Maarifçi (@rahleited) header
Maarifçi (@rahleited) profile picture

İhtisas: TDE, Tarih, Felsefe(M.). Maarifle hemhâl, Tarih ilmine meyyâl, Tarih ilminde seyyâh. Eleştirel Marksist, Kemâli,Türkiye soluna alerjik solcu. 📚📚📚

Joined August 2021
Photo by Maarifçi (@rahleited)Photo by Maarifçi (@rahleited)Photo by Maarifçi (@rahleited)Photo by Maarifçi (@rahleited)Photo by Maarifçi (@rahleited)Photo by Maarifçi (@rahleited)Photo by Maarifçi (@rahleited)Photo by Maarifçi (@rahleited)Photo by Maarifçi (@rahleited)Photo by Maarifçi (@rahleited)
"..."
2
2
52
114,826
Bu tarif baklavayla şekli bir benzerlik gösteriyor sadece evet baklava türü tatlıların ilksel formları olarak görülebilir ama baklava çok daha kompleks ve gelişkin bir tatlı, döneminde Asurluların baklava gibi bir tatlı üretmiş olma imkânları yok, Roma döneminde de İran'da da Abbasi dönemi Arap coğrafyasında da benzeri tatlılar var, baklavayla yapılma şekli, lezzet türü bakımından tam olarak örtüşmese de bu tarz tatlılar var ama bildiğimiz günümüzdeki formuyla baklava Osmanlı döneminde ortaya çıkmış gibi görünüyor.
Baklavanın ortaya çıkışı Asurlularla ilgili. Sonraki dönemde Bizans'ta yaygınlaşdl Yunanlar "plakous" adlandırmış. Selçukluların gelişiyle birlikte Türklere geçmiştir. Safevi dönemi baklava tarifleri de vardır.
1
164
Türkiye'de Erken Türk Tarihi/Genel Türk Tarihi alanlarında Hayrettin Hoca gibi el üstünde tutulup pamuklara sarılması gereken bir değer varken üstadlık, hocalık, yol göstericilik, abilik yapacağı yerde hasetliğinden, kıskançlığından, boynuzun kulağı fersah fersah geçtiğini görüp bunu kaldıramamasından Hayrettin Hoca'nın önünü kesmek için her şeyi yapan biri Ahmet Taşağıl denen adam, yazdığı kitapların çoğu birbirinin kopyası olan totalde iki üç cilde sığdıralabilecek üretimini, külliyatını sırf piyasada çok satsın diye değişik isimlerle farklı yayınevlerinde bastıran hâlâ ve hâlâ Afanesiyevo, Andronovo gibi kültürlere Erken Türk Kültürleri diyen Türklerin kökenini bu kültürlere bağlayan edebi bir destandaki mitolojik, fantastik bir yer olan Ergenekon hakkında "Ergenekon'un yerini bulduk." diyen bir masalcı kendisi ama bir şekilde kamuoyundan gördüğü mesnetsiz, haksız teveccüh, itibar ve girdiği kafa kol ilişkileriyle genç ve fazlasıyla üretken bir akademisyenin önünü kesmek için her şeyi yapıyor, utanç verici.
BİLGE KAĞAN’IN SARAYI HAKKINDAKİ ÇALIŞMAMIZA GETİRİLEN VE İNTİHALCİ AHMET TAŞAĞIL’DAN KAYNAKLANAN KÖTÜ NİYETLİ YORUMLAR ÜZERİNE ZORUNLU AÇIKLAMA: Bilindiği üzere değerli meslektaşım Prof. Dr. Gürhan Kirilen’in Yelü Zhu’nun bir şiirindeki açıklama notunda tespit ettiği Bilge Kağan’ın sarayı hakkında ortak yazdığımız makalemiz, hakemli bir akademik dergi olan International Journal of Social Sciences’ta 15 Kasım 2026 tarihinde yayımlandı. Hemen akabinde de çalışmamızı ulusal basında duyurduk ve geniş yankı buldu. Ancak ne var ki kötü niyetli bazı kişilerin kasıtlı eleştirileri, saldırıları ve iftiralarına maruz kaldık. Dolayısıyla kendi adıma bir açıklama metni yazmayı zorunlu gördüm: Adil Yılmaz (@Yilmazadil) adlı şahıs, dün gece sosyal medya hesaplarından bir paylaşım yaparak çalışmamızı eleştirdi. Ona göre biz Hotont kasabasının doğusundaki kalıntıları Bilge Kağan’ın sarayı olarak önermişiz. Şahıs kendisinin 11 yıldır Moğolistan’da çalıştığını ve konuya hâkim olduğunu iddia etmiş, oranın da 19. yüzyılda yapılan bir Budist manastırın kalıntıları olduğunu yazmış. Bazı kişiler de “Bilimsel tartışma oluyor ne güzel” diyerek bu açıklamayı şakşaklayarak paylaşmışlar. Ne var ki söz konusu açıklamada bazı sorunlar mevcut, yazılma nedeni ise ne yazık ki bilimsel değil. Peki neden böyle bir açıklama yapıldı? Bunun arka planında Ahmet Taşağıl (@ahmettasagil_) adındaki şahsın benimle yaşadığı kişisel husumeti ve uzun süredir bana karşı güttüğü kıskançlığı yatıyor. Ahmet Taşağıl’la tanışıklığım bundan 20 yıl öncesine dayanıyor. 2000’li yılların başlarında henüz genç bir lisans öğrencisiyken kitaplarından bildiğim bu kişiyle yüz yüze tanışmak için 2006’da Ankara’dan kalkıp İstanbul’a gitmiştim. Sonraki yıllarda sosyal medya platformları üzerinden de ekleştik ve fırsat buldukça kendisini ziyaret etmeye devam ettim. Sonra aradan epey uzun bir süre geçti, 2018’den itibaren ise çeşitli bilimsel etkinliklerde karşılaşmaya başladık ve bu etkinlikler dışında hem İstanbul’da hem Çanakkale’de, hatta Ulan-Bator’da (Ulaanbaatar) bile gayet samimi bir şekilde görüştük. Bu sırada 2016-2017 yılı dolaylarında sosyal medya mecraları üzerinden bu kişinin eski bir yüksek lisans öğrencisi olan arkeolog Adil Yılmaz’la da tanıştım. Kendisiyle bazen Ahmet Taşağıl’la birlikte, bazen o olmadan hem yüz yüze hem telefon üzerinden görüştük. Bu iki kişiyle aram o kadar iyiydi ki 2019 yılında onları akademik danışmanlığını yaptığım ÇOMÜ Tarih Kulübü’nün misafirleri olarak Çanakkale’de ağırladım ve bir konferans verdirdim. Ahmet Taşağıl ayrıca 2020 ve 2024 yıllarında iki tane yüksek lisans öğrencimin tez savunma jürilerinde yer aldı. Hatta 2023 yılında Derin Tarih dergisinin bir özel sayısında Uygurlarla ilgili kısa bir yazı yazmam için bile öneride bulundu. Yine bu yıllarda birlikte bulunduğumuz akademik ortamlarda beni “Genel Türk Tarihi’nin parlayan yıldızı” olarak tanımlayarak onore etti. Bu süreçte özel hayatımda yaşadığım bazı sorunlardan dolayı zorluklar yaşadığımda da dertleştiğimiz oldu. Kısacası bu yıllarda benim için hem büyük ve duayen bir hoca hem de zor zamanlarımda dayanabileceğim bir abi gibi birisiydi. Ancak aramız bu kadar iyiyken son zamanlarda pek çok ortak tanıdıktan hakkımda orada burada kötü konuştuğu, eleştirdiği ve beğenmediği gibi şeyler duymaya başladım. Ayrıca düzenlediği hiçbir akademik etkinliğe beni çağırmıyor, hiçbir lisansüstü jürisine yazmıyor, onunla aynı alanı ve konuları çalışmamıza rağmen eski kitaplarının yeni baskılarında bana hiç atıf yapmıyordu. Bir süre sonra iş benim bazı etkinliklere ve büyük televizyon kanallarına çağrılmama engel olmasına kadar vardı. Bana aktarılan bilgiler pek çok farklı kaynaktan geldiği için burnuma cidden kötü kokular gelmeye başladı. Bütün bunlar yaşanırken yüzüme gülüp beni övmeye devam etmesi ise nasıl bozuk bir kişiliğe sahip olduğunu anlamamı sağladı. Yine bu sıralarda biraz sonra bahsedeceğim intihallerini yakalamam da işin tuzu biberi oldu. Geçtiğimiz 2026 Ekim ayında düzenlenen Türk