روحانی🦅 (@RohullR) header
روحانی🦅 (@RohullR) profile picture

روح الیمین روحانی فعال سیاسی!

Joined September 2021
Photo by روحانی🦅 (@RohullR)Photo by روحانی🦅 (@RohullR)Photo by روحانی🦅 (@RohullR)Photo by روحانی🦅 (@RohullR)Photo by روحانی🦅 (@RohullR)Photo by روحانی🦅 (@RohullR)Photo by روحانی🦅 (@RohullR)Photo by روحانی🦅 (@RohullR)Photo by روحانی🦅 (@RohullR)Photo by روحانی🦅 (@RohullR)
درود بچه مادر، چقدر جسورانه و آرام بدون سرو صدا عمل کردی. شیر مادر حلالت باد.
55
15
4
364
34,149
روحانی🦅 retweeted
تو فراتر از یک جغرافیا، صدای یک ملت و رهبر جمعیتی هستی که ریشه در تاریخ این سرزمین دارد: رهبر معظم جمعیت اسلامی افغانستان
20
1
14
1,731
دختر‌فروشی به بهای بقا؛ ننگی که از تاریخ پاک نخواهد شد! واقعاً پیشنهاد عضو طالبان جنوبی به یک بلاگر آمریکایی برای واگذاری یک دختر افغانستانی، نه‌تنها شرم‌آور، بلکه لکه‌ای سیاه بر پیشانی تاریخ است. نمی‌دانم این دختر‌فروشان، زن‌ستیزان و مدعیان دروغین دین و شریعت، برای چنین رفتار شرم‌آوری چه توجیهی دارند و چگونه می‌خواهند این ننگ تاریخی را از جبین خود پاک کنند. ما بارها هشدار دادیم که طالبان به خیر هیچ‌کس نیستند؛ نه برای مردم، نه برای عزت و آبروی خانواده‌ها و نه برای آینده این سرزمین. آن‌ها حتی برای حفظ قدرت و بقای خود، حاضرند کرامت انسانی و حیثیت دختران این سرزمین را معامله کنند. پیشنهاد یک دختر افغانستانی به یک بلاگر آمریکایی، آن‌هم از سوی کسی که خود را مدافع دین و ارزش‌های اسلامی می‌داند، نشان‌دهنده چیست؟ این دیگر صرفاً یک تناقض سیاسی نیست؛ سقوط اخلاقی و رسوایی آشکار مدعیان دینداری است. دختر افغانستانی کالا نیست که برای جلب رضایت بیگانگان یا حفظ قدرت معامله شود. عزت و کرامت زنان این سرزمین خط سرخ ملت است. تاریخ این رفتارها را فراموش نخواهد کرد؛ همان‌گونه که هیچ قدرتی نمی‌تواند با شعارهای دینی، ننگ خیانت به کرامت انسان را تطهیر کند. طالبان یک گروه تروریستی و دشمن افغانستان، دین و منطقه هستند. روحانی
1
2
25
1,090
در سیاست، فامیلی و آدرس نه سند اعتبار است و نه معیار بزرگی. سیاست‌ورزی با خودشیفتگی و فخر فروختن به نام و نشان خانوادگی معنا پیدا نمی‌کند؛ اعتبار سیاسی را اندیشه، کارنامه، شعور جمعی و میزان خدمت به مردم می‌سازد، نه شناسنامه و نسب. کسی که از خود چیزی برای عرضه ندارد، به نام دیگران تکیه می‌کند.
12
21
2,030
تازه از استاد میر مفتون، در کشور همتبار مان تاجیکستان! تقدیم به افغانستانی‌ها، ایرانی‌ها و تاجیکستانی‌ها.
1
3
75
3,242
چرا افراطیت با دختران و زنان بیشتر از مردان دشمنی دارد؟
2
11
1,226
طالبان با قلم می‌جنگند؛ دختران افغانستان با دانش پاسخ می‌دهند. این تفاوت قابل مقایسه نیست.
