Gelin, şu meşhur “Vardır bir bildiği” cümlesinin düşünsel derinliğine (!) birlikte inelim: -Vardır bir bildiği +Nedir mesela? -Yeğenim, senin aklın devlet işlerine ermez +Eee, anlat biz de bilelim. +Devletin vardır bir bildiği Bak, iki cümleyle bütün olayı kamufle etti, gizem yarattı, bütün bir kitlenin zekasıyla alay etti, olayları halının altına süpürdü, hatta onu suçlu hissettirdi. Sorduğunda kendisinin de cevabı yok. Çünkü bir şahsa, lidere ya da devlete yönelik herhangi bir ufak eleştiride argüman üretebilecek seviyesi iki cümleyle kısıtlı. Son on yılda bunların sayısında korkunç bir artış yaşandı. Orijinal bir fikri yok. “Devlet aklı” ifadesini yapıştırıp geçiyor. Kolaycı bir tembellik. Zaten okuyan, yazan, çizen, sorgulayan birisi olsa bu cümleden önce seninle çatır çatır fikir tartışır. Bir Müslümana göre Allah dışında kimse kutsal ve layüsel değildir. Devletler de değildir. Devleti kaç kişinin yönettiğini bilmiyorsun. Kim hangi bürokrat ya da siyasetçiyi devlet olarak tanımlıyor, onu da bilmiyorsun. Sıpsıradan bir vatandaşın bilmesi de imkansız. Mümkün olmayan bir şeye tapıyor olman da trajikomik. Basit bir matematik denklemi. Dünyanın her yerinde devletler de hata yapabilir. Düzelir ya da değişim gelir. Konjonktür değişir. Kanunlara uyalım, kamu düzenine saygı gösterelim, bir sigara izmaritini dahi sokağa atmayalım. Ülkemizi sevelim ama ben bu sloganı günde yüz defa söyleyen adamlardan da illallah ettim.