Tarih Kongresi’ne yaptığım bildiri başvurumun Ahmet Taşağıl adlı kişi tarafından GEREKÇESİZ bir şekilde reddedilmesi, bardağı taşıran son damla oldu. Atatürk’ün manevî miraslarından birisi olan ve daha önce 2018 ile 2022 yıllarında katıldığım bu önemli etkinliğe bu sefer katılmamın intihalci birisi tarafından engellenmesi çok ağrıma gitti ve beni çok sinirlendirdi. Ben de artık köprüleri atmaya karar verdim ve kendisine WhatsApp üzerinden yaparak o güne kadar ona en ufak bir saygısızlığımın olmadığını, onu büyüğüm, hocam ve abim olarak gördüğümü ama bu yaptığının sonuçlarının olacağını ve artık benim düşmanım olduğunu ilettim. Dalga geçer gibi yalnızca “Neden?” diye yazdı, sonrasında aradı ama telefonu açmadım ve geri de dönmedim, zira kendisi artık benim için bitmişti. Bilindiği üzere Ağustos 2025’te rehberim Alparslan Kavaklı’yla birlikte Kazakistan’ın Türkistan şehri yakınlarındaki Orangay köyünde Kültöbe Yazıtı’nı keşfedip yıl sonuna doğru bir makaleyle hem bilim camiasına hem kamuoyuna duyurmuştuk. Ahmet Taşağıl adlı kişi ise, çok çirkefçe, korkakça ve haince bir şekilde Napil Bazılhan ve Nurdin Useev adında birisi Kazak birisi Kırgız olmak üzere iki dilciye Facebook üzerinden bizim yazıtın sahte olduğuna ilişkin paylaşımlar yaptırdı. Kendisinin yüreği olmadığı için Orta Asya ülkelerinde maşası olarak kullandığı bu iki kişiyi üzerime saldı, fakat bunların mesnetsiz iftiraları kamuoyu ile bilim camiasında karşılık bulmadı ve unutuldu gitti. Ardından Ahmet Taşağıl adlı kişi, katıldığı bazı bilimsel etkinliklerde yazıtı aslında yalnızca Alparslan’ın bulduğuna ve benim üzerine çöktüğüme ilişkin son derece çirkin iftiralarda bulunmaya başladı. Tabii orada burada herkesin içinde konuştuğu için bu zırvalamaları bana da geldi; bu arada iftiralarını ortamlarda ağzına tıkan kişilere de teşekkürlerimi sunuyorum. Merak edenler olursa, Alparslan’la ortak yazdığımız ve yazıtın bulunma sürecini şeffaf bir şekilde anlattığımız makalemize internet üzerinden erişebilirler. Şimdi gelelim Adil Yılmaz adlı kişiye. Aslında kendisinden nefret ediyor değilim, etmem gerekiyor o ayrı, fakat kendisinin sosyal medya hesaplarına birkaç saniyeliğine bakan herkesin hemen göreceği üzere akli melekeleri yerinde olmayan meczubun tekidir, dolayısıyla kendisine yalnızca acıyorum. Yaşı benden oldukça büyüktür, sanırım 50’lerinin ikinci yarısında olması gerekiyor yanlış hatırlamıyorsam, birkaç yıla 60 yaşına gelecek, fakat kendisi ne yazık ki potansiyelini boşa harcamış bir kişi (potansiyeli hiç var mıydı ondan da kuşku duymuyor değilim). Kendisi bu yaşına gelmesine rağmen doktorasını çok geç yapmış (bitirip bitirmediğini bilmiyorum), hocası Ahmet Taşağıl’ın bunu kullanmak için oyalaması yüzünden bugüne kadar doğru dürüst iş sahibi olamamış, bundan dolayı psikolojisi bozulduğu için bütün vaktini evde oturarak bilgisayar başında sosyal medya hesaplarında hayatının son 30-40 yılında çektirdiği birtakım fotoğrafları garip garip açıklamalarla paylaşan birisi. Güya Moğolistan’da doktoraya başlamış, fakat son birkaç ay öncesine kadar kendisiyle görüşmeye devam ediyorduk ve doktora sürecinin çok büyük bir çoğunluğunu, belki %90-95’ini Türkiye’de İstanbul’da geçirdiğini biliyorum. Aralarda birer ikişer hafta yalandan Moğolistan’da kazı çalışmalarına katılmış hepsi o, ama sorsanız 11 yıldır Moğolistan’da sahada çalışıyor ve orada doktora yapıyor. Konuyla ilgili yayınları var mı deseniz, sosyal medyada ve verdiği konferanslarda sattığı cakanın tersine öyle çok da dişe dokunur, harikalar yaratacak çalışmaları yok ne yazık ki; keşke olsaymış, o ayrı, zira bunu can-ı gönülden isterdim; bu arada hocası olacak adamın bu konudan kendisini çok sert bir dille eleştirdiğine de tanığım. Dolayısıyla onun Moğolistan arkeolojisi üzerine söylediklerini üzülerek de olsa ciddiye alamıyorum, çünkü kendisi Moğolistan’da çalıştığına ilişkin alenen yalan söylüyor. Geçtiğimiz yılın Eylül ayında Ahmet Taşağıl’la köprüleri atmamdan sonra Adil Yılmaz benimle bütün iletişimini ve sosyal medya mecralarındaki etkileşimini kesti. Birkaç hafta önce ise, aramızda hiçbir tartışma ve husumet yaşanmamış olmasına rağmen beni bütün sosyal medya mecralarından çıkardı ve anladığım kadarıyla telefon numaramı da sildi. Canı sağ olsun deyip geçiştirdim, sonuçta çok da ciddiye almadığım, hatta bazı platformlarda sessize aldığım meczubun tekiydi. Fakat bütün hayatını ona yalakalık yapmaya adadığı (buna karşılık hiçbir şey elde edemediği) Ahmet Taşağıl’ın verdiği emir üzerine bana ve Gürhan Kirilen hocaya saldırılarda bulundu. Ahmet Taşağıl adlı şahıs korkak ve yüreksiz olduğu için, birisiyle uğraşmak istediği zaman kendisi doğrudan herhangi bir şey yazıp çizmez, onun yerine Napil Bazılhan, Nurdin Useev ve Adil Yılmaz gibi maşalarını kullanır. Eğer kendisi iddia ettiği gibi bu alanın en büyük ve en donanımlı uzmanı olsaydı bu maşalara ihtiyaç duymaz, bizzat kendisi itirazlarda bulunurdu. Fakat son akademik çalışmasını bundan 22 yıl önce yayımlatan birisi son akademik gelişmelerden ve güncel literatürden haberi olmadığı için, doğal olarak böyle bir şey yapmaya cesaret edemiyor. Gelelim intihalci Ahmet Taşağıl’ın maşası Adil Yılmaz’ın hakkımızdaki iddialarına. İlk olarak paylaşımlarındaki yer adlarının imlasındaki tutarsızlıklardan başlayalım. Kendisi Bilge Kağan’ın sarayının bulunduğu yer olarak tespit ettiğimiz yerleşimin adını “Arkhangai İline bağlı Hotont İlçe merkezi” olarak vermiş. Eğer bu şahıs gerçekten de iddia ettiği gibi Moğolistan’a çok aşina olsaydı, bu iki yer adı için standart bir transkripsiyon sistemi kullanırdı. Doğrusu, makalemizde yazdığımız gibi Arhangay Eyaleti veya İli’ne (Arhangaĭ aĭmag Архангай аймаг) bağlı Hotont İlçesi’dir (Hotont sum Хотонт сум); eğer bizim Türkçe literatürden aşina olduğumuz Arhangay adını Arkhangai olarak yazıyorsan, yani Anglo-Sakson yöntemini benimsiyorsan, Hotont adını da Khotont olarak yazman gerekir. Moğolistan’a yalnızca bir kere, o da birkaç günlüğüne giden birisi olan benim bile bildiği Moğolca imla ve transkripsiyon kurallarını 11 yıldır orada çalıştığını iddia eden birisinin bilmemesi şaşırtıcı, demek ki Moğolistan’la ilgili yalnızca algı yaratıyor. Anlaşıldığı kadarıyla uzmanı olduğunu iddia ettiği ne ülkeye ne de coğrafyasına hâkim. Tabii Türkiye’de oraları hakkını vererek çalışan pek fazla kişi olmadığı için algı yaratması