسه با افرادی که هیچ فعالیتی ندارند، ۲۰ درصد کمتر در معرض خطر مرگ قرار میگیرند.
/
با افزایش میزان ورزش، فواید آن نیز بیشتر میشود؛ به طوری که انجام فعالیت بدنی به اندازه حداقلِ توصیهشده تا دو برابرِ آن، خطر مرگ را ۳۱ درصد کاهش میدهد. بیشترین میزان بهرهمندی در افرادی دیده شد که سه تا پنج برابرِ حداقلِ استاندارد (یعنی حدود ۷.۵ تا ۱۲ ساعت در هفته) ورزش میکردند، که این میزان فعالیت، خطر مرگ را تا ۳۹ درصد پایین میآورد. حتی در موارد شدیدتر، یعنی کسانی که ده برابرِ حداقل (حدود ۲۵ ساعت در هفته) ورزش میکردند، خطر مرگ همچنان ۳۱ درصد کمتر از افراد بیتحرک بود و هیچ نشانهای از آسیب یا خطر به دلیل ورزشِ زیاد مشاهده نشد.
در نهایت، دادهها نشان میدهند که پس از رسیدن به یک سطح مشخص از فعالیت بدنی (۳ تا ۵ برابر حد نصاب)، روند افزایش فواید متوقف شده و نمودار مسطح میشود. با این حال، مهمترین پیام و نتیجهگیری این پژوهش آن است که بزرگترین و چشمگیرترین جهش در کاهش خطر مرگ، در همان گام اول رخ میدهد. به عبارت دیگر، مهمترین دستاورد سلامتی زمانی اتفاق میافتد که فرد از حالت "کاملاً بدون تحرک" خارج شده و صرفاً به انجام "حداقل میزان ورزش توصیهشده" روی میآورد.
اضطراب از کجا شروع شد؟
آیا والد با محافظت بیش از حد باعث مضطربتر شدن کودک شد؟ یا کودک مضطرب باعث شد والد محافظت بیشتری نشان دهد؟
پاسخی که امروز از پژوهشهای جدید میگیریم این است که در بسیاری از خانوادهها، هر دو اتفاق میتواند همزمان رخ دهد.
رابطه میان فرزندپروری و اضطراب کودک یک خیابان یکطرفه نیست. والد بر کودک اثر میگذارد، اما کودک هم رفتار والد را تغییر میدهد و این دو میتوانند وارد چرخهای شوند که ناخواسته اضطراب را حفظ میکند. این موضوع اهمیت زیادی دارد، چون حدود ۳۸ درصد اختلالات اضطرابی پیش از ۱۴ سالگی و نزدیک به ۵۲ درصد آنها تا ۱۸ سالگی شروع میشوند.
آیا والدین باعث اضطراب کودکان میشوند، یا کودک مضطرب رفتار والدین را تغییر میدهد؟
#اپیزود_جدید
در این قسمت به رابطه دوطرفه میان اضطراب کودک و فرزندپروری میپردازیم! از محافظت بیش از حد تا کنترل، استقلال دادن و نقش اضطراب خود والد. همچنین بررسی میکنیم چرا حمایت کردن همیشه به معنای حذف موقعیت ترسناک نیست، CBT و درمانهای والدمحور چه جایگاهی دارند و چرا بهجای سرزنش والد یا کودک، بهتر است چرخهای را پیدا کنیم که اضطراب را در خانواده زنده نگه میدارد.
youtu.be/i65ApsomOd8?is=f8Cd…
دویدن با فشار بیشتر همیشه به معنای تمرین هوشمندانهتر نیست. در منطقه ضربان قلب ۲ (Zone 2)، شما یک تلاش آسان و پیوسته دارید و حتی میتوانید حین دویدن به راحتی صحبت کنید. بدن شما از دو سوخت اصلی استفاده میکند: چربیها (با ذخیره بزرگ و آزادسازی کند) و کربوهیدراتها (با ذخیره کوچک و دسترسی سریع). در دویدنهای آسان، بدن بیشتر از چربیها استفاده میکند، اما با افزایش سرعت، نیاز به سوخت بیشتر شده و اتکای بدن به سوزاندن کربوهیدراتها افزایش مییابد.
