De Telegraaf kopt deze morgen dat huishoudens tot 70 weken moeten wachten voordat ze een stroomaansluiting krijgen. Het gaat maar om een paar duizend huishoudens, valt te lezen. Maar voor vrijwel iedereen duurt het lang om stroom te krijgen. En dit is dus allemaal als je überhaupt een huis kunt krijgen, want het woningtekort in Nederland blijft nijpend. Dit komt bovenop het feit dat ondernemingen soms meerdere jaren op een aansluiting moeten wachten. Mocht je je afvragen waarom we steeds verder achterop raken. Eerder deze week kwam Radar met het nieuws dat ‘tienduizenden vrouwen niet worden gewaarschuwd voor een verhoogd borstkankerrisico,’ omdat ze geen MRI krijgen, die veel meer informatie geeft en daardoor een veel hogere preventie oplevert. Dat was toch het idee in een snel vergrijzende samenleving: voorkomen is beter dan genezen. Nota bene de Staatssecretaris van PREVENTIE laat optekenen dat het niet volledig informeren van vrouwen ‘een weloverwogen keuze’ is. Met andere woorden: het is een bewuste keuze om meer vrouwen aan een vreselijke ziekte te laten overlijden dan nodig is. Op school worden kinderen in elkaar gemept omdat de ‘schoolpleinleider’ tijdens de pauze niet capabel genoeg is om op te letten terwijl de leraar zijn boterham eet. Ik krijg het ‘hun’ hebben inmiddels niet meer uit het vocabulaire van mijn zoon. Onderzoeken tonen massaal aan dat de kwaliteit van het onderwijs verslechtert en dat het niveau van leerlingen keihard achteruitloopt. En de overheid? Die maakt urenlang ruzie over hoe je een ‘razzia’ – want daar leek het toch wel veel op – moet noemen en wie daar verantwoordelijk voor is. Geen oplossing, nee, een eindeloze discussie over wat je wel en niet mag zeggen, terwijl er op de Dam vrolijk wordt gedemonstreerd ondanks een verbod van de burgermeester. En dan zijn er ook nog mensen die het zo erg vinden dat Trump is gekozen tot president. Ze moeten er zelfs een beetje van huilen. Doe er dan wat aan! Nederland ontvangt per jaar EUR 1.500 miljard aan Amerikaans kapitaal. Dus zielig in een hoekje gaan zitten huilen heeft geen zin. In Nederland maken we steeds weer de verkeerde keuzes en de maatschappij is de dupe. Er is geen balans in de prioriteiten die worden gesteld. Niet omdat er geen ruimte is om te verbeteren. Nederland kan nog steeds die spil in de internationale handel zijn. Nederland beschikt, mits positief geactiveert over een flexibele samenleving. En met een schuldenratio van 44%, ver onder de heilige 60% van het BBP uit het Verdrag van Maastricht, is er veel meer ruimte om bij te sturen dan in andere landen. Maar dan moet je wel ballen tonen en daar wat mee doen. Zoals ze in de Verenigde Staten nu een ‘Department of Government Efficiency’ hebben, wil ik graag een Departement voor acute, echt belangrijke, maatschappelijk gerichte zaken.