kolay. Arkasında Ahmet Taşağıl gibi medyatik bir kişi de olunca Türkiye’deki tek Moğolistan uzmanı gibi geziniyor İstanbul “beyefendisi” (İstanbullu olmakla da ilgisi yok bu arada, Bilecik’in bir köyünden kendisi, yalandan kasıntı hallerine aldanmayın siz). Adil Yılmaz’ın diğer iddiasına gelecek olursak, birincisi biz sözü geçen kalıntıların Bilge Kağan’ın sarayı olduğunu iddia etmedik. Çalışmamızda görüleceği ve bu iletiye de ekleyeceğim ekran görüntüsüne göre biz, Yelü Zhu’nun verdiği mesafe ve konum bilgilerinin günümüzdeki Hotont kasabasına denk geldiğini yazdık. Uydu görüntülerinden ilk görülebilen tarihî yapı kalıntılarının söz konusu yer olmasından yola çıkarak, makalemizde etrafı surlarla çevrili ve hem içinde hem dışında saray veya köşk kalıntısı izlenimi veren yapı izlerinin olduğuna işaret ettik. Ancak yine makalemizde belirttiğimiz üzere, kalıntıların mimarî tarzının Gök Türk dönemine benzemediğini, muhtemelen daha geç tarihli olduğunu yazdık, nitekim Moğolistan İstanbul Başkonsolosu Ankhbayar Danuu’nun aracılığıyla iletişim kurduğumuz Moğolistan Bilimler Akademisi Arkeoloji Enstitüsü üyesi Enkhtur Altangerel de bunu doğruladı. Söz konusu kalıntılar geç dönemde yapılan bir Budist manastıra ait, fakat Enkhtur Altangerel bizimle aynı kanaatte ve bu yapıların altında daha eski katmanların olabileceğini düşünüyor çünkü burada henüz ayrıntılı bir yüzey araştırması ve kazı çalışması yapılmamış. Ayrıca biz makalemizde Hotont içinde ve çevresinde tam dört tane daha tarihî yerleşim izi olduğunu yazarak koordinat bilgilerini ve uydu görüntülerini verdik. Dileyenler bunları Google Haritalar veya Google Earth üzerinden bulabilirler. Hotont kasabasında toplam 5 tane tarihî yerleşim izi gözüküyor ve Yelü Zhu’nun sözünü ettiği Bilge Kağan’ın sarayının kalıntılarının bunlardan en az bir tanesiyle eşleşmesi veya altında olması yüksek ihtimal dâhilinde. Ayrıca biz makalemizde oldukça temkinli bir yaklaşımda bulunduk, tek vurguladığımız husus Yelü Zhu’nun 13. yüzyılda buradaki kalıntıları gördüğü, kendi yaşadığı dönemde buranın hâlâ Bilge Kağan’ın saray şehri olarak bilindiği, bunun bilincinde olan Moğol yöneticilerinin de Kara Korum’un yerini seçerken bu bilgiden yararlanarak Gök Türk mirasını devam ettirdiklerine ilişkin. Yoksa biz Bilge Kağan’ın sarayının kalıntılarını bulduğumuzu falan iddia etmiyoruz, bunlar tamamen Ahmet Taşağıl’ın başlattığı karalama kampanyasının iftiraları. Ahmet Taşağıl neden maşası Adil Yılmaz adlı meczup kişi üzerinden bize saldırıyor? Gürhan hocanın adına konuşmam doğru olmaz, o yüzden yalnızca kendim üzerinden gideceğim. Birincisi, Ahmet Taşağıl 2000’li yılların sonlarında Fatih Altaylı (@fatihaltayli) sayesinde kazandığı popülaritesini sürdürme derdinde. Bu kişinin o dönem parlayabilmesi, o yıllarda Türkiye’de Çince bilen pek fazla tarihçi olmamasından kaynaklanıyor. O da yarım yamalak Çincesiyle bir şeyler yapmış; bu konuda bildiğim ve duyduğum bazı başka mevzular var ama elimde belge olmadığı için şimdilik yazamıyorum. Sonrasında söz konusu şahıs, arkasından başarılı ve üretken yeni nesil gençlerin gelmelerini kaldıramadı; YÖK Tez Veritabanı’na girin, kendisi ilk ve tek uzmanı olduğunu iddia ettiği Gök Türkler üzerine kaç tane tez yaptırmış bir bakın, sayı 1-2’yi geçmez. Yaptırdığı tezlerin de hepsi başka konular ile dönemler üzerine, neyse o da ayrı bir konu. Söz konusu şahıs bu alanda tek isim olmayı, her yere yalnızca kendisinin çağrılmasını, Orta Asya ülkelerine de yalnızca kendisinin gitmesini istiyor. Onun oralara esasında ne amaçlarla gittiğini de biliyorum ama ne yazık ki burada (en azından şimdilik) yazamayacağım. Artı olarak Ahmet Taşağıl, 1990’lı ve 2000’li yıllarda yaptığı intihallerin gün yüzüne çıkmasından korkuyor; bundan yaklaşık 10 yıl önce şimdi adını veremeyeceğim birisi bunları ifşa etmişti, ama baskı ve tehditlerle bu ifşaların üstü kapatılmıştı (bana hiçbir baskı ve tehdit sökmez bu arada, peşinen söyleyeyim). Peki bu vatandaş kimlerden intihal yapmış? Bütün çalışmaları didik didik edilse liste çok daha büyük olur eminim ama, benim görebildiğim kadarıyla Wolfram Eberhard, İbrahim Kafesoğlu ve Salim Koca olmak üzere en az üç Sinolog ile tarihçiden çalmış, onların cümlelerini ya doğrudan kopyalayıp yapıştırmış ya da birazcık değiştirmiş ve onlara atıf vermeden kendi cümleleri ile bulguları gibi yazmış, bazen de tarihî kaynaklara kendisi görmüş gibi atıflar vermiş. Nitekim bu konu hakkında hazırladığım dosyayı yakın zamanda bitireceğim ve hem YÖK’e (@YuksekogretimK) hem de bu şahsın şu anda çalıştığı Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi’ne (@fsmvu) göndereceğim, ardından da bütün kanıtlarıyla birlikte çarşaf çarşaf sosyal medyada yayınlayacağım. Sözlerimi bitirmeden önce son bir şey daha söylemek istiyorum. Ahmet Taşağıl’ın maşası Adil Yılmaz bu iftiracı ve bana soracak olursanız deli zırvası paylaşımları yaptıktan sonra, bunları kendileriyle ortak tanıdığımız olan çeşitli kişiler beğenip paylaştılar. Bunların arasında beni gerçekten üzen ve yaralayan tek bir kişi oldu: Hüseyin Nihâl Atsız’ın oğlu Buğra Atsız (@DrBugraAtsiz). Kendisiyle yüz yüze tanışamamış olsam da yaklaşık 10 yıldır sosyal medyadan tanışıyorduk, ayrıca Almancadan yaptığı bir makale çevirisinin yayımlanmasında kendisine yardımım olmuştu. Fakat bu şahıs, aramızda en ufak bir husumet olmadığı hâlde Adil Yılmaz adlı kişinin gönderisinin altına hakkımda ve beni haklı olarak destekleyen kişilerle ilgili çok çirkin ifadeler yazmış. Babasının uğruna iki tane roman yazdığı Gök Türklerin en önemli hükümdarlarından birisi olan Bilge Kağan’ın bir saray şehri yaptırdığına ilişkin olup bugüne kadar uzmanların dikkatinden kaçan bir bilgiyi literatüre kazandırmış olmamızdan kıvanç duyması gerekirken, kendisi bir tane intihalci adamın meczup bir yalakasının peşinden gitmeyi tercih etmiş. Yazıklar olsun demekten başka bir şey yapamıyorum ve sözlerimi burada sonlandırıyorum.
15
633
Maarifçi retweeted
Popülerlikleri ve bağlantıları sayesinde intihallerini ve cehaletlerini bu devirde hâlâ gizleyebilenler bunu büyük oranda bu yazıda tarif edildiği türden bir yıldırma ve dışlama stratejisine borçlular. Dışlanmaktan, kitlelerin kendilerine karşı kışkırtılmasından korkmayan isimlerin tüm alanlarda artmasını ve soytarılara alim muamelesi çekilen bu sirkin en kısa sürede yerle bir edilmesini diliyorum.