/
دویدن با تمام توان باعث میشود خیلی زود خسته شوید و ناچار به کاهش سرعت خود شوید، در حالی که با سرعت پایینتر میتوانید مدت زمان بیشتری به تمرین ادامه دهید. این دویدنهای آسان و طولانی باعث تقویت سیستم استقامتی بدن میشوند. در طول چند هفته تمرین مستمر، میتوکندریهای سلول که همان مراکز تولید انرژی هستند، در بدن تکثیر میشوند. برای دویدنهای کوتاه و آسان معمولاً نیازی به مصرف کربوهیدرات اضافی به عنوان مکمل نیست، اما در تمرینات سخت و طولانی، مصرف آنها به تامین انرژی کمک شایانی میکند.
/
در نهایت، یک برنامه تمرینی متعادل به شما کمک میکند تا بهترین نتیجه را بگیرید. دویدنهای آسان پایه و اساس استقامت شما را میسازند و باعث میشوند به مرور زمان در همان سطح از فشار کم، سریعتر بدوید.
زبانآموزان عزیز، آیا میدانستید ترتیب شنیدن و دیدن یک واژه جدید میتواند بر یادگیری آن تأثیر بگذارد؟
پژوهشی تازه که در مجله Journal of Experimental Psychology: General منتشر شده، نشان میدهد اگر ابتدا تلفظ یک واژه جدید را بشنویم و سپس شکل نوشتاری آن را ببینیم، ممکن است بهتر بتوانیم نوشتن آن را به خاطر بسپاریم. پژوهشگران در آزمایشهایی با افرادی که هیچ آشنایی قبلی با زبان چینی نداشتند، دریافتند کسانی که ابتدا واژهها را میشنیدند و بعد شکل نوشتاری آنها را میدیدند، در بازنویسی واژهها عملکرد بهتری داشتند. البته این برتری زمانی که افراد فقط باید شکل نوشتاری صحیح را از میان چند گزینه تشخیص میدادند، مشاهده نشد. پیام کاربردی این پژوهش برای زبانآموزان این است که هنگام یادگیری واژگان جدید، بهویژه اگر میخواهید املای آنها را به خاطر بسپارید، بهتر است ابتدا تلفظ واژه را بشنوید، سپس شکل نوشتاری آن را ببینید و در نهایت تلاش کنید بدون نگاه کردن، آن را بنویسید. این روش میتواند به تقویت یادآوری واژگان کمک کند، هرچند هنوز باید اثربخشی آن در زبانهای دیگر نیز بررسی شود.
هوش مصنوعی میتواند به تشخیص زودتر بیماریهای خودایمنی کمک کند!
بیماریهای خودایمنی زمانی رخ میدهند که سیستم ایمنی بدن بهاشتباه به بافتهای خود حمله میکند. یکی از آزمایشهای رایج برای بررسی این بیماریها، آزمایش ANA است! اما مثبت شدن آن لزوماً به معنای ابتلا به بیماری خودایمنی نیست و تشخیص اینکه چه کسی باید سریعتر به متخصص روماتولوژی مراجعه کند، دشوار است. پژوهشگران مدلی به نام AURA طراحی کردند که با استفاده از اطلاعات پرونده پزشکی، افراد دارای آزمایش ANA مثبت را از نظر خطر ابتلا به بیماری خودایمنی ارزیابی میکند. در یک مطالعه تصادفی دوساله، بیش از ۲۳۰۰ نفر وارد پژوهش شدند و نتایج نشان داد در گروهی که از این مدل برای شناسایی و ارجاع سریعتر افراد پرخطر استفاده شد، میانه زمان رسیدن به تشخیص از ۱۳۸ روز به ۴۳ روز کاهش یافت 🤩 یعنی حدود سه ماه زودتر. اهمیت این یافته در آن است که هوش مصنوعی صرفاً برای پیشبینی بیماری به کار نرفته، بلکه در یک محیط درمانی واقعی به تصمیمگیری پزشکان و تسریع تشخیص کمک کرده است.
Cardio retweeted
رژیم غذایی، دارو و #دوپامین
آیا چاقی فقط به اراده و #کالری مربوط میشه یا مغز، هورمونها و دوپامین هم نقش دارن؟ و آیا داروهای جدید لاغری مثل اوزمپیک واقعاً میتونن راهحل این مشکل باشن؟
توی این اپیزود، خلاصهی کتاب رژیم، دارو و #دوپامین (Diet, Drugs and Dopamine) نوشتهی دکتر دیوید اِی. کسلر رو مرور میکنیم. کتابی که با نگاهی علمی توضیح میده چرا بدن در برابر کاهش وزن مقاومت میکنه، غذاهای فوقفرآوریشده چطور روی سیستم پاداش مغز تأثیر میذارن، داروهای جدید کاهش #وزن چطور عمل میکنن و چرا برای رسیدن به وزن سالم و حفظ اون، باید علاوه بر تغذیه و دارو، به رابطهی روانیمون با غذا هم توجه کنیم.