3
1
27
1,111
پارسی، شناسنامه‌ی تمدن، حافظه‌ی تاریخ و ستون هویت فرهنگی ماست. پاسداری از پارسی، پاسداری از ریشه‌های خویشتن است. #ایران #افغانستان #تاجیکستان
3
1
26
1,035
دانشگاه جای اندیشه است، نه اطاعت؛ جای پرسشگری است، نه تقدیس قدرت. اما آنچه امروز در دانشگاه کابل به نام تجلیل از فرمان‌های هب-ت‌الله آخندزاده جریان دارد، بیش از هر چیز بیانگر بحران عمیق فکری و سیاسی حاکم بر افغانستان است. حکومتی که دروازه‌های مکتب را به روی دختران بسته، زنان را از ابتدایی‌ترین حقوق شهروندی محروم کرده و فضای دانشگاه را از آزادی اندیشه و تفکر انتقادی تهی ساخته است، اکنون می‌کوشد با گردهم‌آوردن ملاهای وابسته و برگزاری مراسم ستایش از رهبر خود، برای قدرت فردی خویش چهره‌ای دینی و مشروعیت سیاسی بسازد. پرسش اساسی این است: اگر یک حاکم از مشروعیت مردمی برخوردار است، چرا باید برای اثبات اقتدار خود به مراسم ستایش، القاب مذهبی و تأیید فرمان‌های شخصی متوسل شود؟ مشروعیت را نمی‌توان با لقب ساخت، قدرت را نمی‌توان با تقدیس فردی حقانیت بخشید و رضایت مردم را نمی‌توان با فرمان و اجبار جایگزین کرد. دین اسلام ملک شخصی هیچ گروه و انحصار هیچ طبقه‌ای نیست. عالمان دین جایگاه و حق مشارکت در جامعه دارند، اما هیچ‌کس نمی‌تواند صرفاً با تکیه بر جایگاه مذهبی، خود را مالک اراده سیاسی یک ملت بداند. عدالت، شورا، مسئولیت‌پذیری و رعایت حقوق مردم از اصول بنیادین حکمرانی‌اند؛ اصولی که بدون آن‌ها، ادعای دینداری نیز نمی‌تواند پوششی برای استبداد باشد. تناقض بزرگ ط-البان همین‌جاست: دانشگاهی که باید نسل آگاه، پرسشگر و آزاداندیش تربیت کند، به محلی برای ستایش فرمان‌های یک فرد تبدیل می‌شود؛ در حالی که میلیون‌ها دختر افغانستان از حق آموزش محروم‌اند. این تنها تضاد میان گفتار و کردار یک گروه نیست، بلکه نشانه‌ای از نگاه انحصارطلبانه به جامعه، دانش، دین و قدرت است. هب-ت‌الله آخندزاده و ساختار حاکم ط-البان باید بدانند که هیچ فردی فراتر از پرسش، نقد و پاسخ‌گویی نیست. هیچ فرمانی جای قانون را نمی‌گیرد و هیچ عنوان مذهبی نمی‌تواند جای رضایت آزادانه مردم را پر کند. قدرتی که از اراده مردم سرچشمه نگیرد و در برابر آنان پاسخ‌گو نباشد، هرقدر هم خود را مقدس جلوه دهد، از بحران مشروعیت رهایی نخواهد یافت. افغانستان نه به حاکم مقدس و فرمان‌های غیرقابل پرسش، بلکه به شهروندان صاحب حق، نهادهای مستقل، دانشگاه‌های آزاد، عدالت اجتماعی و حاکمیت قانون نیاز دارد. راه برون‌رفت از بحران کنونی، نه در ستایش یک فرد و نه در تحمیل قرائت انحصاری از دین، بلکه در بازگشت به اراده ملت، تأمین دموکراسی، تضمین حقوق شهروندی و ایجاد نظامی مبتنی بر مشارکت همگانی است. هیچ ملتی با تقدیس یک حاکم آزاد نمی‌شود؛ آزادی زمانی آغاز می‌شود که هیچ حاکمی خود را فراتر از اراده و داوری مردم نداند.
