karolina retweeted
Polscy przyjaciele! To dzieło przedstawia scenę narodzin Dzieciątka Jezus. Wyjątkowe jest to, że postacie mają na sobie tradycyjny koreański strój, hanbok.
Obraz ten został namalowany przez artystę Kim Ki-changa w latach 1952–1953. Koreańska kultura łączy się z chrześcijańską opowieścią, tworząc piękną atmosferę 🇰🇷 ✝️
karolina retweeted
21 listopada 1918 roku rano obrońcy Lwowa przystąpili do decydującej ofensywy na pozycje ukraińskie. Polskie oddziały, wzmocnione przybyłą dzień wcześniej odsieczą pod dowództwem ppłk. Michała Karaszewicza-Tokarzewskiego, systematycznie wypierały przeciwnika ze strategicznych punktów. Choć Ukraińcy stawili zacięty opór, zostali zmuszeni do odwrotu w kierunku wschodnim i opuszczenia Lwowa. Cześć i chwała Bohaterom! 🇵🇱
karolina retweeted
Pułkownik Andrzej Kiszka ps Dąb urodzony 21 listopada 1921 roku.
Żołnierz Batalionów Chłopskich, Armii Krajowej, Narodowej Organizacji Wojskowej, a po zakończeniu II wojny światowej członek antykomunistycznego Narodowego Zjednoczenia Wojskowego.
Od 2017 pułkownik Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
W służbie od 1941 roku. Najpierw lokalny oddział Batalionów Chłopskich.
Później NOW-AK w oddziale Franciszka Przysiężniaka „Ojca Jana”.
Później było dalsze ukrywanie się w lesie, w 1947 roku ujawnił się na mocy amnestii ale nadal walczył w lesie.
Od 1952 roku do 1961 roku samodzielnie ukrywał się w lesie. Przez 9 lat uciekał przed ubekami, komunistami.
W 1961 roku zatrzymany. Skazany na dożywocie a następnie 15 lat więzienia.
W sierpniu 1971 został warunkowo zwolniony z więzienia, po czym zamieszkał w województwie szczecińskim. 21 grudnia 1998 został częściowo zrehabilitowany przez Sąd Wojewódzki w Lublinie, a następnie, pośmiertnie, został w pełni zrehabilitowany przez Sąd Apelacyjny w Lublinie w grudniu 2018.
Zmarł 14 czerwca 2017 roku.
Ksywa Dąb pasowała jak ulał. Twardy jak Dąb.
Szacunek Panie Pułkowniku!
#NaszaPolska
karolina retweeted
The Monument to King Jan III Sobieski has been in Lwów since 1883. When the USSR stole Lwów from Poland, the monument was sent to Gdańsk because Jan Sobieski was a starosta in Pomerania before becoming King.
⚔️👑🇵🇱🛡️
karolina retweeted
Dla mnie szczególnie piękne jest to, że potomkowie polskich emigrantów, często znający Ojczyznę swoich przodków przede wszystkim z rodzinnych opowieści, nadal pielęgnują polską tożsamość i przekazują ją kolejnym pokoleniom. Warto pamiętać, że tamtejsza Polonia wielokrotnie dawała wyraz swojemu przywiązaniu do Polski w najtrudniejszych momentach naszej historii.
Już podczas I wojny światowej w Chile powstał Komitet Pomocy „Pro Polonia”, a w czasie II wojny światowej polskie społeczności w obu państwach organizowały zbiórki pieniędzy, wspierały polskich żołnierzy i pomagały uchodźcom. Również w okresie komunizmu nasi rodacy nie pozostawali obojętni na losy Ojczyzny. Po wprowadzeniu stanu wojennego argentyńska Polonia manifestowała przeciwko represjom władz komunistycznych.
Dziś ich potomkowie kontynuują to dziedzictwo, prowadząc polskie szkoły i ośrodki kultury, obchodząc uroczystości patriotyczne, dbając o pamięć historyczną i tworząc przestrzeń do spotkań osób związanych z Polską. Dzięki ich zaangażowaniu polskość pozostaje żywą częścią społeczności oddalonych od naszego kraju o tysiące kilometrów.
Bardzo zależy mi na tym, aby wzmacniać więzi z naszymi rodakami w Ameryce Południowej i wspierać ich działalność. W powołanej przez Prezydenta @NawrockiKn Radzie do Spraw Polonii i Polaków za Granicą zasiada już dwóch przedstawicieli Polonii argentyńskiej. W przyszłym roku planowane jest także utworzenie gremium młodych liderów polonijnych, w którym, mam nadzieję, nie zabraknie przedstawicieli polskiej młodzieży z Ameryki Południowej.