BİLGE KAĞAN’IN SARAYI HAKKINDAKİ ÇALIŞMAMIZA GETİRİLEN VE İNTİHALCİ AHMET TAŞAĞIL’DAN KAYNAKLANAN KÖTÜ NİYETLİ YORUMLAR ÜZERİNE ZORUNLU AÇIKLAMA: Bilindiği üzere değerli meslektaşım Prof. Dr. Gürhan Kirilen’in Yelü Zhu’nun bir şiirindeki açıklama notunda tespit ettiği Bilge Kağan’ın sarayı hakkında ortak yazdığımız makalemiz, hakemli bir akademik dergi olan International Journal of Social Sciences’ta 15 Kasım 2026 tarihinde yayımlandı. Hemen akabinde de çalışmamızı ulusal basında duyurduk ve geniş yankı buldu. Ancak ne var ki kötü niyetli bazı kişilerin kasıtlı eleştirileri, saldırıları ve iftiralarına maruz kaldık. Dolayısıyla kendi adıma bir açıklama metni yazmayı zorunlu gördüm: Adil Yılmaz (@Yilmazadil) adlı şahıs, dün gece sosyal medya hesaplarından bir paylaşım yaparak çalışmamızı eleştirdi. Ona göre biz Hotont kasabasının doğusundaki kalıntıları Bilge Kağan’ın sarayı olarak önermişiz. Şahıs kendisinin 11 yıldır Moğolistan’da çalıştığını ve konuya hâkim olduğunu iddia etmiş, oranın da 19. yüzyılda yapılan bir Budist manastırın kalıntıları olduğunu yazmış. Bazı kişiler de “Bilimsel tartışma oluyor ne güzel” diyerek bu açıklamayı şakşaklayarak paylaşmışlar. Ne var ki söz konusu açıklamada bazı sorunlar mevcut, yazılma nedeni ise ne yazık ki bilimsel değil. Peki neden böyle bir açıklama yapıldı? Bunun arka planında Ahmet Taşağıl (@ahmettasagil_) adındaki şahsın benimle yaşadığı kişisel husumeti ve uzun süredir bana karşı güttüğü kıskançlığı yatıyor. Ahmet Taşağıl’la tanışıklığım bundan 20 yıl öncesine dayanıyor. 2000’li yılların başlarında henüz genç bir lisans öğrencisiyken kitaplarından bildiğim bu kişiyle yüz yüze tanışmak için 2006’da Ankara’dan kalkıp İstanbul’a gitmiştim. Sonraki yıllarda sosyal medya platformları üzerinden de ekleştik ve fırsat buldukça kendisini ziyaret etmeye devam ettim. Sonra aradan epey uzun bir süre geçti, 2018’den itibaren ise çeşitli bilimsel etkinliklerde karşılaşmaya başladık ve bu etkinlikler dışında hem İstanbul’da hem Çanakkale’de, hatta Ulan-Bator’da (Ulaanbaatar) bile gayet samimi bir şekilde görüştük. Bu sırada 2016-2017 yılı dolaylarında sosyal medya mecraları üzerinden bu kişinin eski bir yüksek lisans öğrencisi olan arkeolog Adil Yılmaz’la da tanıştım. Kendisiyle bazen Ahmet Taşağıl’la birlikte, bazen o olmadan hem yüz yüze hem telefon üzerinden görüştük. Bu iki kişiyle aram o kadar iyiydi ki 2019 yılında onları akademik danışmanlığını yaptığım ÇOMÜ Tarih Kulübü’nün misafirleri olarak Çanakkale’de ağırladım ve bir konferans verdirdim. Ahmet Taşağıl ayrıca 2020 ve 2024 yıllarında iki tane yüksek lisans öğrencimin tez savunma jürilerinde yer aldı. Hatta 2023 yılında Derin Tarih dergisinin bir özel sayısında Uygurlarla ilgili kısa bir yazı yazmam için bile öneride bulundu. Yine bu yıllarda birlikte bulunduğumuz akademik ortamlarda beni “Genel Türk Tarihi’nin parlayan yıldızı” olarak tanımlayarak onore etti. Bu süreçte özel hayatımda yaşadığım bazı sorunlardan dolayı zorluklar yaşadığımda da dertleştiğimiz oldu. Kısacası bu yıllarda benim için hem büyük ve duayen bir hoca hem de zor zamanlarımda dayanabileceğim bir abi gibi birisiydi. Ancak aramız bu kadar iyiyken son zamanlarda pek çok ortak tanıdıktan hakkımda orada burada kötü konuştuğu, eleştirdiği ve beğenmediği gibi şeyler duymaya başladım. Ayrıca düzenlediği hiçbir akademik etkinliğe beni çağırmıyor, hiçbir lisansüstü jürisine yazmıyor, onunla aynı alanı ve konuları çalışmamıza rağmen eski kitaplarının yeni baskılarında bana hiç atıf yapmıyordu. Bir süre sonra iş benim bazı etkinliklere ve büyük televizyon kanallarına çağrılmama engel olmasına kadar vardı. Bana aktarılan bilgiler pek çok farklı kaynaktan geldiği için burnuma cidden kötü kokular gelmeye başladı. Bütün bunlar yaşanırken yüzüme gülüp beni övmeye devam etmesi ise nasıl bozuk bir kişiliğe sahip olduğunu anlamamı sağladı. Yine bu sıralarda biraz sonra bahsedeceğim intihallerini yakalamam da işin tuzu biberi oldu. Geçtiğimiz 2026 Ekim ayında düzenlenen Türk Tarih Kongresi’ne yaptığım bildiri başvurumun Ahmet Taşağıl adlı kişi tarafından GEREKÇESİZ bir şekilde reddedilmesi, bardağı taşıran son damla oldu. Atatürk’ün manevî miraslarından birisi olan ve daha önce 2018 ile 2022 yıllarında katıldığım bu önemli etkinliğe bu sefer katılmamın intihalci birisi tarafından engellenmesi çok ağrıma gitti ve beni çok sinirlendirdi. Ben de artık köprüleri atmaya karar verdim ve kendisine WhatsApp üzerinden yaparak o güne kadar ona en ufak bir saygısızlığımın olmadığını, onu büyüğüm, hocam ve abim olarak gördüğümü ama bu yaptığının sonuçlarının olacağını ve artık benim düşmanım olduğunu ilettim. Dalga geçer gibi yalnızca “Neden?” diye yazdı, sonrasında aradı ama telefonu açmadım ve geri de dönmedim, zira kendisi artık benim için bitmişti. Bilindiği üzere Ağustos 2025’te rehberim Alparslan Kavaklı’yla birlikte Kazakistan’ın Türkistan şehri yakınlarındaki Orangay köyünde Kültöbe Yazıtı’nı keşfedip yıl sonuna doğru bir makaleyle hem bilim camiasına hem kamuoyuna duyurmuştuk. Ahmet Taşağıl adlı kişi ise, çok çirkefçe, korkakça ve haince bir şekilde Napil Bazılhan ve Nurdin Useev adında birisi Kazak birisi Kırgız olmak üzere iki dilciye Facebook üzerinden bizim yazıtın sahte olduğuna ilişkin paylaşımlar yaptırdı. Kendisinin yüreği olmadığı için Orta Asya ülkelerinde maşası olarak kullandığı bu iki kişiyi üzerime saldı, fakat bunların mesnetsiz iftiraları kamuoyu ile bilim camiasında karşılık bulmadı ve unutuldu gitti. Ardından Ahmet Taşağıl adlı kişi, katıldığı bazı bilimsel etkinliklerde yazıtı aslında yalnızca Alparslan’ın bulduğuna ve benim üzerine çöktüğüme ilişkin son derece çirkin iftiralarda bulunmaya başladı. Tabii orada burada herkesin içinde konuştuğu için bu zırvalamaları bana da geldi; bu arada iftiralarını ortamlarda ağzına tıkan kişilere de teşekkürlerimi sunuyorum. Merak edenler olursa, Alparslan’la ortak yazdığımız ve yazıtın bulunma sürecini şeffaf bir şekilde anlattığımız makalemize internet üzerinden erişebilirler. Şimdi gelelim Adil Yılmaz adlı kişiye. Aslında kendisinden nefret ediyor değilim, etmem gerekiyor o ayrı, fakat kendisinin sosyal medya hesaplarına birkaç saniyeliğine bakan herkesin hemen göreceği üzere akli melekeleri yerinde olmayan meczubun tekidir, dolayısıyla kendisine yalnızca acıyorum. Yaşı benden oldukça büyüktür, sanırım 50’lerinin ikinci yarısında olması gerekiyor yanlış hatırlamıyorsam, birkaç yıla 60 yaşına gelecek, fakat kendisi ne yazık ki potansiyelini boşa harcamış bir kişi (potansiyeli hiç var mıydı ondan da kuşku duymuyor değilim). Kendisi bu yaşına gelmesine rağmen doktorasını çok geç yapmış (bitirip bitirmediğini bilmiyorum), hocası Ahmet Taşağıl’ın bunu kullanmak için oyalaması yüzünden bugüne kadar doğru dürüst iş sahibi olamamış, bundan dolayı psikolojisi bozulduğu için bütün vaktini evde oturarak bilgisayar başında sosyal medya hesaplarında hayatının son 30-40 yılında çektirdiği birtakım fotoğrafları garip garip açıklamalarla paylaşan birisi. Güya Moğolistan’da doktoraya başlamış, fakat son birkaç ay öncesine kadar kendisiyle görüşmeye devam ediyorduk ve doktora sürecinin çok büyük bir çoğunluğunu, belki %90-95’ini Türkiye’de İstanbul’da geçirdiğini biliyorum. Aralarda birer ikişer hafta yalandan Moğolistan’da kazı çalışmalarına katılmış hepsi o, ama sorsanız 11 yıldır Moğolistan’da sahada çalışıyor ve orada doktora yapıyor. Konuyla ilgili yayınları var mı deseniz, sosyal medyada ve verdiği konferanslarda sattığı cakanın tersine öyle çok da dişe dokunur, harikalar yaratacak çalışmaları yok ne yazık ki; keşke olsaymış, o ayrı, zira bunu can-ı gönülden isterdim; bu arada hocası olacak adamın bu konudan kendisini çok sert bir dille eleştirdiğine de tanığım. Dolayısıyla onun Moğolistan arkeolojisi üzerine söylediklerini üzülerek de olsa ciddiye alamıyorum, çünkü kendisi Moğolistan’da çalıştığına ilişkin alenen yalan söylüyor. Geçtiğimiz yılın Eylül ayında Ahmet Taşağıl’la köprüleri atmamdan sonra Adil Yılmaz benimle bütün iletişimini ve sosyal medya mecralarındaki etkileşimini kesti. Birkaç hafta önce ise, aramızda hiçbir tartışma ve husumet yaşanmamış olmasına