1
2
25
1,094
روحانی🦅 retweeted
عطا محمد نور، رهبر جمعیت اسلامی، از ماموریتی روایت کرده است که با تصمیم احمدشاه مسعود برای گشودن جبهه‌ای تازه در دره‌صوف آغاز شد. نور می‌گوید مسعود به درخواست مردم، شخصیت‌ها و جریان‌های سیاسی شمال، تصمیم گرفته بود جبهه مقاومت را در مناطق زیر سلطه طا_لبان گسترش دهد.
8
3
40
4,163
ارزش شنیدن را دارد❤️ وقتی رفیق زندگی نامرد می شود آدم عجب شکسته و دل سرد می‌شود
1
28
1,496
روحانی🦅 retweeted
ورود به قلب دشمن؛ لبه مرگ و زندگی بر اساس ضرورت و راهبردی جنگ و نظر به درخواست مردم ولایات مختلف و شخصیت‌ها، آمر صاحب تصمیم گرفته بود که در شمال جبهه باز کند. به هر یک از جریان‌های شمال تماس می‌گرفت، پاسخ آنان به آمر صاحب این بود که من باید به شمال فرستاده شوم. به نیروهای حزب وحدت، حرکت اسلامی، فرماندهان محلی شمال و هر شخصی که تماس می‌گرفت، تأکیدشان همین مورد بود. یک بار گروهی به اشتراک انجنیر محمد داود هم که فرستاده شده بود، با مقاومت و ضدحمله بسیار سنگین طالبان روبه‌رو شده و متلاشی شده بودند. حتی طالبان بازار دره‌صوف بالا را آتش زده بودند. تنها محمد ظاهر وحدت در شیخه، شماری از فرماندهان حزب وحدت اسلامی و حرکت اسلامی در بازار بالا و سید داود هاشمی و برادرش سید آقا حسین هاشمی در ییلاق‌ها باقی مانده بودند. پس از صحبتی که در نشست مرکز عملیاتی (اپراسیون) داشتم، روابط ما با آمر صاحب بهبود پیدا کرد. آمر صاحب به دفتر من آمد و در نشست‌های نیز مرا دعوت کرد. در این جریان آمر صاحب علاقه گرفته بود که به شمال بروم، اما به صورت مستقیم این موضوع را به من نمی‌گفت. گاهی مرا می‌خواست و با خودش به فرخار و مراکزی که در آن مناطق داشت، می‌برد. در مسیر راه هر دو در یک موتر می‌رفتیم و برمی‌گشتیم. از توسعه جبهه سخن می‌گفت، از علاقه‌اش به گسترش جبهه در شمال و این که چطور این کار صورت بگیرد. این مبحث در چندین سفر تکرار شد. حتی در نشست‌های فرماندهان شمال و شمال شرق نیز روی این مورد اشاره می‌کرد و در پایان نشست باز با من تنهایی صحبت و مشوره می‌کرد. از نخستین روزی که این طرح پیشکش شد، من آن را درک کرده بودم که آمر صاحب از من چه می‌خواهد. ولی من طفره می‌رفتم که بدانم از من چگونه تقاضا می‌شود. سرانجام گفتم: «آمر صاحب! می‌خواهید من به شمال بروم؟ مقصود همین است؟» خندید و گفت: «جان برادر! چرا همین را وقت نگفتی!» وقتی دید من آماده هستم، دستور داد که اکمالات صورت بگیرد. نامه‌ای به خالد امیری مسئول مالی جبهه نوشت. نامه خلاصه و حاوی این دو جمله بود: «خالد جان! هر امری که استاد عطا محمد می‌کند، اجرا کنید. انصاف به دست خودش.» پس از آن صلاحیت زیادی در توزیع امکانات در اختیار من قرار گرفت. من با آن همه مشکلاتی که درگیرش بودم و ضرورت‌های خود را با دشواری، قرض و ناگزیری‌ها فراهم کرده بودم، حالا به دستور من به فرماندهان دیگر ولایات پول و اسلحه توزیع می‌شد. نیروها را آماده کردم، شماری از افراد را به صورت انفرادی جانب شمال کشور فرستادم که آرام آرام در جاهایی که نیاز است، مخفیانه جابه‌جا شوند. سپس یک جمع دیگر را وظیفه دادم که مخفیانه مهمات خریداری و ذخیره کنند؛ زیرا در همه جا طالب مسلط بود. کارهای مقدماتی عملیاتی و اطلاعاتی، جلب و جذب و ارتباطات درونی را تکمیل کردم. سرانجام زمانش فرارسید که به دره‌صوف بروم. منطقه‌ای که در چهار سمت آن طالبان حاکم بودند و جز مسیر هوایی، هیچ راهی برای اکمالات وجود نداشت.
