Zgłoszenie i wybór M. Berka na sędziego TK jest wielkim błędem tej koalicji. Pan Berek nie jest konstytucyjnym Rambo, który wejdzie do TK i zrobi tam porządek - porządek zrobi tam głosowanie nad immunitetem Święczkowskiego, do którego potrzeba po prostu kolejnego, apolitycznego sędziego, który dołączy do już wybranych i skończy z tą paranoją, jaką jest prezesowanie TK osoby, która ma mieć postawione poważne i dobrze uzasadnione zarzuty karne. Błąd, jakim jest wybór Berka, polega na dwóch rzeczach - po pierwsze, jest to sygnał, że Koalicja odeszła od zasady apolityczności TK. Berek był osobą odpowiedzialną w rządzie za wdrażanie jego polityki - stąd łatwy argument, że ma być zaufanym człowiekiem Tuska w sądzie konstytucyjnym, gdzie żaden polityk nie powinien mieć swoich ludzi. Po drugie, ten wybór daje Nawrockiemu polityczny powód, żeby odmówić ślubowania. Polityczny, ale nie prawny - prezydent nie może przy pomocy ślubowania, które jest wymogiem ustawowym, blokować wyboru sędziego TK, który zgodnie z konstytucją podlega tylko jej. To tak, jakby biskup blokował wdrożenie bulli papieskiej. Ale KO dała Nawrockiemu powód, by w całej okazałości zagrał konstytucyjnego hipokrytę: nie przeszkadza mu w TK Święczkowski, ale teraz będzie pozował na „zatrwożonego” próbą upolitycznienia TK. Obecnie walka o praworządność to nie kampania wrześniowa o Berka, ale zaczynająca się wojna dziesięcioletnia - ważne jest, czy sędziowie wybierani przez następny parlament, będą tacy jak Pawłowicz, czy tacy jak Patyra. Dzisiejszy wybór niczego w TK politycznie nie zmieni, ale osłabi poparcie dla Koalicji wśród ludzi, którzy liczyli na to, że będzie się ona istotnie różnić od PiS w tym oto zakresie, że nie będzie traktować TK jak spółki Skarbu Państwa, którą można obsadzić swoimi ludźmi. A więc ten wybór osłabi politycznie stronę broniącą praworządności. A u M. Berka niestety nad szacunkiem dla niezależności TK wygrały osobiste ambicje. Osoby zbyt aktywne publicznie po jednej ze stron sporu, nie powinny zostawać sędziami TK - mówię to także o sobie. A Berek chciał i został. Tym samym w pewnym sensie udowodnił, że na sędziego TK w sensie postawy się nie nadaje. Bo sędzia TK powinien wiedzieć, że niezawisłość ma dwa wymiary: wewnętrzny i zewnętrzny. Wewnętrznie Berek być może czuje się niezawisły. Ale niezawisłość w aspekcie zewnętrznym polega na tym, że ludzie postrzegają go jako niezawisłego. A ze względu na to, że był prawą ręką premiera, nie będą. Paradoksalnie więc, dowodem na to, że Berek nadaje się na sędziego TK, byłaby jego rezygnacja zanim został wybrany. Ale nie zrezygnował, mimo wezwań wieku organizacji walczących o Polską praworządność, i to powoduje, że dzisiejszy piątek jest dla przyszłości polskiej praworządności smutnym dniem.