rağmen beni bütün sosyal medya mecralarından çıkardı ve anladığım kadarıyla telefon numaramı da sildi. Canı sağ olsun deyip geçiştirdim, sonuçta çok da ciddiye almadığım, hatta bazı platformlarda sessize aldığım meczubun tekiydi. Fakat bütün hayatını ona yalakalık yapmaya adadığı (buna karşılık hiçbir şey elde edemediği) Ahmet Taşağıl’ın verdiği emir üzerine bana ve Gürhan Kirilen hocaya saldırılarda bulundu. Ahmet Taşağıl adlı şahıs korkak ve yüreksiz olduğu için, birisiyle uğraşmak istediği zaman kendisi doğrudan herhangi bir şey yazıp çizmez, onun yerine Napil Bazılhan, Nurdin Useev ve Adil Yılmaz gibi maşalarını kullanır. Eğer kendisi iddia ettiği gibi bu alanın en büyük ve en donanımlı uzmanı olsaydı bu maşalara ihtiyaç duymaz, bizzat kendisi itirazlarda bulunurdu. Fakat son akademik çalışmasını bundan 22 yıl önce yayımlatan birisi son akademik gelişmelerden ve güncel literatürden haberi olmadığı için, doğal olarak böyle bir şey yapmaya cesaret edemiyor. Gelelim intihalci Ahmet Taşağıl’ın maşası Adil Yılmaz’ın hakkımızdaki iddialarına. İlk olarak paylaşımlarındaki yer adlarının imlasındaki tutarsızlıklardan başlayalım. Kendisi Bilge Kağan’ın sarayının bulunduğu yer olarak tespit ettiğimiz yerleşimin adını “Arkhangai İline bağlı Hotont İlçe merkezi” olarak vermiş. Eğer bu şahıs gerçekten de iddia ettiği gibi Moğolistan’a çok aşina olsaydı, bu iki yer adı için standart bir transkripsiyon sistemi kullanırdı. Doğrusu, makalemizde yazdığımız gibi Arhangay Eyaleti veya İli’ne (Arhangaĭ aĭmag Архангай аймаг) bağlı Hotont İlçesi’dir (Hotont sum Хотонт сум); eğer bizim Türkçe literatürden aşina olduğumuz Arhangay adını Arkhangai olarak yazıyorsan, yani Anglo-Sakson yöntemini benimsiyorsan, Hotont adını da Khotont olarak yazman gerekir. Moğolistan’a yalnızca bir kere, o da birkaç günlüğüne giden birisi olan benim bile bildiği Moğolca imla ve transkripsiyon kurallarını 11 yıldır orada çalıştığını iddia eden birisinin bilmemesi şaşırtıcı, demek ki Moğolistan’la ilgili yalnızca algı yaratıyor. Anlaşıldığı kadarıyla uzmanı olduğunu iddia ettiği ne ülkeye ne de coğrafyasına hâkim. Tabii Türkiye’de oraları hakkını vererek çalışan pek fazla kişi olmadığı için algı yaratması kolay. Arkasında Ahmet Taşağıl gibi medyatik bir kişi de olunca Türkiye’deki tek Moğolistan uzmanı gibi geziniyor İstanbul “beyefendisi” (İstanbullu olmakla da ilgisi yok bu arada, Bilecik’in bir köyünden kendisi, yalandan kasıntı hallerine aldanmayın siz). Adil Yılmaz’ın diğer iddiasına gelecek olursak, birincisi biz sözü geçen kalıntıların Bilge Kağan’ın sarayı olduğunu iddia etmedik. Çalışmamızda görüleceği ve bu iletiye de ekleyeceğim ekran görüntüsüne göre biz, Yelü Zhu’nun verdiği mesafe ve konum bilgilerinin günümüzdeki Hotont kasabasına denk geldiğini yazdık. Uydu görüntülerinden ilk görülebilen tarihî yapı kalıntılarının söz konusu yer olmasından yola çıkarak, makalemizde etrafı surlarla çevrili ve hem içinde hem dışında saray veya köşk kalıntısı izlenimi veren yapı izlerinin olduğuna işaret ettik. Ancak yine makalemizde belirttiğimiz üzere, kalıntıların mimarî tarzının Gök Türk dönemine benzemediğini, muhtemelen daha geç tarihli olduğunu yazdık, nitekim Moğolistan İstanbul Başkonsolosu Ankhbayar Danuu’nun aracılığıyla iletişim kurduğumuz Moğolistan Bilimler Akademisi Arkeoloji Enstitüsü üyesi Enkhtur Altangerel de bunu doğruladı. Söz konusu kalıntılar geç dönemde yapılan bir Budist manastıra ait, fakat Enkhtur Altangerel bizimle aynı kanaatte ve bu yapıların altında daha eski katmanların olabileceğini düşünüyor çünkü burada henüz ayrıntılı bir yüzey araştırması ve kazı çalışması yapılmamış. Ayrıca biz makalemizde Hotont içinde ve çevresinde tam dört tane daha tarihî yerleşim izi olduğunu yazarak koordinat bilgilerini ve uydu görüntülerini verdik. Dileyenler bunları Google Haritalar veya Google Earth üzerinden bulabilirler. Hotont kasabasında toplam 5 tane tarihî yerleşim izi gözüküyor ve Yelü Zhu’nun sözünü ettiği Bilge Kağan’ın sarayının kalıntılarının bunlardan en az bir tanesiyle eşleşmesi veya altında olması yüksek ihtimal dâhilinde. Ayrıca biz makalemizde oldukça temkinli bir yaklaşımda bulunduk, tek vurguladığımız husus Yelü Zhu’nun 13. yüzyılda buradaki kalıntıları gördüğü, kendi yaşadığı dönemde buranın hâlâ Bilge Kağan’ın saray şehri olarak bilindiği, bunun bilincinde olan Moğol yöneticilerinin de Kara Korum’un yerini seçerken bu bilgiden yararlanarak Gök Türk mirasını devam ettirdiklerine ilişkin. Yoksa biz Bilge Kağan’ın sarayının kalıntılarını bulduğumuzu falan iddia etmiyoruz, bunlar tamamen Ahmet Taşağıl’ın başlattığı karalama kampanyasının iftiraları. Ahmet Taşağıl neden maşası Adil Yılmaz adlı meczup kişi üzerinden bize saldırıyor? Gürhan hocanın adına konuşmam doğru olmaz, o yüzden yalnızca kendim üzerinden gideceğim. Birincisi, Ahmet Taşağıl 2000’li yılların sonlarında Fatih Altaylı (@fatihaltayli) sayesinde kazandığı popülaritesini sürdürme derdinde. Bu kişinin o dönem parlayabilmesi, o yıllarda Türkiye’de Çince bilen pek fazla tarihçi olmamasından kaynaklanıyor. O da yarım yamalak Çincesiyle bir şeyler yapmış; bu konuda bildiğim ve duyduğum bazı başka mevzular var ama elimde belge olmadığı için şimdilik yazamıyorum. Sonrasında söz konusu şahıs, arkasından başarılı ve üretken yeni nesil gençlerin gelmelerini kaldıramadı; YÖK Tez Veritabanı’na girin, kendisi ilk ve tek uzmanı olduğunu iddia ettiği Gök Türkler üzerine kaç tane tez yaptırmış bir bakın, sayı 1-2’yi geçmez. Yaptırdığı tezlerin de hepsi başka konular ile dönemler üzerine, neyse o da ayrı bir konu. Söz konusu şahıs bu alanda tek isim olmayı, her yere yalnızca kendisinin çağrılmasını, Orta Asya ülkelerine de yalnızca kendisinin gitmesini istiyor. Onun oralara esasında ne amaçlarla gittiğini de biliyorum ama ne yazık ki burada (en azından şimdilik) yazamayacağım. Artı olarak Ahmet Taşağıl, 1990’lı ve 2000’li yıllarda yaptığı intihallerin gün yüzüne çıkmasından korkuyor; bundan yaklaşık 10 yıl önce şimdi adını veremeyeceğim birisi bunları ifşa etmişti, ama baskı ve tehditlerle bu ifşaların üstü kapatılmıştı (bana hiçbir baskı ve tehdit sökmez bu arada, peşinen söyleyeyim). Peki bu vatandaş kimlerden intihal yapmış? Bütün çalışmaları didik didik edilse liste çok daha büyük olur eminim ama, benim görebildiğim kadarıyla Wolfram Eberhard, İbrahim Kafesoğlu ve Salim Koca olmak üzere en az üç Sinolog ile tarihçiden çalmış, onların cümlelerini ya doğrudan kopyalayıp yapıştırmış ya da birazcık değiştirmiş ve onlara atıf vermeden kendi cümleleri ile bulguları gibi yazmış, bazen de tarihî kaynaklara kendisi görmüş gibi atıflar vermiş. Nitekim bu konu hakkında hazırladığım dosyayı yakın zamanda bitireceğim ve hem YÖK’e (@YuksekogretimK) hem de bu şahsın şu anda çalıştığı Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi’ne (@fsmvu) göndereceğim, ardından da bütün kanıtlarıyla birlikte çarşaf çarşaf sosyal medyada yayınlayacağım. Sözlerimi bitirmeden önce son bir şey daha söylemek istiyorum. Ahmet Taşağıl’ın maşası Adil Yılmaz bu iftiracı ve bana soracak olursanız deli zırvası paylaşımları yaptıktan sonra, bunları kendileriyle ortak tanıdığımız olan çeşitli kişiler beğenip paylaştılar. Bunların arasında beni gerçekten üzen ve yaralayan tek bir kişi oldu: Hüseyin Nihâl Atsız’ın oğlu Buğra Atsız (@DrBugraAtsiz). Kendisiyle yüz yüze tanışamamış olsam da yaklaşık 10 yıldır sosyal medyadan tanışıyorduk, ayrıca Almancadan yaptığı bir makale çevirisinin yayımlanmasında kendisine yardımım olmuştu. Fakat bu şahıs, aramızda en ufak bir husumet olmadığı hâlde Adil Yılmaz adlı kişinin gönderisinin altına hakkımda ve beni haklı olarak destekleyen kişilerle ilgili çok çirkin ifadeler yazmış. Babasının uğruna iki tane roman yazdığı Gök Türklerin en önemli hükümdarlarından birisi olan Bilge Kağan’ın bir saray şehri yaptırdığına ilişkin olup bugüne kadar uzmanların dikkatinden kaçan bir bilgiyi literatüre kazandırmış olmamızdan kıvanç duyması gerekirken, kendisi bir tane intihalci adamın meczup bir yalakasının peşinden gitmeyi tercih etmiş. Yazıklar olsun demekten başka bir şey yapamıyorum ve sözlerimi burada sonlandırıyorum.