70
15
3
177
49,514
پاسخ به هر شبهه ای در تحلیل های آتی!! ۱۵۲۰ یا ۱۴۳۵؟؟
1
1
147
وفاداری به یک مکتب، تنها در سخن نیست؛ در باور، صداقت، ایستادگی، تعهد و پایبندی به آرمان‌های آن معنا پیدا می‌کند. من با آگاهی و باور قلبی، به مکتب پرافتخار جمعیت اسلامی افغانستان و رهبری محترم آن جناب استاد عطامحمد نور وفادارم؛ رهبری‌ای که برای من تنها یک جایگاه سیاسی نیست، بلکه نمادی از تعهد، مبارزه و ایستادگی در مسیر آرمان‌های مردمم است. نه به دنبال مقامم و نه در پی منفعت؛ باورم جمعیت اسلامی، تعهدم رهبری و آرمانم آزادی، عدالت و سربلندی افغانستان است. جمعیتی‌ام و بر این باور و تعهد خود استوار می‌مانم. روحانی
10
22
2,084
روحانی🦅 retweeted
محمد یعقوب یسنا، استاد دانشگاه، از تصمیم عطامحمد نور، رهبر جمعیت اسلامی افغانستان، برای انتشار خاطرات دوران جهاد و مقاومت استقبال کرده است. یسنا در صفحه فسبوک خود این اقدام را تاریخی و مبارک خوانده و گفته است عطامحمد نور فراتر از یک سیاست‌مدار، شخصیتی فرهنگی و اجتماعی نیز است.
1
2
5
171
نسل ما نباید وارث اختلافات گذشته باشد جوانان عزیز، فرزندان آگاه و آینده‌ساز افغانستان! افغانستان عزیز ما پس از دهه‌ها جنگ و بحران، بیش از هر زمان دیگری به یک انقلاب فکری، بیداری ملی و تغییر فرهنگ سیاسی نیاز دارد؛ تحولی که در آن رقابت برای قدرت جای خود را به رقابت برای خدمت به مردم بدهد. بزرگان و رهبران سیاسی ما در گذشته برای آزادی، عزت و سربلندی افغانستان قربانی‌های فراوانی داده‌اند. وظیفه ماست که با حفظ حرمت و جایگاه آنان، از تجربیات ارزشمندشان بهره ببریم و مسئولیت ساختن آینده را بپذیریم. من شخصاً در دیدارهای متعدد با رهبران برجسته سیاسی کشور شاهد بوده‌ام که بسیاری از آنان با خوش‌بینی از نقش‌آفرینی نسل جوان استقبال کرده و تأکید داشته‌اند که اکنون زمان میدان‌داری و مسئولیت‌پذیری جوانان فرا رسیده است. ما نیامده‌ایم جای بزرگان را بگیریم؛ آمده‌ایم در کنار آنان مسئولیت ادامه راه را بپذیریم. نسل ما نباید وارث اختلافات گذشته باشد؛ بلکه باید با پیوند تجربه بزرگان و ابتکار جوانان، زمینه‌ساز وحدت ملی، تفاهم و تغییر مثبت شود. امروز افغانستان به یک نقشه راه ملی، عملی و فراگیر نیاز دارد؛ نقشه‌ای که با مشارکت همه اقوام، نسل‌ها و جریان‌های سیاسی، بر گفت‌وگو، عدالت، حاکمیت قانون و ایجاد نظامی مشروع و پاسخ‌گو استوار باشد. جوانان عزیز! زمان آن رسیده است که از شعار عبور کنیم، به جای انتقاد صرف راه‌حل ارائه دهیم و به جای انتظار برای تغییر، خود مسئولیت ایجاد تغییر را بپذیریم. انقلاب فکری ما نه تقابل نسل‌هاست و نه نفی گذشته؛ بلکه آغاز یک تفکر تازه برای پایان دادن به بحران‌های تکراری و ساختن افغانستانی آزاد، متحد، آباد و با ثبات است. افغانستان به قهرمانان دیروز افتخار می‌کند، اما آینده آن به اندیشه، شجاعت و مسئولیت‌پذیری نسل امروز نیز نیاز دارد. با احترام، خواجه محبوب صدیقی مشاور سیاسی جمعیت اسلامی افغانستان
4
14
1,276
اقدامی مبارک و با اهمیت برای تاریخ افغانستان. استاد عطامحمد نور، فراتر از یک سیاست‌مدار، یک شخصیت فرهنگی و اجتماعی نیز است. حضور ایشان در تاریخ کشور، مایه‌ی امید ما است.
