ถ้าลืมตาขึ้นมาแล้วภาพตรงหน้าจะหายไปไหม? เพราะความรู้สึกตอนนี้มันเหมือนความฝันมากซะกว่าจะเป็นเรื่องจริงเสียอีก “คุน คุน ได้ยินเฮียมั้ย” “หะ..ห้ะ” เสียงเรียกของเฮียเอิน พร้อมกับแรงบีบเบา ๆ บริเวณไหล่ทำให้คนตัวเล็กกว่าลืมตาขึ้นมาด้วยความตกใจ “เป็นอะไรไปเรา ยืนหลับตาปี๋เชียว เฮียเรียกก็ไม่ตอบ” “เปล่าเฮีย…แค่เสียงฝนมันทำให้คิดอะไรเพลินไปหน่อย ก็เลย” เป๊าะ! เสียงดังเบา ๆ มาพร้อมกับนิ้วของเฮียเอินที่ดีดลงมากลางหน้าผาก “คุนเจ็บนะเฮีย!” “คิดอะไรไปเรื่อยอีกล่ะสิ” คุนไม่ได้ตอบอะไรเพียงแค่ยู่ปากใส่คนตรงหน้า ที่กำลังเอามือลูบตรงรอยแดง ๆ บนหน้าผากให้ ‘ทำให้เจ็บแล้วก็มาปลอบ เป็นงี้ทุกที’ และใช่ นี่เป็นอีกครั้งที่คุนเผลอใจเต้นแรงกับการกระทำของคนตรงหน้า จะให้บอกยังไงล่ะ ว่าที่หลับตาเมื่อกี้น่ะเพราะนึกว่าฝันจริง ๆ ยืนติดฝนอยู่กับคนที่ตัวเองแอบชอบ ในระยะห่างกันแค่คืบ ช่วงเวลาที่โรแมนติกขนาดนี้ มันก็เหมือนฝันไปจริง ๆ นี่หน่า