Cieszę się, że już wkrótce będę miała okazję ponownie spotkać się z naszymi rodakami w Argentynie. Z niecierpliwością czekam również na pierwsze spotkanie z Polonią chilijską, poznanie jej działalności oraz rozmowy o możliwościach dalszego wzmacniania więzi z Ojczyzną.
Polacy wnieśli znaczący wkład w rozwój Argentyny, angażując się w życie gospodarcze, społeczne, naukowe i kulturalne kraju. Wystarczy wspomnieć Jana Szychowskiego, wynalazcę i przedsiębiorcę, który stworzył słynną dziś markę yerba mate Amanda, Eliana María Krawczyk, pierwsza w Ameryce Południowej kobieta oficer służąca na okręcie podwodnym, czy Paulo Dybalę, piłkarza polskiego pochodzenia, który w 2022 roku zdobył z reprezentacją Argentyny mistrzostwo świata.
Wkład naszych rodaków w rozwój kraju został doceniony w wyjątkowy sposób w 1995 roku, kiedy argentyński parlament ustanowił 8 czerwca Dniem Osadnika Polskiego (Día del Colono Polaco). Argentyna jest jedynym państwem na świecie, które ma oficjalne święto poświęcone polskim osadnikom!
Choć społeczność polska w Chile jest znacznie mniej liczna, również tam nasi rodacy zapisali się na kartach historii kraju. Najbardziej znanym przykładem jest oczywiście Ignacy Domeyko, uznawany przez Chilijczyków za bohatera narodowego. Nie był jednak jedynym Polakiem, który wniósł istotny wkład w rozwój tego państwa.
Warto wspomnieć choćby Luciano Kulczewskiego, jednego z najwybitniejszych chilijskich architektów, nazywany „chilijskim Gaudim”, oraz Bogusława „Boba” Borowicza, pochodzącego z Poznania fotografa, który przyczynił się do rozwoju chilijskiej fotografii artystycznej i jej nauczania na Uniwersytecie Chilijskim.
karolina retweeted
Polacy wnieśli znaczący wkład w rozwój Argentyny, angażując się w życie gospodarcze, społeczne, naukowe i kulturalne kraju. Wystarczy wspomnieć Jana Szychowskiego, wynalazcę i przedsiębiorcę, który stworzył słynną dziś markę yerba mate Amanda, Eliana María Krawczyk, pierwsza w Ameryce Południowej kobieta oficer służąca na okręcie podwodnym, czy Paulo Dybalę, piłkarza polskiego pochodzenia, który w 2022 roku zdobył z reprezentacją Argentyny mistrzostwo świata.
Wkład naszych rodaków w rozwój kraju został doceniony w wyjątkowy sposób w 1995 roku, kiedy argentyński parlament ustanowił 8 czerwca Dniem Osadnika Polskiego (Día del Colono Polaco). Argentyna jest jedynym państwem na świecie, które ma oficjalne święto poświęcone polskim osadnikom!
Choć społeczność polska w Chile jest znacznie mniej liczna, również tam nasi rodacy zapisali się na kartach historii kraju. Najbardziej znanym przykładem jest oczywiście Ignacy Domeyko, uznawany przez Chilijczyków za bohatera narodowego. Nie był jednak jedynym Polakiem, który wniósł istotny wkład w rozwój tego państwa.
Warto wspomnieć choćby Luciano Kulczewskiego, jednego z najwybitniejszych chilijskich architektów, nazywany „chilijskim Gaudim”, oraz Bogusława „Boba” Borowicza, pochodzącego z Poznania fotografa, który przyczynił się do rozwoju chilijskiej fotografii artystycznej i jej nauczania na Uniwersytecie Chilijskim.
W związku ze zbliżającą się wizytą Prezydenta @NawrockiKn w Argentynie i Chile warto przyjrzeć się historii i współczesności tamtejszych środowisk polonijnych.
Według szacunków w Argentynie mieszka co najmniej 120 tysięcy Polaków i osób polskiego pochodzenia. Polonia w Chile jest znacznie mniej liczna – szacuje się ją na około 3 tysiące osób. Początki polskiej emigracji do tej części świata sięgają XIX wieku.
Do Ameryki Południowej trafiali między innymi uczestnicy powstań narodowych i emigranci polityczni, a z czasem coraz liczniejsi Polacy poszukujący lepszych warunków życia. Największa fala emigracji do Argentyny przypadła na okres międzywojenny, kiedy to osiedliło się tam około 150 tysięcy naszych rodaków.