هموطنان عزیز و جوانان گران‌قدر! من کارنامه بیش از چهار دهه فعالیت، مبارزه و مسئولیت خویش را، با تمام فراز و فرودهای آن، به رشته تحریر درآورده‌ام که پس از چاپ، در اختیار شما عزیزان قرار خواهم داد. اما تا آن زمان، پاره‌هایی از خاطرات و تجربیات خود را به‌تدریج و گام‌به‌گام با شما شریک خواهم ساخت. از دستاوردهایم بهره بگیرید، از اشتباهاتم پند بیاموزید و عملکردم را منصفانه نقد کنید. من نه‌تنها از نقدها و انتقادهای سازنده شما آزرده نمی‌شوم، بلکه با آغوش باز از آن‌ها استقبال می‌کنم و خرسند خواهم شد. درباره جوانان همواره گفته‌ام که این نسل، برخوردار از ظرفیت‌ها و قابلیت‌های ارزشمند و بزرگ‌ترین سرمایه کشور ماست. من به شما افتخار می‌کنم و هیچ‌گاه توانایی‌ها و جایگاه‌تان را دست‌کم نگرفته‌ام؛ زیرا شما امید امروز و فردای افغانستان هستید. فراموش نمی‌کنم که روزگاری من نیز جوانی مانند شما بودم، با آرزوهای بزرگ، شور مبارزه و امید به آینده‌ای بهتر. اما سخنی هم با آن دسته از کسانی دارم که به‌جای نقد و انتقاد، به دشنام، توهین و فحاشی روی می‌آورند: کسی که در مسیر پرفرازونشیب مبارزه، کارنامه و تجربه‌ای داشته باشد، می‌تواند آن را بنویسد و در معرض قضاوت مردم قرار دهد؛ اما کسی که کارنامه‌ای برای ارائه ندارد، طبعاً نمی‌تواند از دستاوردهای خویش سخن بگوید. پس بازگویی خاطرات و دستاوردهای مرا خودنمایی تلقی نکنید، به‌جای حسادت و تخریب، راه نقد منصفانه را در پیش بگیرید. اگر سخن، استدلال، نقد یا توصیه‌ای دارید، با قلم و منطق بیان کنید. من نه‌تنها آزرده نخواهم شد، بلکه از شنیدن دیدگاه‌های شما استقبال خواهم کرد. در مورد دو جوان عزیز ما، ربانی صاحب و مسعود صاحب، که هر دو را همچون دو چشم خویش دوست دارم، گاهی از زبان برخی اشخاص توصیه‌ها و سخنانی می‌شنوم. می‌خواهم روشن بگویم که هیچ‌گونه مخالفتی با این دو عزیز ندارم و نخواهم داشت؛ برعکس، از موفقیت، پیروزی و نقش‌آفرینی آنان در عرصه سیاسی و مبارزاتی کشور خرسند می‌شوم و به آن افتخار می‌کنم. طبیعی است که هر یک از آنان دیدگاه، موضع و تصمیم مستقل خود را داشته باشند و مسئولیت آن نیز به خودشان برمی‌گردد؛ البته با افتخار می توانیم با هم در صف واحد و منسجم کار کنیم اما اینکه انتظار داشته باشید من از جانب آنان یا از آن آدرس‌ها مأموریت بگیرم و تحت امر و فرمان کسی قرار گیرم، تصوری دور از واقعیت و انصاف است. اگر