رژیم غذایی، دارو و #دوپامین
آیا چاقی فقط به اراده و #کالری مربوط میشه یا مغز، هورمونها و دوپامین هم نقش دارن؟ و آیا داروهای جدید لاغری مثل اوزمپیک واقعاً میتونن راهحل این مشکل باشن؟
توی این اپیزود، خلاصهی کتاب رژیم، دارو و #دوپامین (Diet, Drugs and Dopamine) نوشتهی دکتر دیوید اِی. کسلر رو مرور میکنیم. کتابی که با نگاهی علمی توضیح میده چرا بدن در برابر کاهش وزن مقاومت میکنه، غذاهای فوقفرآوریشده چطور روی سیستم پاداش مغز تأثیر میذارن، داروهای جدید کاهش #وزن چطور عمل میکنن و چرا برای رسیدن به وزن سالم و حفظ اون، باید علاوه بر تغذیه و دارو، به رابطهی روانیمون با غذا هم توجه کنیم.
چرا بعضی گفتوگوها لذتبخشاند و بعضی دیگر خستهکننده؟
پژوهشگران با بررسی هزاران گفتوگو دریافتند که راز یک مکالمه خوب فقط در همنظر بودن یا حرفهای مشترک زدن نیست، بلکه در نوعی تعادل میان همراهی و تفاوت است. در گفتوگوهای لذتبخش، دو نفر مدتی روی یک موضوع همراه میشوند، بعد یکی ایده تازهای مطرح میکند، کمی از هم فاصله میگیرند و دوباره به نقطه مشترکی میرسند. این رفتوبرگشتِ منظم اما غیرقابلپیشبینی، الگویی ریاضی به نام نویز صورتی (Pink Noise) ایجاد میکند. پژوهشگران نشان دادند هرچه این الگو در مکالمه قویتر باشد، افراد معمولاً از صحبت کردن بیشتر لذت میبرند، احساس نزدیکی بیشتری میکنند و حتی در قرارهای آشنایی احتمال تمایلشان به دیدار دوباره بیشتر است. نکته جالب اینکه این الگو در گفتوگوی افرادی که به مرور با هم بیشتر صحبت میکنند نیز تقویت میشود. گفتوگوی خوب نه به معنای توافق دائمی است و نه پریدن بیهدف از موضوعی به موضوع دیگر! بلکه نوعی هماهنگی پویاست که در آن دو نفر همدیگر را دنبال میکنند، اما همزمان چیز تازهای به مکالمه اضافه میکنند. البته پژوهش فعلاً ارتباط این الگو با کیفیت گفتوگو را نشان داده، نه اینکه ثابت کرده باشد این الگو علت لذتبخش شدن مکالمه است.
#روز۱۲ #روش_۱۲
۱۲. پنجره اورتون (Overton window) 🪟
چطور ایدهای که دیروز غیرقابلتصور بود، امروز به موضوعی عادی در سیاست تبدیل میشود؟ "پنجره اورتون" محدوده ایدههایی را توصیف میکند که در یک جامعه از نظر سیاسی قابلطرح و پذیرش هستند. این محدوده ثابت نیست! بحثهای عمومی، تغییر ارزشها، بحرانها و فعالیت گروههای سیاسی میتوانند آن را جابهجا کنند. گاهی یک ایده ابتدا افراطی به نظر میرسد، بعد وارد بحث عمومی میشود و سرانجام به یک گزینه سیاسی تبدیل میشود. البته هر تغییر در این پنجره الزاماً نتیجه توطئه یا دستکاری نیست.
#روز۱۱ #روش_۱۱
۱۱. وحشت اخلاقی (Moral panic) 🚨
گاهی یک خطر واقعی یا ادعایی چنان بزرگ و ترسناک نمایش داده میشود که جامعه پیش از بررسی شواهد، خواهان برخورد فوری و شدید میشود. رسانهها از یک تهدید فراگیر حرف میزنند، سیاستمداران وعده نجات میدهند و هر کسی که سؤال بپرسد ممکن است متهم به بیتفاوتی شود. به این پدیده "وحشت اخلاقی" میگویند. خطر اصلی زمانی است که ترس، جای بررسی منطقی را بگیرد و تصمیمات مهم در فضایی از اضطراب جمعی گرفته شوند.