1
4
31
1,971
Maarifçi retweeted
Amerikancı arkadaşlar nerede? Trump'ı dinleyin lütfen... Çin (Shenzhen)'den dönen Trump 20 Kasım 2026'daki basın toplantısında, Amerikan şehirlerini Çin'in şehirleriyle karşılaştırıyor: “İnsanlar, hatta şehir… Başkan Xi ne kadar büyük bir iş yapmış. Temiz, kusursuz (immaculate). Bizim şehirlerimize bakıyorum, kirli. Şunu söylemeliyim ki yollar kirli, her yer çukur dolu, korkuluklar düşüyor, her şey paslı ve iğrenç, suç tavan yapmış. Bir zamanlar güzel olan şehirlerimizin haline bakıyorum, sonra Çin'de geçtiğim yere bakıyorum. Çok dikkatli inceledim. O korkuluklara baktım, o yollara baktım. Sadece çukur yoktu; çukurun tamir edildiği yerlerde bile çukur yoktu. Çukur tamir ettiğinde yeni asfalt eski beyaz asfaltın yanına gelir, güzel görünmez ama en azından arabanı mahvetmez. Ama bu yollar kusursuzdu. Her şey kusursuzdu. Yaptıkları işe büyük saygım var. Sonra bu ülkeye dönüyorsun, Chicago’ya bakıyorsun, o berbat yeteneksiz belediye başkanına; Los Angeles’a bakıyorsun, o berbat yeteneksiz valiye… Neredeyse 600 kişiyi salıyor, bazıları seri katil. Şehirlerimize bakıyorum, ne kadar üzücü. Xi Jinping 1,4 milyar insanı yönetiyor ve o şehirlere baktığında temizler, güzeller, suç yok ve birçok şeyi var...
106
173
26
949
124,405
Marksist literatürde Wood(s) sorunsalını açıklığa kavuşturalım artık. Bundan sonra bu wood(s)'ları karıştırmayacaksınız diye umuyorum. Hepsinin isminin "eğlın" diye okunuyor olması ve yine hepsinin 1942-44 yıllarında doğmuş olması işimizi daha da zorlaştırıyor olsa da başaracağız. Ellen M. Wood: Kanadalı-Amerikalı Marksist siyaset bilimci kadın hocamız ve 2016 itibarıyla artık aramızda değil. Marksist literatürde geçiş tartışmaları olarak bilinen konuya, meşhur "Brenner Debate"teki Brenner'in yanında saf tutarak dahil olur, bu ekolün iki ünlü isminden biridir. Türkçede çoğu kitabı vardır. Alan Woods: İngiliz Marksist ve Troçkist düşünür ve siyasetçi. Cinsiyeti erkek ve hala hayatta. Uluslararası ününü, tartışmalı "Aklın İsyanı" kitabıyla sağlamıştır. Kitap diyalektik materyalizmi doğa bilimlerine uygulama denemesidir ve bu bakımdan çok eleştirilmiştir. Yakınlarda Türkçede de yayınlanan bir diğer kitabı "Marksist Bir Felsefe Tarihi"dir. Allen W. Wood: Amerikalı felsefeci. Erkek ve hala hayatta. Bu Wood dostumuz aslen Marksist değildir ama Marksist literatürde adının geçmesini sağlayan "Karl Marx" isimli, Türkçeye de çevrilmiş bir eseri vardır. Asıl çalışmaları Kant ve Alman İdealizmi üzerinedir ve bu alanda da ünlü felsefe tarihçilerindendir. Bu Eğlın'ların ve Wood(s)'ların dışında benim çok sevdiğim bir başka Wood da, Andres Wood'dur, Şili'li bir sinema yönetmenidir ve şu aşağıdaki muhteşem filmin, Mon Ami Machuca (2004)'nın sahibidir. İzlemeyen üzülür.
2
6
2
59
2,825
Anadolu Türkçesi ile yazılan ilk eser olan Tebrizî'nin Behcet'ül Hadaik kitabında Ehli-Beyt övgüsüne ve Kerbela vakasına önemli ölçüde yer verilmiş. "Men kendü dedemden işitdüm kim Yezid tamuluktur (cehennemliktir)"
Araplar buna şaşırmış. Alın 11. yy'dan Dede Korkut kitabı.
4
49
1,400
Maarifçi retweeted
Alevi bir Kürt (Kurmanc) olarak, genetik profilim Tokatlı bir Alevi Türkmeninkinden ziyade Kerküklü bir Yarsani Kürdünkine çok daha yakın. Benim yaklaşık 35% Demir Çağı İranî genetik mirasım varken, Tokatlı bir Türkmen’in yaklaşık 20-25% Orta Çağ Türkî genetik mirası var. Şu zırvayı tekrarlamayı artık bıraksanız.
24
15
3
237
23,666
Maarifçi retweeted
"ıslak havluyla olmadı, askı telini aldım onunla boğdum"
7 TİP’li öğrencinin katledildiği Bahçelievler Katliamı’nın faili Haluk Kırcı, Devlet Bahçeli’yle görüştü.
127
684
23
7,483
887,518
Bir Çerkeslerin İskitlerle ilişkilendirilmediği kalmıştı, nihayet Çerkesler de ilişkilendirildiler :)
"Çerkesler tüm İskit kavimlerinin en asilidir." (Dimitri Kantemirov-Osmanlı tarihçisi)
1
3
45
3,118
Eleştiri yapıyorum tâbiki ne yapacağım, kaç kez takdir edelim, yeter takdir ettiğimiz, İslamcı kesimler bu noktalarda maalesef muhalif oldukları dönemle iktidar oldukları dönem arasında hep bir çelişki ihtiva etti, bu çelişkiler olmasaydı ülke, İslam toplumları, dünya bu noktada mı olurdu, samimiyeti ölçmek elbette mümkün değil, belki çok da samimidir ama savunduğu çizginin sermayeyle ilişkilerinde temelden bir eleştiri, temelden bir reddiye yok ki günün sonunda sermaye, sistem o açmazları, çelişkileri yakalayıp bir şekilde kuşatıp kendi borusunu öttürüyor. Sovyetlerle İslamcıları kıyaslamak bu noktada İslamcılara haksızlık olur, sosyalistlerin zaten dünya görüşü bunun üzerine kurulu, ilk dönemlerde başarılı da olmadı değiller ama günün sonunda Sovyetler emperyalizme karşı ideolojik mücadeleyi kaybedip partinin öncülüğü noktasında ciddi zaafiyetler gösterip bürokratizme yenik düştü ve sermayeye de yenildi, bu konuda İslamcılara üç eleştiri yapacaksak Sovyet sosyalistlerine otuz eleştiri yapmalıyız, İslamcıların son tahlilde teorisi bunun üzerine kurulu değil.