Kolejna fala napłynęła po II wojnie światowej, gdy Polska znalazła się w sowieckiej strefie wpływów. Wielu Polaków, nie godząc się na życie pod rządami komunistów, zdecydowało się rozpocząć nowe życie za oceanem.
Od tamtej pory skala emigracji do tej części świata znacznie się zmniejszyła. Dlatego też dzisiejsze środowiska polonijne w Argentynie i Chile tworzą przede wszystkim potomkowie rodzin, które osiedliły się tam przed wieloma pokoleniami.
karolina retweeted
W związku ze zbliżającą się wizytą Prezydenta @NawrockiKn w Argentynie i Chile warto przyjrzeć się historii i współczesności tamtejszych środowisk polonijnych.
Według szacunków w Argentynie mieszka co najmniej 120 tysięcy Polaków i osób polskiego pochodzenia. Polonia w Chile jest znacznie mniej liczna – szacuje się ją na około 3 tysiące osób. Początki polskiej emigracji do tej części świata sięgają XIX wieku.
Do Ameryki Południowej trafiali między innymi uczestnicy powstań narodowych i emigranci polityczni, a z czasem coraz liczniejsi Polacy poszukujący lepszych warunków życia. Największa fala emigracji do Argentyny przypadła na okres międzywojenny, kiedy to osiedliło się tam około 150 tysięcy naszych rodaków.
Kolejna fala napłynęła po II wojnie światowej, gdy Polska znalazła się w sowieckiej strefie wpływów. Wielu Polaków, nie godząc się na życie pod rządami komunistów, zdecydowało się rozpocząć nowe życie za oceanem.
Od tamtej pory skala emigracji do tej części świata znacznie się zmniejszyła. Dlatego też dzisiejsze środowiska polonijne w Argentynie i Chile tworzą przede wszystkim potomkowie rodzin, które osiedliły się tam przed wieloma pokoleniami.
,,Mam pogardę dla Moskali za ich azjatycką skłonność niszczycielską, za tę bezceremonialność, z jaką tratują po niwach wiekowej pracy cywilizacyjnej, za tę wschodnią nieodpowiedzialność przed własnym sumieniem, która w każdej sprawie pozwala mieć dwa oblicza”.
-Roman Dmowski Myśli nowoczesnego Polaka rodział VII
Miłego weekendu.
karolina retweeted
هذا ليس تصميما من عالم خيالي، بل درع لبسها فرسان حقيقيون: الهوسار المجنحون البولنديون، نخبة من سلاح الفرسان هيمنت على ميادين المعارك الأوروبية من القرن السادس عشر إلى القرن الثامن عشر.
تراوح وزن دروعهم بين 15 و30 كيلوغراما، وكانت أجنحتهم هياكل خشبية مكسوة بالريش، وغالبا ما كان ريش العُقاب. ولا يزال الغرض منها موضع خلاف، أكانت للترهيب، أم لمجرد الزينة؟ أما أسلحتهم، فقد استعملوا أسلحة متنوعة من رماح طويلة وسيوف ومسدسات بدائية واقواس، لكن أشهرها يظل سيف "شابلا" الأحدب.
وأشهر مآثرهم هجومهم الكاسح في معركة فيينا سنة 1683، الذي أسهم في فك الحصار العثماني عن المدينة، وأكسبهم صيتهم الأسطوري.
karolina retweeted
🗓 1 listopada 1918 r. Ukraińcy podjęli próbę opanowania Lwowa – miasta zamieszkanego w większości przez Polaków. Rozpoczęły się krwawe walki. Za broń chwyciły polskie organizacje wojskowe, pod wspólną komendą Czesława Mączyńskiego. Do obrony miasta spontanicznie przyłączyli się polscy mieszkańcy Lwowa, w tym młodzież szkolna – Orlęta Lwowskie.
🟥 Wielu zginęło za swoje ukochane miasto. Był wśród nich 14-letni Jurek Bitschan, który 20 listopada pisał do ojca:
📃 „Kochany Tatusiu! Idę dzisiaj zameldować się do wojska. Obowiązkiem moim jest iść, gdy mam dość sił, bo brakuje ciągle ludzi dla wyswobodzenia Lwowa”.
🇵🇱🟥 Bitschan to jeden z najmłodszych obrońców miasta. Poległ 21 listopada 1918 – w dniu wyzwolenia miasta i zakończenia walk. W miejscu śmierci Jurka stanął krzyż. Ciało chłopca złożone zostało na Cmentarzu Orląt Lwowskich.
