کسرا

من خیلی خستمه، بیشتر از تصورتون بگایی داشتم و دارم تو زندگیم؛ به زور دارم خودمو میکشونم رو به جلو، شماها دیگه اذیتم نکنین. واقعا کشش جنگیدن و اثبات خودمو ندارم.

منو انقد اذیت نکنین، کاری به کسی ندارم که.

خیلی ساده‌ست عزیزم، باهات حال نمیکنم.

خدا میدونه چقد کلم خراب میشه وقتی به ساکت بودنم تو جمع گیر میدن… خب فضول سگ میدونی زبون دارم که، اگه حرف نمیزنم یا با شما حال نمیکنم یا خودم رو مود مشارکت نیستم یا کلا این شکلیم، ولم کن.

شماام تمام فیلمای خوب دنیا رو دیدین و دیگه هیچ فیلم درستی برای تماشا پیدا نمیکنین یا فقط منم که دچار بحران فیلمی شدم؟

کاش آدم یچیزایی رو هیچوقت نه ببینه، نه بشنوه و نه حس کنه که تهش متوجه خیلی چیزا نشه. چون اون دونستن آخر سر، هیچی جز غم و سردرد نداره.

یکی از باگای ارتباطات آدما اینه که ممکنه صمیمیت‌ها توی یک رابطه برای دو نفر مساوی و حتی نزدیک نباشه. اینجوری که مثلا تو فک میکنی خیلی همو دوس دارین یا رفیقین ولی برا طرف مقابل برای تو اونجوری نیست و یهو میبینی کیر زده به سر و صورتت.

شوخی‌ای که توش خوارکصدگی، بدذاتی و به قصد اذیت کردن باشه دیگه شوخی نیست، توهینه؛ و باید زد مادر اون شخصی که کسشرای خودشو پشت شوخی قایم کرده رو گایید.

جدی یه دوست احمق از یه دشمن باهوش بیشتر میتونه بگات بده.

چرا کسی درمورد این شاهکار صحبت نمیکنه؟

«بغل» خیلی جالبه؛ بدن دو تا انسان که حالشون خوب نیست میخوره به همدیگه و یهو جفتشون حس خوبی میگیرن. چجوری آخه؟

هرشب قبل خواب به این فک میکنم که کاش برمیگشتم عقب و زندگیمو جور دیگه‌ای میساختم؛ نمیدونم این حسرت گذشته رو خوردن قراره کجا تموم شه.

متاسفانه حافظه‌ام یاری نمیکنه که با کی مشکل دارم و یادم میره طرف چیکار کرده که دیگه باهاش خوب نیستم برا همین اوکی میشم با دشمنام.

همه‌ی استوریای پارتنرتون رو لایک و ریپلای کنین؛ اینم من باید بهتون بگم؟

یکی از حسای خوب زندگیم وقتیه که بیشتر از سه تا عطسه پشت سر هم میزنم؛ حس میکنم رها و آزاد شده مغزم.

تاجایی که متوجه شدم کل کانسپت آرایش کردنشون صرفا برا شخص خودشونه نه دختر پسرای دیگه. نشون به اون نشون که بارها از دخترا شنیدم حوصله‌شون سر رفته تو خونه برا خودشون آرایش کردن بدون اینکه بخوان برن جایی یا مهمون داشته باشن؛ درسته؟

کاش آدما از نزدیک هم همونجوری که از دور فک میکردیم هستن، بودن.

چرا باید یک نفر اسم املاکیش رو بذاره آناناس؟ آدم حس میکنه بره تو مغازشون، کیرش میکنن.

تو شهر غریب، آدم واقعا بی کس و کاره. کس و کار خیلی مهمه بچه‌ها، تا بی کسی رو تجربه نکنین متوجه نمیشین چی گفتم. وقتی بگاییای عظیم رو به معنای واقعی کلمه «تنها» پشت سر میذاری، تازه میفهمی بودن آدما چقد مهمه حتی اگه کاری از دستشون برنیاد.