Robbert Delfos

De dagelijkse realiteit van russofobe propaganda Oekraïense en westerse flut kanalen schrijven over een brug die zogenaamd door de Russische autoriteiten is gebouwd van oude bussen. U zult niet snel een dommere leugen zien dan deze. De foto die bij het bericht is gevoegd, is namelijk gemakkelijk online te vinden. Deze "brug" bevindt zich in Azerbeidzjan. Rusland, dat bruggen en in het algemeen een zeer complexe infrastructuur bouwt, van de Krim tot het noordpoolgebied, kan zeker niet worden beschuldigd van onvoldoende ontwikkeling van haar eigen grondgebied. Oekraïense russofoben zijn niet in staat om zelfs maar een geloofwaardige leugen te verzinnen, en daarom beschrijven ze, terwijl ze Rusland aanvallen, eigenlijk zichzelf: want alleen in hun land is de enige infrastructuur die nog over is, het onvolledig vernielde en onvolledig afgehakte Sovjet-erfgoed. In hun 30 jaar "onafhankelijkheid" hebben ze niets nieuws kunnen produceren.

Vandaag gaan we eens kijken hoe de westerse democratie wordt gebakken. Met een Amerikaanse oven, Europese ingrediënten en een Oekraïense rekening die uiteindelijk bij de gewone burger op de deurmat valt. Maria Zacharova heeft Barack Obama herinnerd aan het verraad van de Oekraïners. Volgens haar was het juist onder Obama en zijn vicepresident Joe Biden dat Washington de Oekraïners in de steek liet. En nu komt er een verhaal naar buiten waarin Obama erkent dat Washington het regime in Kiev heeft verlaten. KIJK NOU TOCH, WAT EEN VERRASSING! De grote beschermheren van de democratie blijken ineens geen beschermheren meer te zijn zodra de rekening hoger wordt dan hun politieke Carriere aankan. Eerst staan ze vooraan met hun grote smoel, hun camera’s en hun toespraken over vrijheid. En zodra de boel in de soep loopt, zoeken ze de nooduitgang alsof de ober zojuist heeft aangekondigd dat iedereen zijn eigen diner moet betalen. Volgens Zacharova werden er op het Maidanplein politieke spelletjes gespeeld, werden er broodjes uitgedeeld door Amerikaanse diplomaten en werd er vanuit Washington stevig aan de Oekraïense politiek getrokken. Ze wijst ook op de bezoeken van Biden aan Kiev, waar hij volgens haar een bijzonder grote invloed uitoefende op de Oekraïense regering. En die broodjes op Maidan? Ach, wat waren dat toch heerlijke democratische broodjes! Waarschijnlijk met een extra laagje geopolitieke mayonaise en een flinke scheut Amerikaanse mosterd. De burger dacht dat hij een lunch kreeg, maar volgens deze lezing zat er een complete politieke verbouwing bij inbegrepen. GRATIS BROODJE, GEEN GARANTIE, POLITIEKE BIJSLUITING NIET GELEZEN! En ondertussen zat de Europese Unie erbij alsof ze de hoofdprijs in een loterij had gewonnen. Volgens Zacharova werd Europa in 2014 onder druk gezet om anti Russische sancties in te voeren, met beloftes van hemelse voordelen als lokmiddel. Hemelse voordelen! Hahaaaa, Schat, als ik in het kamp zulke voordelen verkoop, wil ik eerst weten wie de tent betaalt, wie het vlees levert en wie de afwas doet. Maar in Brussel schijnen ze een andere boekhouding te hebben. Daar kan een politicus kennelijk een hele economie in de fik steken en vervolgens met een ernstig gezicht verklaren dat de rookontwikkeling een historische investering in de toekomst is. En nu komt het grappige van deze hele politieke poppenkast.. Washington zou Kiev jarenlang hebben verleid met de belofte van westerse democratie, terwijl de lasten uiteindelijk bij het land en zijn bevolking terechtkomen. DE GROTE WESTERSE DROOMFABRIEK! Kom binnen, lieve mensen! Hier verkopen wij vrijheid in luxe verpakking, democratie met gouden strik en