โลกใบนี้ที่เต็มไปด้วยสีสันที่หลากหลาย ผู้คนต่างมองเห็นความสดใสของโลกใบนี้ได้ด้วยตาของตัวเอง แต่ไม่ใช่กับ “สีน้ำ” โลกของสีน้ำไม่ได้มีสีสันเหมือนชื่อของตน เขารู้จักเพียงแค่สามสี คือขาว ดำ และเทา เพียงเท่านั้น ราวกับอยู่ในนิยายแฟนตาซี แต่ทางเดียวที่จะทำให้สีน้ำมองเห็นสีสันต่าง ๆ ได้ คือต้องพบกับคู่แห่งโชคชะตาที่มองเห็นโลกนี้เป็น Monochrome เหมือนกันเท่านั้น มันไม่ง่ายที่จะได้พบคนคนนั้นบนโลกอันกว้างใหญ่นี้ สีน้ำไม่คิดว่าตัวเองจะมีโอกาสมองเห็นสีสันของโลกใบนี้อีก จนกระทั่งวินาทีที่ได้พบกับ “พู่กัน” ความบังเอิญทำให้เราพบกันที่ห้องซ้อมดนตรี ความบังเอิญที่ทำให้เราเล่นเปียโนเพลงเดียวกัน ความบังเอิญที่ทำให้เรา ‘สบตากัน’ ความบังเอิญนั้นกำลังทำให้หัวใจของเราทั้งคู่เต้นแรงขึ้น และยิ่งเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเราทั้งสองต่างค่อย ๆ มองเห็นสีสันของโลกใบนี้ ภาพ Monochrome ที่เห็นมาตลอด ค่อย ๆ หายไป เหลือเพียง “พู่กัน” และ “สีน้ำ” ที่กำลังค่อย ๆ ระบายสีให้กับโลกของกันและอย่างช้า ๆ ทันทีเริ่มทำความรู้จักกัน “สวัสดีครับ เอ่อ…เราสีน้ำนะ” “ครับสีน้ำ เราพู่กัน” “ฝากตัวด้วยนะ” พู่กันรู้ตัว และ สีน้ำเองก็รู้ตัวเช่นกันว่าเราทั้งคู่ต่างพบคนนั้นของตัวเองเข้าแล้ว ความบังเอิญทำให้คนแบบพวกเขามาพบกัน รู้จักกัน เป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน และสักวันก็คงจะทำให้พวกเราข้ามเส้นคำว่าเพื่อน ในวันที่โลกใบนี้ถูกแต่งแต้มไปด้วยสีสัน และความรักที่พู่กันและสีน้ำจะค่อย ๆ วาดมันขึ้นมาด้วยกัน 🎨🖼️