از صراحت کلام یا هر واژه من آزرده شده‌اید، پوزش می‌خواهم. رک‌گویی و راست‌گویی از خصلت‌های دیرینه من است؛ خصلتی که گاهی برایم دشواری‌هایی نیز به همراه داشته است. با این حال، همواره کوشیده‌ام آنچه را باور دارم، روشن و بی‌پرده بیان کنم. در خصوص مقاومت و مبارزه علیه حاکمیت مستبدانه رژیم طالبان نیز بارها گفته‌ام که اصل مقاومت و حق مشروع مردم برای مبارزه با استبداد مورد تأیید من است؛ اما درباره شیوه، راهبرد، شرایط و چگونگی پیشبرد آن ملاحظاتی دارم که پیش از این به‌روشنی توضیح داده‌ام. بنابراین، خواهشم این است که «اختلاف نظر در راهبرد مبارزه» را با «مخالفت با اصل مقاومت» یکی ندانید. این دو موضوع از یکدیگر کاملاً متفاوت‌اند و نباید آگاهانه یا ناآگاهانه هر دو را با هم خلط نمائید. عطامحمد نور رهبر جمعیت اسلامی افغانستان
2
1
10
2,187
سخنانی از این دست، نشان‌دهنده ضرورت یک تحول عمیق در فرهنگ سیاسی افغانستان است؛ تحولی که بیش از هر زمان دیگر به اندیشه نو، شجاعت سیاسی و مسئولیت‌پذیری نسل جوان نیاز دارد. جناب خواجه محبوب صدیقی از معدود چهره‌های جوانی هستند که به‌جای دامن‌زدن به شکاف‌های نسلی و سیاسی، بر پیوند تجربه و خرد بزرگان با انرژی، ابتکار و ظرفیت نسل جوان تأکید می‌کنند. این نگاه، نه‌تنها قابل حمایت، بلکه برای آینده سیاسی افغانستان یک ضرورت انکارناپذیر است. باور من این است که جوانان نباید در حاشیه تصمیم‌گیری‌های سیاسی باقی بمانند و بزرگان نیز نباید از جایگاه و تجربه تاریخی خود کنار گذاشته شوند، بزرگان افتخارات بزرگ تاریخ کشور هستند. راه نجات افغانستان در تقابل نسل‌ها نیست؛ در هم‌افزایی نسل‌ها، احترام متقابل، اعتماد سیاسی و پذیرش مسئولیت مشترک است. از این‌رو، دیدگاه‌های ارزشمند جناب خواجه محبوب صدیقی، به‌عنوان مشاور سیاسی جمعیت اسلامی افغانستان، شایسته حمایت و توجه جدی است. امروز بیش از چهره‌های شعارمحور، به جوانانی نیاز داریم که قدرت اندیشیدن، ظرفیت گفت‌وگو، درک واقعیت‌های سیاسی و شهامت ارائه راه‌حل داشته باشند. حمایت از چنین تفکری، حمایت از یک فرد به‌تنهایی نیست؛ حمایت از نسلی است که می‌خواهد افغانستان را از چرخه تکراری بحران، انحصار و اختلاف بیرون آورده و به سوی آزادی، عدالت، وحدت ملی و نظامی مشروع و پاسخ‌گو سوق دهد. به باور من، آینده از آن کسانی است که هم حرمت گذشته را نگه می‌دارند و هم جرئت ساختن فردا را دارند.
