میـم.اَلفـــ

شیفته‌ی جمله‌ی «به حرمت نون و نمکی که با هم خوردیم» یا «به حرمت وقتایی که با هم گذروندیم» هستم. به نظرم کاملاً بوی شعور و احترام می‌ده. اینکه ارزش لحظات خوبی که با آدم‌ها داشتی، برات بیشتر از اتفاقات بدی باشه که بینتون افتاده. بالغانه‌ست.

دیگه کمکی نکردم، دعوتی نکردم، پیامی ندادم، زنگی نزدم و فهمیدم که واقعی من بودم، نه اونا.