تعداد ویوو ها از تعداد منابع استفاده شده کمتره😅😅
منابع:
1. Aristotle. Politics. Ancient Greece.
2. Aristotle. Nicomachean Ethics. Ancient Greece.
3. Mill, J. S. (1859). On Liberty. John W. Parker and Son.
4. Rawls, J. (1971). A Theory of Justice. Harvard University Press.
5. Berlin, I. (1969). Four Essays on Liberty. Oxford University Press.
6. Kahneman, D., & Tversky, A. (1979). Prospect Theory: An Analysis of Decision under Risk. Econometrica, 47(2), 263–291. doi.org/10.2307/1914185
7. Frederick, S., Loewenstein, G., & O'Donoghue, T. (2002). Time Discounting and Time Preference: A Critical Review. Journal of Economic Literature, 40(2), 351–401. doi.org/10.1257/002205102320…
8. Healy, A., & Malhotra, N. (2009). Myopic Voters and Natural Disaster Policy. American Political Science Review, 103(3), 387–406. doi.org/10.1017/S00030554099…
9. Kuran, T., & Sunstein, C. R. (1999). Availability Cascades and Risk Regulation. Stanford Law Review, 51(4), 683–768. doi.org/10.2307/1229439
10. Olson, M. (1965). The Logic of Collective Action: Public Goods and the Theory of Groups. Harvard University Press.
11. Jervis, R. (1976). Perception and Misperception in International Politics. Princeton University Press. doi.org/10.2307/j.ctvc77bx3
12. Graham, M. H., & Svolik, M. W. (2020). Democracy in America? Partisanship, Polarization, and the Robustness of Support for Democracy in the United States. American Political Science Review, 114(2), 392–409. doi.org/10.1017/S00030554200…
13. Boin, A., & 't Hart, P. (2003). Public Leadership in Times of Crisis: Mission Impossible? Public Administration Review, 63(5), 544–553. doi.org/10.1111/1540-6210.00…
14. Ostrom, E. (1990). Governing the Commons: The Evolution of Institutions for Collective Action. Cambridge University Press. doi.org/10.1017/CBO978051180…
15. Inglehart, R., & Welzel, C. (2005). Modernization, Cultural Change, and Democracy: The Human Development Sequence. Cambridge University Press.
16. Welzel, C., Inglehart, R., & Klingemann, H.-D. (2003). The Theory of Human Development: A Cross-Cultural Analysis. European Journal of Political Research, 42(3), 341–379. doi.org/10.1111/1475-6765.00…
17. Huxley, A. (1932). Brave New World. Chatto & Windus.
18. Reuters. (2026, November 4). Takeaways from the U.S. Midterm Elections. reuters.com/business/media-t…
19. Associated Press. (2026). U.S. Midterm Elections Coverage. apnews.com/article/f126e12e0…
20. Council on Foreign Relations. (2026). Confrontation Between the United States and Iran. Global Conflict Tracker. cfr.org/global-conflict-trac…
21. U.S. Nuclear Regulatory Commission. Backgrounder on Dirty Bombs. nrc.gov/regulations-legislat…
#اپیزود_ویژه مربوط به انتخابات آمریکا
مسئلهی خیر جمعی! آیا چیزی که اکثریت مردم میخوان، لزوماً به نفع آیندهی جامعه هم هست؟
توی این اپیزود، از جنگ و قیمت بنزین تا دموکراسی، تغییر نسلها و قدرت سیاسی پیش میریم تا بررسی کنیم چرا جوامع گاهی منافع کوتاهمدت رو به امنیت و رفاه بلندمدت ترجیح میدن. با کمک فلسفه، روانشناسی و پژوهشهای علمی، دربارهی نقش ترس، آسایش، منافع گروهی و قدرت در شکلگیری تصمیمهای جمعی حرف میزنیم. آیا خیر جمعی همون چیزیه که مردم امروز انتخاب میکنن، یا مسئولیتی در برابر نسلهای آینده هم داریم؟
[لینک در کامنت / لطفا کانال یوتیوب و کست باکس − لینک بایو رو فالو کنید]
از یه سؤال ساده شروع کردیم.
آیا مردم همیشه میدونن چه چیزی به نفعشونه؟
بعد دیدیم که جواب دادن به این سؤال، خیلی سختتر از چیزیه که در نگاه اول به نظر میرسه.