Hmm, demek İslamcı radikal Halis Bayancuk baş çelişki olarak sınıf çelişkini görmüyor, şaşırdım hakikaten! Bunun konumuz ile ilgisi ne? Adam onurlu bir duruş sergiliyor, bir hakikati dile getiriyor. İdeolojik eleştiri yapacaksanız buyun yapın, Halis Bayancuk'un dünya görüşü şöyledir, bu da şöyle şöyle yanlıştır deyin. Burada sizin yaptığınız bir dünya görüşünü eleştirmek değil, muhalifinde bir iyilik görünce hakkını vermek yerine hemen bok atmaya girişmek, altında bir şey aramak. Mesele tahminse sovyetler birliği dağılırken sovyet bürokrasisin nasıl bir vurgun ile ülkeyi soyduğunu da konuşabiliriz. Bunun üzerinden belki başka birileri de sol, seküler, sosyalist kesimlere dair bir takım tahminlerde bulunmak isteyebilir, değil mi sevgili dostum?
1
1
576
Bayancuk'un mevcut Siyasal İslâmcı iktidarla esas derdi sömürü, yolsuzluk, sınıfsal eşitsizlik, sermayeyle kurduğu çıkar ilişkileri üzerinden şekillenmiyor, neden "daha az şeriatçı ve daha az İslâmcı" diye ya da neden "daha Selefist bir çizgide değil de geleneksel modern sistemle uyumlu Sünnilik" kodları içinde diye şekilleniyor, ekonomik veya sınıfsal eleştiriler, temel eleştirisinin payandalarından biri sadece. Bu "Ortodoks" pozisyonumda yanılmak isterdim sevgili dostum ama nedense öngörülerimi beni yanıltmayacağına dair güçlü sezilerim var.
Klasik seküler solcu işte! İyi, doğru ve güzeli kendi tekelinde sanan, başkasında iyilik namına bir şey gördüğünde histeri krizine girip hemen bok atacak bir şeyler arayan, siyasi ve ideolojik kabilecilik yapan tipler işte! Hakkı, hakikati her şeyin üstünde tutan, ideolojik kabilecilik yapmayan bir insan Halis Bayancuk gibi inandığı doğrular uğruna senelerce hapis yatmış ve bir adım bile geri atmamış bir insan için bu lafları edemez. Ben de Halis hocanın fikri dünyasıyla asla uyuşmam ama kendisi son 10 yılda yükselen despotizm karşısında sergilediği duruş ile Türkiye siyasi hayatında abidevi bir nitelik kazanmıştır. Aksini iddia eden ideolojik kabilecilik hastalığına düçar olmuştur. Şu siyasi kabileciliği de tavizsizlik ve yiğitlik olarak kendi kitlelerine pazarlıyorlar, ideolojik ortodoksi satıyor ve bu tavırları sergilemeyen, hakkı ve hakikati her şeyin üstünde gören insanları da liboşluk ile itham ediyorlar. Yazık!
3
1
1
10
2,143
Şu pasajin sadeliğine ve özlülüğüne bakın, adeta koskoca iktidar, hegemonya ve toplumun siyasal, ideolojik yaklaşımlarının kodları, şifreleri tartışması, literatürü birkaç paragrafta özetlenmiş. "Güçsüz olduğu halde üstüne bir de kötü olmaya kalkan insanlar, hayatların en felaketlisine sürüklenirler. Güçsüz ve zaaf içinde kimseler için iyi ve ahlaklı olmak en azından daha fazla ezilmeye karşı bir siperdir. Çokça karıştırılan şey budur. Ama ne kadar iyi ve faziletli olursanız olun, eğer günün birinde kötü ve kuvvetli bir rakiple karşı karşıya gelirseniz, yukarıda sözünü ettiğim gerçeği o zaman deneyimlersiniz. Hayatta bir insana ya da topluluğa karşı sadece kötü olduğu için hayran olan kimseleri pek göremezsiniz. Ama güçlü olup da kendisine hayran kitlesi yaratamamış hiçbir kişi ve grup da gösteremezsiniz. Mesele budur. Çok öfkeli ve güya tavizsiz insanların kimlere öfkelendiğine dikkat edin. “Sallandıracaksın iki tanesini Taksim’de, bak bakalım bir daha yapabiliyorlar mı?” dedikleri insanlar dikkat ederseniz zaten her an idam edilebilecek olan kesimdendir. Eğer çok zengin ve çok güçlü bir insana nefret besliyorlarsa, emin olun, onlar hayatlarında hiçbir zaman karşılaşmayacakları kimlerdir. İnsan, kendisini özel bir ahlak eğitiminden geçirmediği sürece son derece sınırlı bir mahluktur. Sadece yapabileceği şeyleri arzular. Nasıl ancak tadını bildiği bir yemeğin hayalini kurarsa, sadece ezebilecek olduklarını ezmek ister. Kendisini aşan bir güçle karşılaştığında, o güç daha bir şey yapmadan önce siner. Kimse kolay kolay güçlü olanın karşısında konumlanmak istemez. Böyle olduğu için gücün karşısında konumlananların yanında da konumlanmak istemez. Bu, insanların çoğunun kötü olmasından mı kaynaklanır? Hayır. Daha ziyade zayıf olmalarından kaynaklanır. İçinde yaşadıkları havanın şartlarına ayak uydurmaya çalıştıkları gibi güç ilişkilerinin dengesine de ayak uydurmaya çalışırlar. Ayak uydurarak yaşamaya devam etmenin yolu da kendilerine en yakın olan güç odağına boyun eğmek ve ondan gelen haksızlıkları olabildiğince çabuk unutmak ve bastırmaktır."
Çocukken çok güzel masallar dinledik, çok dokunaklı filmler izledik, ister gerçek ister kurgu olsun çok etkileyici olaylarla ve kahramanlarla tanıştık. Bütün bunların sonucu olarak zihinlerimizin bir köşesinde iyilik ve başarı arasında bir ilişki olduğu, azimle ve sabırla
6
29
2,773
Klâsik Siyasal İslâmcı; Selefi olmuş, Milli Görüş gömleğini çıkaran olmuş, İBDA'cı olmuş, İhvancı, Şeriatici, Taliban olmuş pek değişmiyor, önce yola sosyalizan, sınıfsal radikal sistem eleştirisi içeren söylemlerle çıkıyorlar çünkü farklı tarihsel kesirlerde, farklı coğrafyalarda toplumun, yoksul kesimlerin büyük huzursuzluğunun farkındalar, sonrasındaysa bir şekilde egemenlik ve güç ilişkilerinde bir pozisyon, statü yakaladıklarındaysa anında sistem içi, oportünist bir perspektif geliştiriyorlar, bir radde sonra şayet iktidar tamamen kontrollerine geçtiğinde de o çokça dillerinden düşürmeyip hedef tahtasına koydukları "müstekbirler" bizzat kendileri oluyorlar, bu fasit daire, bu kısır döngü neredeyse tüm örneklerde bu şekilde işliyor.
Halis Bayancuk: (HABAŞ fabrikasındaki patlama) "Bütün hocalar taziye mesajı yayınladılar. Gidin bu mesajları okuyun işçiler sanki durduk yere ölmüş Katile söyleyecek, bu insanları bu hale getiren sisteme söyleyecek hiç mi sözünüz yok? Din normalde zalimden hesap sormak için vardır fakat günümüzde din mazlumu uyuşturmak için var"
24
16
5
105
12,725
"Kapitalizm İslam'a uygun değildir." diyen İslamcı sayısı çok azdır ama "demokrasi" deyince bir şekilde egemenlikle kurdukları ilişkinin biçimine göre ya en "demokrat" onlar olurlar ya da doğrudan demokrasi düşmanı kesilip otokrasi, saltanat veya "şeriat" talep ederler. Merak ettiğim bir şey var bu arkadaşlar gerçekten demokrasinin ne demek olduğunu biliyorlar mı, çünkü demokrasiyi tüm "Batı sistemi", "modernite", "Batı anayasaları", "Batılı hukuk sistemi" tarzı topyekûn bir konsept olarak algılıyorlar, bir de İslam külliyatında, müktesebatında demokrasiyi doğrudan reddeden neyi buluyor, neyi görüyorlar ? Bizzat Kuran "şurayı" işaret ediyor, şura sözcüğü köken olarak da doğruyu yanlıştan ayırt etmek, temizlemek, doğruları yanlışlardan ayırt etmek gibi anlamlara geliyor, "müşavere", "istişare", "meşveret" gibi sözcüklerin hepsi buradan kök alıyor ve danışmayı, ortak aklı, görüş alışverişini, işin ehillerinin konu hakkındaki fikirlerinin alınmasını imliyor, şuranın bu anlamda çokça meclis, komisyon, kurul, kurultay gibi anlamlarda da kullanılması buna işaret ediyor, bu da demokrasinin başka bir türevi hatta gelişkin bir demokrasi biçimi değil de nedir ?