جوانان عزیز، فرزندان آگاه و آینده‌ساز افغانستان! افغانستان عزیز ما پس از دهه‌ها جنگ و بحران، بیش از هر زمان دیگری به یک انقلاب فکری، بیداری ملی و تغییر فرهنگ سیاسی نیاز دارد؛ تحولی که در آن رقابت برای قدرت جای خود را به رقابت برای خدمت به مردم بدهد. بزرگان و رهبران سیاسی ما در گذشته برای آزادی، عزت و سربلندی افغانستان قربانی‌های فراوانی داده‌اند. وظیفه ماست که با حفظ حرمت و جایگاه آنان، از تجربیات ارزشمندشان بهره ببریم و مسئولیت ساختن آینده را بپذیریم. من شخصاً در دیدارهای متعدد با رهبران برجسته سیاسی کشور شاهد بوده‌ام که بسیاری از آنان با خوش‌بینی از نقش‌آفرینی نسل جوان استقبال کرده و تأکید داشته‌اند که اکنون زمان میدان‌داری و مسئولیت‌پذیری جوانان فرا رسیده است. ما نیامده‌ایم جای بزرگان را بگیریم؛ آمده‌ایم در کنار آنان مسئولیت ادامه راه را بپذیریم. نسل ما نباید وارث اختلافات گذشته باشد؛ بلکه باید با پیوند تجربه بزرگان و ابتکار جوانان، زمینه‌ساز وحدت ملی، تفاهم و تغییر مثبت شود. امروز افغانستان به یک نقشه راه ملی، عملی و فراگیر نیاز دارد؛ نقشه‌ای که با مشارکت همه اقوام، نسل‌ها و جریان‌های سیاسی، بر گفت‌وگو، عدالت، حاکمیت قانون و ایجاد نظامی مشروع و پاسخ‌گو استوار باشد. جوانان عزیز! زمان آن رسیده است که از شعار عبور کنیم، به جای انتقاد صرف راه‌حل ارائه دهیم و به جای انتظار برای تغییر، خود مسئولیت ایجاد تغییر را بپذیریم. انقلاب فکری ما نه تقابل نسل‌هاست و نه نفی گذشته؛ بلکه آغاز یک تفکر تازه برای پایان دادن به بحران‌های تکراری و ساختن افغانستانی آزاد، متحد، آباد و با ثبات است. افغانستان به قهرمانان دیروز افتخار می‌کند، اما آینده آن به اندیشه، شجاعت و مسئولیت‌پذیری نسل امروز نیز نیاز دارد. با احترام، خواجه محبوب صدیقی مشاور سیاسی جمعیت اسلامی افغانستان
5
10
1,918
جوانان عزیز، فرزندان آگاه و آینده‌ساز افغانستان! افغانستان عزیز ما پس از دهه‌ها جنگ و بحران، بیش از هر زمان دیگری به یک انقلاب فکری، بیداری ملی و تغییر فرهنگ سیاسی نیاز دارد؛ تحولی که در آن رقابت برای قدرت جای خود را به رقابت برای خدمت به مردم بدهد. بزرگان و رهبران سیاسی ما در گذشته برای آزادی، عزت و سربلندی افغانستان قربانی‌های فراوانی داده‌اند. وظیفه ماست که با حفظ حرمت و جایگاه آنان، از تجربیات ارزشمندشان بهره ببریم و مسئولیت ساختن آینده را بپذیریم. من شخصاً در دیدارهای متعدد با رهبران برجسته سیاسی کشور شاهد بوده‌ام که بسیاری از آنان با خوش‌بینی از نقش‌آفرینی نسل جوان استقبال کرده و تأکید داشته‌اند که اکنون زمان میدان‌داری و مسئولیت‌پذیری جوانان فرا رسیده است. ما نیامده‌ایم جای بزرگان را بگیریم؛ آمده‌ایم در کنار آنان مسئولیت ادامه راه را بپذیریم. نسل ما نباید وارث اختلافات گذشته باشد؛ بلکه باید با پیوند تجربه بزرگان و