حسین طباطبایی 🎒

ترامپ بیننده ثابت شوی جیمی کیمل است و تقریبا هر شب درباره‌اش توییت می‌کند. جیمی دیروز در بخشی از برنامه، مستقیم او را خطاب داد و حرف‌هایی زد که دیگر طنز نبود. این متن بخشی از حرف‌های اوست: ترامپ [در تروث‌سوشیال]‌ نوشت "من در فهرست رأی‌گیری نبودم، و اگر بودم، با اختلافی قاطع پیروز می‌شدیم." آه، خفه شو. فقط خفه شو. فقط یک روز هم به ما مهلت بده و آن دهان مضحک را ببند. تو واقعاً یک بچه لوسی. تا به حال اصلا چیزی درباره آداب معاشرت یا اخلاق ورزشی یا حداقل نزاکت آموخته‌ای؟ هیچ‌وقت هیچ تقصیری گردن تو نیست. تقریباً همه جمهوری‌خواهان تقریبا در همه‌‌جا در همه‌جا به‌جز عمیق‌ترین اعماق دریای سرخ، [رنگ حزب جمهوری‌خواه] شکست خوردند. این تقصیر تو نیست؟! همه نامزدهای بزرگ و دست‌چین‌شده‌ات شکست خوردند. دارلین گراهام را برای رقابت در کارولینای جنوبی انتخاب کردی. تام تیلیس را از سنا بیرون راندی. از آن کِن پکسنِ رقت‌انگیز در تگزاس حمایت کردی. همه‌چیزت را روی ویوک باراما‌سوامی گذاشتی و تبلیغ نفرت‌انگیز کمپینش. و اگر آقای کاریزما، جی‌دی‌ونس را به‌عنوان معاون رئیس‌جمهورت انتخاب نکرده بودی، جمهوری‌خواهان هنوز آن کرسی سنا را داشتند که دیشب در اوهایو از دست دادند. اما اگر نامزد بودی، با اختلافی قاطع برنده می‌شدی. این دیگر چه مزخرفی است؟ تو خودت نامزد بودی. تو مثل موی سگی؛ همه‌جا هستی. هر گوشه‌وکنار زندگی ما هستی. تو این کشور را جوری از هم پاشاندی که هیچ‌کس دیگری از هم نپاشانده بود. تنها باری که واقعاً ما را دور هم جمع کردی، دیروز بود؛ وقتی که همه با هم متحد شدیم تا از شر تو خلاص شویم. [خطاب به جمهوری‌خواهان] حالا می‌بینید که او به هیچ‌کس جز خودش وفادار نیست. او فقط قرار نیست شما را زیر اتوبوس بیندازد. او خودش آن را می‌راند. او شما را زیر می‌گیرد، و بعد دنده عقب می‌گیرد، و دوباره همین کار را می‌کند. او هم عقب می‌رود، هم جلو می‌آید و از روی بدنتان رد می‌شود تا وقتی که روی جاده مثل خمیر بازی له شوید. چون نمی‌تواند بپذیرد که هیچ چیزی تقصیر اوست. کاش امروز والدینش زنده بودند تا می‌توانستیم به خاطر کاری که با او و با ما کردند، آن‌ها را به زندان بیندازیم. مطمئنم آن شب برای همه در کاخ سفید خیلی شب مفرحی بود. دست‌وپا می‌زد. این دیوانه‌کننده است: دیشب، پولیتیکو یک برنامه زنده داشت. آن‌ها در حال بررسی نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای هستند و یکی از نویسنده‌هایشان، دَشا برنز، می‌گوید من شماره تلفن ترامپ را دارم. [ویدئوی پولیتیکو] دَشا برنز: گ بزنیم و ببینیم جواب می‌دهد یا نه. بیایید با رئیس‌جمهور تماس بگیریم. فکر می‌کنم، فکر می‌کنم وقتش رسیده. درباره‌اش صحبت کرده‌ایم. ببینیم جواب می‌دهد یا نه. گوشی را برداشت [از آن سوی خط[ ممکن است بپرسم چه کسی تماس می‌گیرد. - سلام، من دَشا برنز از پولیتیکو هستم. یک لحظه، لطفاً. تدامپ: هی، داشا، حالت چطوره؟ - سلام، آقای رئیس‌جمهور، خوبم. فقط می‌خوام بدونم پیامتون چیه؟ فکر می‌کنید چه اتفاقی افتاد امشب با حزب‌تان؟ - اسم من در برگه رأی نبود و ما هم مردم را پای صندوق نیاوردیم، اما من در برگه رأی نبودم. اگر اسم من در برگه رأی بود، برنده می‌شدیم. خیلی راحت، همه‌چیز را می‌بردیم. [بازگشت به استودیو جیمی کیمل] باز هم، آخرش مسئولیتش می‌افتد گردن بقیه. برای کسی که از اخبار جعلی متنفر است، واقعاً برایشان خیلی راحت است که با او تلفنی ارتباط بگیرند. فقط نشسته خانه و به تماس‌های هر کسی جواب می‌دهد. بعد از این همه ناله درباره تقلب در انتخابات، ترامپ به نیویورک تایمز گفت نتیجه را خواهد پذیرفت، که خب، این اصلاً چه خبر مهمی است؟ تو نتیجه را می‌پذیری. اوه، ممنون. چه بزرگوارانه. نتایج برای این نیست که شما آن‌ها را بپذیرید یا رد کنید. این‌ها نتیجه‌اند. او هرگز در هیچ کاری شکست نخورده است. چیزی که امیدوارم از این یاد بگیریم این است. دونالد ترامپ برایش مهم نیست حزب جمهوری‌خواه. او دموکرات بود. در واقع دموکرات هم نبود. بعد شد جمهوری‌خواه که جمهوری‌خواه نیست. او به هیچ‌کس و هیچ‌چیز وفادار نیست. تنها حزبی که او رهبری می‌کند حزب چُرتی‌هاست. تنها آدمی هم که توی آن است، خودش است. رأی صادر شده، و فقط یک چیز باقی مانده که گیل‌مورِ خوابالو باید انجام دهد. [خطاب به ترامپ] استعفا بده! دیگه کنار بکش. هیچ‌کس تو را نمی‌خواهد. حتی خودت هم دیگر نمی‌خواهی رئیس‌جمهور باشی. آن یک میلیارد دلار ارز دیجیتال را بردار. یک جزیره بخر. شاید جزیرهٔ اپستین. آیا این پایانِ عالیِ این داستان نمی‌شد؟ و شاید فکر می‌کنی، خب، اگر استعفا بدهد، آیا این جِی.دی. ونس را رئیس‌جمهور نمی‌کند؟ خب، بله، همین‌طور می‌شود. اما دربارهٔ جِی.دی. ونس این را بگویم. فردی که از این‌که دونالد ترامپ هیتلرِ آمریکا است به این‌که دونالد ترامپ بهترین رئیس‌جمهور نسل من است تغییر موضع داد، می‌تواند دوباره هم برگردد. وقتی ستون فقرات نداشته باشی، این کار آسان است.‌او خیلی خوب تغییر موضع می‌دهد. دموکرات‌ها کلی برنامه دارند، درست است؟ آن‌ها قول داده‌اند چندین تحقیق و بررسی آغاز کنند. و راستش، چیزهای زیادی برای تحقیق و بررسی هست: رمزارز. فساد. هواپیمای قطری. آیس. ایران. ونزوئلا. بخشش‌هایی برای رفقای پولدارش. سالن رقص. بال غربی. مرکز کندی. استخر بازتابی. پیت هگست. سرخک. جرد کوشنر. ایلان. روسیه. چین. گرینلند. کانادا. و یک چیز کوچکی که دوست دارم به او بگویم: پرونده‌های ترامپ-اپستین، که از دیدنشان لذت می‌بریم.