Cor Nouws ❌🌞🍀

Hij sloeg alarm over MILJOENEN #vaccinatie slachtoffers. Een paar uur later verloor hij zijn baan Dit is het verhaal van een man die decennialang trouw zijn werk deed als topbestuurder van een grote zorgverzekeraar, en die precies dát verloor op het moment dat hij zijn verantwoordelijkheid het meest serieus nam. In een interview met Klagemauer TV doet Andreas Schöfbeck voor het eerst uitgebreid zijn verhaal over wat hij ontdekte, hoe hij daarmee omging, en welke prijs hij daarvoor betaalde. Schöfbeck, die zijn hele carrière opbouwde in de wereld van de sociale verzekeringen, stond meer dan twee decennia lang aan het hoofd van BKK ProVita. Niet bepaald iemand die lichtzinnig omgaat met data of conclusies. Alarmerende cijfers uit elf miljoen dossiers Samen met data-analist Tom Lausen dook Schöfbeck in de geanonimiseerde gezondheidsgegevens van bijna elf miljoen verzekerden. Ze keken specifiek naar ICD-codes — gestandaardiseerde diagnosecodes — die betrekking hadden op bijwerkingen van vaccinaties. Vanaf april 2021 bestonden er aparte codes voor bijwerkingen van coronavaccins. De vergelijking met eerdere periodes was schrikbarend: het aantal gevallen was een veelvoud van wat normaal gesproken werd geregistreerd na vaccinatiecampagnes. Omgerekend naar de volledige Duitse bevolking ging het om 2,5 tot 3 miljoen mensen die vanwege bijwerkingen van het coronavaccin in behandeling waren. Miljoen. Schöfbeck benadrukt zelf: het gaat om verdachte gevallen, niet per definitie bewezen schade. Maar bij zulke aantallen, zo stelt hij, kun je het niet afdoen als bijvangst. Brieven verstuurd, stilte als antwoord Schöfbeck stuurde alarmerende brieven naar alle betrokken instanties. Hij gaf ze 36 uur om te reageren — een korte termijn, die hij rechtvaardigde met het argument dat er mogelijk gevaar was voor lijf en leden. Niemand reageerde. Hierop gaf hij een interview aan Welt Online, waarna het Paul-Ehrlich-Institut, het Duitse Lareb, hem binnen enkele uren contacteerde voor een afspraak op 1 maart 2022. Ontslagen op de dag van het cruciale gesprek Die ochtend van 1 maart 2022 werd er een buitengewone vergadering van zijn raad van toezicht bijeengeroepen. Rond het middaguur werd Schöfbeck medegedeeld dat hij op staande voet was ontslagen. De afspraak met het Paul-Ehrlich-Institut stond gepland voor 16.00 uur diezelfde middag — en die kon hij niet meer bijwonen. Tom Lausen, die wel aanwezig was, liet weten dat de vergadering namens Schöfbecks toenmalige plaatsvervanger abrupt werd afgekapt. Ook de voorzitter van zijn regionale koepelorganisatie, die de data had laten valideren en geen onregelmatigheden had gevonden, verloor haar baan. Toeval? Schöfbeck laat het antwoord open, maar de feiten spreken voor zich. Artsen worden niet betaald voor het melden van bijwerkingen Eén van de meest onderbelichte punten die Schöfbeck aankaart: artsen ontvangen geen vergoeding voor het melden van bijwerkingen aan geneesmiddelen of vaccins. Zo’n melding kost al snel dertig tot veertig minuten, tijd die drukbezette medici simpelweg niet hebben. Een arts bevestigde hem onlangs nog dat ze de melding thuis, in haar vrije tijd, had ingevuld — iets wat haar collega’s allemaal hadden nagelaten. Schöfbeck pleit ervoor dat juist de farmaceutische producenten deze meldingen financieren, als partij met het meeste belang bij een nauwkeurig bijwerkingenregister. Dat dit al jarenlang niet geregeld is, noemt hij onbegrijpelijk. Zou hij het opnieuw doen? Zonder aarzeling. Schöfbeck stelt dat verantwoordelijkheid niet alleen geldt wanneer het makkelijk is. Wie bestuurder is, neemt niet alleen de eer en de bevoegdheden op zich, maar ook de ongemakkelijke momenten. Zijn analyse was gericht op één doel: feitelijke opheldering. Niet op sensatie, niet op politiek gewin. En dat zou hij morgen opnieuw doen. Wat dit verhaal zo beklemmend maakt, is niet alleen wat Schöfbeck ontdekte — maar hoe het systeem reageerde. Geen onderzoek, geen transparantie, geen debat. Wel ontslag, stilte en de opdracht om door te gaan alsof er niets aan de hand was. Terwijl miljoenen mensen met gezondheidsschade rondliepen. Of niet eens meer konden lopen.