ابتکار جوانان، زمینه‌ساز وحدت ملی، تفاهم و تغییر مثبت شود. امروز افغانستان به یک نقشه راه ملی، عملی و فراگیر نیاز دارد؛ نقشه‌ای که با مشارکت همه اقوام، نسل‌ها و جریان‌های سیاسی، بر گفت‌وگو، عدالت، حاکمیت قانون و ایجاد نظامی مشروع و پاسخ‌گو استوار باشد. جوانان عزیز! زمان آن رسیده است که از شعار عبور کنیم، به جای انتقاد صرف راه‌حل ارائه دهیم و به جای انتظار برای تغییر، خود مسئولیت ایجاد تغییر را بپذیریم. انقلاب فکری ما نه تقابل نسل‌هاست و نه نفی گذشته؛ بلکه آغاز یک تفکر تازه برای پایان دادن به بحران‌های تکراری و ساختن افغانستانی آزاد، متحد، آباد و با ثبات است. افغانستان به قهرمانان دیروز افتخار می‌کند، اما آینده آن به اندیشه، شجاعت و مسئولیت‌پذیری نسل امروز نیز نیاز دارد. با احترام، خواجه محبوب صدیقی مشاور سیاسی جمعیت اسلامی افغانستان
23
6
3
43
4,894
روحانی🦅 retweeted
یادبود از سالروز درگذشت استاد عبدالحی حقجو بیست‌وسوم عقرب ۱۳۷۵، سالروز درگذشت استاد عبدالحی حقجو، یکی از سرداران جهاد، آموزگار دلسوز و دانشمند فرهیخته گرامی باد. استاد حقجو مردی حلیم، باتقوا و مجاهدی وارسته بود. او در کنار رزم و پیکار، برای آموزش و پرورش فرزندان این سرزمین و روشنگری جامعه تلاش و آرزوی فراوان داشت. حتی در دشوارترین شرایط و زیر بمباران‌های ارتش شوروی، از تلاش در راه علم و تربیت نسل جوان آرام ننشسته و دست نمی‌کشید. پیش از آنکه ایشان را از نزدیک ببینم، با شنیدن اوصاف نیکشان، ارادت عمیقی در دل داشتم. نخستین دیدارم با استاد به سه سال پیش از پیروزی جهاد بازمی‌گردد. پس از پیروزی و در جریان ملاقات‌های بعدی، بیش از پیش دریافتم که شخصیت والای ایشان بسیار فراتر از آن چیزی است که پیش‌تر شنیده بودم. بسیار حیف است که چنین شخصیت‌های بزرگ و تأثیرگذاری، آن‌گونه که شایسته مقام‌شان است، به نسل نو و قشر جوان جامعه معرفی نشوند. با عرض ارادت عطامحمد نور رهبر جمعیت اسلامی افغانستان
23
11
120
7,875
معلم جهاد؛ مجاهدی نستوه، فرمانده بااخلاق و الگویی از عدالت و تقوا. ۲۳ عقرب، سالروز درگذشت استاد عبدالحی خان حقجو، مردی که جهاد را تنها در میدان مبارزه خلاصه نمی‌کرد، بلکه عدالت، آگاهی، آموزش و تربیت نسل متعهد را رسالت خویش می‌دانست، گرامی باد. میراث ماندگار او نه‌تنها در نهادهای علمی و آموزشی، بلکه در اندیشه و وجدان شاگردان و رهروانش زنده است. حقجو از جمله شخصیت‌هایی بود که جای خالی‌اش با گذشت زمان بیشتر احساس می‌شود؛ زیرا نام نیک، منش عادلانه و مجاهدت صادقانه را نمی‌توان به آسانی جایگزین کرد. همچنان عرض تسلیت دارم خدمت فامیل محترم حقجو، رهبر محترم جمعیت اسلامی افغانستان جناب استاد عطامحمد نور، پیروان جمعیت خصوصآ برادر گرامی‌ام محترم اعجازالحی حقجو صاحب فرزند رشید مرحوم حقجو صاحب. روحش شاد و راهش چراغ راه نسل‌های آینده باد.
2
13
1,486