🎖 Wskutek odniesionych ran w walkach z Ukraińcami o Lwów zmarł też Antoś Petrykiewicz – 13-letni ochotnik, uczeń II klasy miejscowego gimnazjum. „W walce był nieustępliwy”– zapisał jego dowódca, por. Roman Abraham. Bohaterski chłopiec jest najmłodszym w polskich dziejach kawalerem Orderu Virtuti Militari.
‼️ Na odsiecz obrońcom miasta przybyły wojska dowodzone przez płk. Michała Tokarzewskiego-Karaszewicza. 21 listopada Ukraińcy zostali wyparci z miasta. W walkach o Lwów ogółem poległo blisko 500 Polaków, ok. 200 z nich było uczniami szkół średnich i studentami, a kilkunastu uczniami szkół powszechnych.
🎖 22 listopada 1920 r. Lwów jako pierwsze w II RP miasto polskie zostało odznaczone Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari.
🇵🇱 Obrona Lwowa w listopadzie 1918 r. jest jedną z najpiękniejszych kart w historii Polski. Poświęcenie i męstwo bohaterskiej ludności miasta, a zwłaszcza młodzieży, pozostaje do dziś niedoścignionym wzorem polskiego patriotyzmu.
⚔ Dowiedz się więcej➡ tinyurl.com/5dsna5fv
karolina retweeted
Longer post:
When judging Poles under German occupation for not doing enough to save Jews, people must understand the reality, brutality and context.
The punishment for helping a Jew was often not imprisonment, but death, often for an entire family. German terror could also bring collective reprisals against neighbors or villages. To offer food, shelter, forged papers, or a hiding place was therefore not a small act of kindness; it could be an almost suicidal decision that placed one’s children, parents, and community at risk.
Still, countless Poles did help often due to their theology and strong Christian morals. They hid Jews, fed them, carried messages, secured documents, and created rescue networks such as Żegota (the only aid organization, created in occupied Europe; the duty was saving Jews). Many paid with their lives and the lives of family members.
Before judging people who lived under that terror, we should honestly ask ourselves: would we risk our own children, spouse, parents, and home to save someone from another faith or community? Often Polish saviors took great risk doing this and they may not even known the person. It is easy to make moral judgments from the safety of a computer screen decades later. It was far harder to act with courage when the consequence could be the murder of everyone you loved.
Polish rescuers deserve lasting honor, and the frightened should be understood in the context of a system designed to make humanity itself punishable. Those who did not help Jews lived under the knowledge that even small acts of assistance could bring lethal consequences. Their choices should be assessed with the seriousness and historical context that such terror demands.
Photos:
Jan Karski risked his life as a courier of the Polish Underground State. After witnessing the Warsaw Ghetto and the deportation machinery, he carried firsthand reports of the destruction of Poland’s Jews to Allied leaders in Britain and the United States.
Irena Sendler, shown with a child, was a Polish social worker and member of Żegota, the underground Council for Aid to Jews. Żegota was the only state-supported underground organization in occupied Europe devoted specifically to aiding Jews. With a network of brave Polish collaborators, she helped remove Jewish children from the Warsaw Ghetto and place them in hiding with families, convents, and orphanages.
Aleksander Ładoś, head of the Polish Legation in Bern, helped lead a rescue network that arranged Latin American passports for Jews under German occupation. The Ładoś Group sought to help as many as 8,000–10,000 people, and researchers estimate that its work contributed to saving approximately 2,000–3,000 Jewish lives. Ładoś spent the final years of his life in crushing poverty.
Zofia Kossak-Szczucka, seen welcomed with flowers, was a writer and co-founder of Żegota. In 1942, she publicly condemned the mass murder of Jews in her underground appeal Protest! and helped establish organized rescue efforts despite the deadly consequences imposed by the German occupiers.
These photographs show four Polish figures, who were amidst thousands whose actions during the German occupation deserve to be remembered and honored highly.
These were not distant observers - they acted in a country where helping a Jewish neighbor could mean execution, not only for the rescuer but often for family members as well.
Once people understand this essential context, the terror, isolation, and threat to entire families, it becomes easier to understand why rescue was so difficult and and why fear cannot be judged casually from a safe distance
karolina retweeted
Zabawne, że mówi to facet, który zabił najwięcej prawosławnych chrześcijan w XXI wieku.
Russia and Orthodoxy could serve as a refuge for Christianity, almost like an ark, President Vladimir Putin said in an interview with Serbian film director Emir Kusturica for Channel One's film "Our Baptism. The Primate," dedicated to the 80th birthday of Patriarch Kirill.
TASS has compiled the president’s key statements:
vk.cc/d48Unw



















