از ارسطو یاد گرفتیم که زندگی خوب فقط به رفاه مادی محدود نمیشه.
از فایدهگرایی یاد گرفتیم که باید پیامدهای تصمیمها رو برای رفاه و رنج انسانها جدی بگیریم.
از میل و رالز یاد گرفتیم که منفعت اکثریت، بهتنهایی مجوز نادیده گرفتن حقوق افراد نیست.
از روانشناسی شناختی فهمیدیم که ذهن ما ممکنه به درد امروز بیشتر از خطر فردا وزن بده.
از اقتصاد سیاسی یاد گرفتیم که گروههای قدرتمند میتونن روی تعریف خیر عمومی تأثیر بذارن.
از جامعهشناسی نسلها فهمیدیم که تجربههای تاریخی، ارزشهای سیاسی رو تغییر میدن.
و از فلسفهی تکثر ارزشها یاد گرفتیم که گاهی چند چیز خوب، واقعاً با هم در تعارض قرار میگیرن.
اما حالا میخوام یه سؤال متفاوت مطرح کنم.
فرض کنین یه جامعه واقعاً بتونه بهترین تصمیم ممکن رو برای آیندهی خودش بگیره.
آیا این تصمیم حتماً محبوب خواهد بود؟
نه.
آیا حتماً بدون درد خواهد بود؟
نه.
آیا همه از اون به یک اندازه سود خواهند برد؟
احتمالاً نه.
اما آیا این به معنی اون میشه که مردم باید بدون سؤال کردن، هر هزینهای رو به اسم آیندهی بهتر بپذیرن؟
قطعاً نه.
شاید بلوغ سیاسی یک جامعه دقیقاً در توانایی حفظ این دو حقیقت همزمان باشه.
اینکه بعضی منافع بلندمدت، به فداکاری امروز نیاز دارن.
و اینکه هر درخواست فداکاری، لزوماً در خدمت خیر جمعی نیست.
جامعهی بالغ نه از هر سختیای فرار میکنه و نه هر سختیای رو مقدس میدونه.
نه هر تصمیم اکثریت رو حقیقت نهایی میدونه و نه به کسی اجازه میده به اسم حقیقت، حق انتخاب مردم رو از بین ببره.
نه هر تهدیدی رو نادیده میگیره و نه هر ترسی رو به مجوز جنگ تبدیل میکنه.
بلکه تلاش میکنه بین آزادی، امنیت، عدالت، رفاه و آینده تعادل برقرار کنه.
و شاید مهمتر از همه، این توانایی رو حفظ میکنه که وقتی اشتباه کرد، مسیرش رو اصلاح کنه.
youtu.be/YMm1cTgk940?is=pZjw…
#اپیزود_ویژه مربوط به انتخابات آمریکا
مسئلهی خیر جمعی! آیا چیزی که اکثریت مردم میخوان، لزوماً به نفع آیندهی جامعه هم هست؟
توی این اپیزود، از جنگ و قیمت بنزین تا دموکراسی، تغییر نسلها و قدرت سیاسی پیش میریم تا بررسی کنیم چرا جوامع گاهی منافع کوتاهمدت رو به امنیت و رفاه بلندمدت ترجیح میدن. با کمک فلسفه، روانشناسی و پژوهشهای علمی، دربارهی نقش ترس، آسایش، منافع گروهی و قدرت در شکلگیری تصمیمهای جمعی حرف میزنیم. آیا خیر جمعی همون چیزیه که مردم امروز انتخاب میکنن، یا مسئولیتی در برابر نسلهای آینده هم داریم؟
[لینک در کامنت / لطفا کانال یوتیوب و کست باکس − لینک بایو رو فالو کنید]
بالاخره آپلود شد😌🐱!!! پین اش کردم! لطفا ببینید!
یک اپیزود ویژه میخوام درست کنم در مورد مسئله انتخاب با توجه به انتخابات اخیر آمریکا و درک ما از نتایج اش، کلی مقاله گذاشتم کنار هم ولی میترسم که خیلی طولانی بشه چون تلاشم اینه که تا جای ممکن همه ابعاد قضیه رو در نظر بگیرم! مشکل اینجاست که چون توان فنی/وقت لازم گذاشتن موسیقی اینا وسط صحبت ها رو ندارم قاعدتا برای مخاطبان خسته کننده میشه و شنوندگان کم...