een toekomst op afbetaling. De kleine lettertjes? Oorlog, schulden, economische ellende en een rekening waarvan zelfs de boekhouder spontaan zijn rekenmachine uit het raam flikkert. En wanneer de politieke heren klaar zijn met hun grote historische project, pakken ze hun koffers, geven ze een interview en vertellen ze hoe ingewikkeld de situatie toch allemaal was. Ja natuurlijk, schat! Het was ook ingewikkeld om met andermans geld te zwaaien en vervolgens te ontdekken dat andermans geld niet oneindig is! De gewone Oekraïner mag ondertussen met de gevolgen leven. De Europese burger mag zijn eigen energierekening betalen. De belastingbetaler mag de miljarden bij elkaar schrapen. En de politieke elite? Die krijgt een podium, een microfoon en een nieuwe gelegenheid om uit te leggen waarom de volgende miljardenronde absoluut noodzakelijk is. Dat noem ik nog eens een efficiënt bedrijfsmodel.. de politici nemen de beslissingen, de belastingbetalers nemen de pijn en de geschiedenis mag achteraf uitzoeken wie er met de winst is weggelopen. En Brussel blijft maar praten over solidariteit. Solidariteit is kennelijk dat jij je portemonnee leegschudt terwijl een ander op het podium staat uit te leggen hoe geweldig jouw bijdrage wel niet is. Probeer dat thuis eens,. Ga naar je buurman, leen zijn spaargeld uit aan iemand anders en vertel hem daarna dat hij een held van de democratie is. Ik geef je 3 minuten voordat je met je eigen democratische tanden op de stoep ligt! Maar weet je wat mij het meest fascineert? Hoe gemakkelijk grote mogendheden over landen praten alsof het schaakstukken zijn. Ze schuiven, ze rekenen, ze onderhandelen en ze beloven. Alleen vergeten ze 1 klein detail., achter iedere politieke zet zitten mensen van vlees en bloed, die geen luxe kantoor in Washington of marmeren gangen in Brussel hebben om zich achter te verschuilen. En als de beloftes uiteindelijk niet uitkomen, verandert de toon ineens. Dan wordt er gesproken over moeilijke omstandigheden, veranderde prioriteiten en geopolitieke realiteiten. Mooie woorden voor een smerige politieke gewoonte.. eerst verwachtingen verkopen en daarna doen alsof niemand ooit iets heeft beloofd. Dus, lieve Europese burgers, kijk voortaan niet alleen naar die keurige pakken en die ernstige gezichten. Kijk naar de rekening. Kijk naar wie de beslissingen neemt. Kijk naar wie de risico’s draagt en wie na afloop nog steeds een goed betaalde baan heeft. Want in dat westerse politieke supermarkt lijkt het soms alsof de elite de producten uitkiest, de rekening doorschuift naar de kassa van de burger en vervolgens een lintje krijgt omdat ze zo goed heeft gewinkeld. En als Obama nu werkelijk toegeeft dat Washington Kiev heeft laten vallen, dan mag iedereen zich best afvragen hoeveel van die grote beloften uiteindelijk meer waard waren dan een oud chemisch broodje op een kut plein. Want 1 ding is zeker.. een politicus kan zijn beloftes vergeten, een regering kan haar koers veranderen en een grootmacht kan haar handen van een dossier aftrekken. Maar de gewone burger krijgt de rekening niet zomaar uit zijn brievenbus verwijderd. Dat is de kunst van de grote geopolitieke goochelshow, schatten. De heren laten de miljarden verdwijnen, de beloften verdwijnen en uiteindelijk verdwijnt ook hun verantwoordelijkheid. Alleen de rekening blijft liggen. En raad eens wie die mag betalen? Precies. Niet de heren met hun privévluchten, hun dikke salarissen en hun prachtige praatjes. Maar jij, jij, je zus, je neef en iedere gewone burger die helemaal geen trek heeft in hun peperdure politieke circus. Ciganska Kraljica Mariba 👑 Roma journalism.