نوشته بود:
ناگهان دیدم از دستت عصبانی نیستم
دلشکسته هم نیستم…
حتی قهر هم نیستم!
خلاصه اینکه من دیگر با تو هیچچیز نیستم…
شاید این غمانگیزترین داستان برای ما باشد.
کاش من شمع بودم و تو مشهدی
کاش من چای بودم و تو ترک
کاش من کباب بودم و تو لر
کاش من پول بودم و تو اصفهانی
کاش من تخت بودم و تو شیرازی
کاش من پرورده بودم و تو شمالی
کاش من باقلوا بودم و تو قزوینی
کاش من لوبیا بودم و تو دزفولی
کاش من لازانیا بودم و تو گارفیلد
داشتم به این فکر میکردم که نکنه حالِ خوبِ الانم، فاز مانیای بعد از یه دوره هرچند کوتاه سوگه!
که خواهر ارشد و نازم بهم زنگ زد و از سلامت روانم، کیفیت مطلوب افکارم و پنجرهی زیبایی که ازش به زندگی نگاه میکنم، تعریف کرد. مانیا بیمانیا، فقط مدیتاسیون🧘🏻♀️