🔴 İlahiyatçı Ebubekir Sifil, demokrasinin İslam ile uyumlu olabileceğini ileri sürdü: "İslam demokrasiye kategorik olarak bakmaz. Demokrasiye şirk diyorlar fakat demokrasi bir yönetim metodudur. Müslümanların seçtiği idareciler olursa size İslam'ı getirir, başka bir ideolojinin mensubuysa onu getirir."
6
618
Okuduğunu anlamaktan aciz, yıllardır tek bir ciddi akademik çalışma yayımlamamış, tek yaptıkları Moğolistan’dan saçma sapan fotoğraflar atmak olan birtakım kişiler hemen itirazlara ve karalama kampanyalarına başlamışlar.
33
11
441
53,804
Bir insanı methetmek, yeteneklerini, becerisini ve bilgisini takdir etmek etmek için illâ onunla her konuda aynı düşünüyor veya her başlığa aynı yaklaşıyor olmanın gerektiğini düşünecek kadar basic felsefi telakki yetisinden yoksun bir arkadaşımız ama genç yaşına rağmen gerçekten çokça emek verip çokça üreten ve ülkemizin entelektüel tartışma ortamına ciddi katkılar yapan bir insan hakkında atıp tutabiliyor rahatlıkla, *Osmanlı konusundaki yaklaşımı noktasında da **Sovyetler ve Romanovlar tartışmasında da bizzat Mustafa Bozkurt'u eleştirmiş biriyim ben, başka bir iki tartışmamız daha oldu, bir insanı takdir edip hakkını teslim etmek için illâ onunla her başlıkta aynı yaklaşıma sahip olmamız gerekmiyor, burada benim akademik, entelektüel, ideolojik düzlemde işler yapan Kürt milliyetçisinden Türkçüsüne, liberalinden, Sol Kemalistine, İslâmcısından Kurancısına, sosyalistinden anarşistine onlarca arkadaşım, dostum var, ben bu insanlarla büsbütün aynı görüşleri mi paylaşıyorum, elbette hayır, kim entelektüel, bilimsel zeminde güzel işler yaparsa dostça takdir ediyorum, onların da beni defalarca övgüyle takdir ettiğini ve paylaşımlarımı tebrik ettiğini gördüm, bu işler böyledir, eyyamcılık değil bu, eleştirmemiz gerektiğinde kendi perspektifimizden eleştiririz de. Çok yakın dünya görüşüne, entelektüel perspektiflere sahip olup bazı konularda ayrıştığımız insanlar da var, ne mümkün insanların her konuda uzlaşması, hele ki okuyup edip araştıran insanların. *Osmanlı'nın emperyalist dönemdeki Büyük Britanya, Fransız, İspanyol, Rus Çarlığı vs. gibi sömürge imparatorluklarıyla kıyaslanabilir bir sömürge sistemi kuramadığı ve bu çapta bir sömürü mekanizması işletemediği açıktır, bu Osmanlı Hanedanı'nın etik duruşuyla ilgili de değildir, Osmanlı böyle zihni karaktere, bir güce, altyapıya ve gerçekliğe sahip değildir çünkü ama bu Osmanlı Hanedanı'nın Anadolu veya diğer coğrafyalarla sömürü ilişkisi kurmadığını göstermez, 17. yy'a kadar tipik bir fetihçi despotik monarşidir, fethedilen yerler vergiye bağlanmıştır, istisnai bölgeler, topraklar hariç, bu bile son tahlilde bir sömürü ilişkisidir, vergi meselesi yüzünden mültezimlik sistemi vs. derken halka çok zûlmedildiği de doğrudur ama Osmanlı bahsi geçen dönemlerde de başka dönemlerde de var olmuş sıradan imparatorluklar veya monarşileri aşan bir sömürü ilişkisi kurmuş değildir, Mustafa Bozkurt bu başlıkta sömürü olgusunu tamamen reddederek bir tür tefride düşüyor ama haklı olduğu noktalar da yok değil, Osmanlı'da Yükseliş Döneminin yoğun fetihler çağındaki ganimet, yeni vergi bölgesi gelirleri haricinde ne Duraksama ne de Çöküş döneminde düzgün bir vergi sistemi işletememiş, düzgün vergi toplayamamış, askeri ve siyasal sistemi bozulmuş, ekonomik olarak gelişkin bir üretim ve ticaret ekonomisi inşa edememiş ve dolayısıyla verimli bir sömürge ekonomisi de bina edememiştir, devlet ziyâdesiyle zayıf olduğu için de halkın, bağlı eyalet ve vassal bölge, ülke topraklarının üzerine de bu yüzden pek gidememiştir, bu bir realitedir, Osmanlıcı biri değilim, monarşiden, teokratik yapıdan günahım kadar hazzetmem, bilâkis Kemalist ve Cumhuriyetçi biriyim ama tarihsel, bilimsel meselelere nefretlerimiz ve hayranlıklarımız üzerinden bakamayız. **Sovyetler bahsindeyse sadece Romanovlara yapılanlar bahsinde değil başka başlıklarda da M. Bozkurt bence çok ideolojik önyargılı, taraflı ve eksik okumayla yaklaşıyor, bu Türkiye'de maalesef sağ kültürden gelen çevrelerde entelektüel olsun olmasın bulunan bir haslet, bence bu konuda daha objektif olurlarsa en azından Sovyetler ve Sovyet Sosyalizmi deneyimini objektif bir şekilde yerli yerinde inceleyedebiliriz, M. Bozkurt genç biri, zamanla hepimizin okumaları arttıkça fikirleri değişebiliyor, umarım entelektüel merakı ve azmi onu bu konularda da çok daha sağlıklı pozisyonlara götürecektir.
🥱 "Osmanlılar Anadolu'yu sömürmemiştir" diyen Mustafam Bozkurtum Entelektüelim🥰🥵🥵🥵🥵 "Anadolu insanı hep askere alınıyor" diyerek anadolunun acısını normalize edip, "Osmanoğulları mağdur olmuşlardır" diyerek hanedanla empati yapan entelektüelim benim
3
31
32,832
Bu Türkmen Larpçıları neden hiç İŞİD’e karşı savaşan, kuşatılmış köylerinde aylarca direnen Iraklı Şii Türkmenleri paylaşmıyor hiç düşündünüz mü? Çünkü bunlar mezhepçiler, sizi milliyetçi duygularınızdan yakalayarak mezhepçi ajandalarına angaje ediyorlar.
Türkmen Dağı Birlikleri Komutanlarından Ömer Abdullah: "Biz neden yetim bırakıldık? Müslüman değil miyiz? Biz Türk değil miyiz? " 2016
11
43
8
694
21,000
Maarifçi retweeted
A etymological diagram of the word 'Sun' in the Indo-European language family.
21
107
18
882
62,753
Lacan'a göre biz asla "gerçek" kişiyle ilişki kurmayız. Biz, o kişinin üzerine giydirdiğimiz bir "ideal imge" ile ilişki kurarız. Ancak o imge gerçeklikle çatıştığında, fantezimiz bir kabusa dönüşür. İlişki, ötekinin "gerçekliğini" değil, "eksikliğini" sevme sanatıdır.
20
176
26
1,329
51,599
İslam fetihlerinden sonra Kuzey Afrika’nın etnik ve kültürel yapısı tamamen değişti sandık ama gerçek çok daha derin! Arapların bu coğrafyaya yayılması bir gecede olmadı tabii ki; asırlar süren entegrasyon, Araplara karşı destansı ancak parça parça yerel direnişler ve 11. yüzyıldaki 'Beni Hilal' gibi büyük göç dalgalarıyla yavaş yavaş şekillendi. Bugün konuştuğumuz Arapça ve yerel kültürler, işte bu binlerce yıllık tarihin ve medeniyetler buluşmasının mirası. Peki bu coğrafyanın asıl sahipleri kimlerdi, genetik kökleri nereye uzanıyor? Tüm bu soruların cevabını ve merak edilenleri derinlemesine inceledik. Mısırlılar gerçekten firavunların soyundan mı? 5.000 yıllık DNA’nın izini sürdüğümüz yeni video yayında! 👇 youtu.be/Pz_NHBWN_qc #History #NorthAfrica
Modern Arab countries before they were Arabized following the Islamic conquests
1
4
22
2,424