Sayın Makine Mühendisi Sosyolog @hasankulunk ‘ün tarihsel analizi çok önemli. ⬇️⬇️⬇️ “TARİHE FARKLI BİR BAKIŞ Tarih bir bakıma geçim/ticaret ve “ticaret yollarına” hakim olma mücadelelerinin hikâyesidir dersek fazla abartmış olmayız. Erken çağları bir kenara bırakırsak, batıya yürüyüşümüzde çağ açan büyük fetih İstanbulun kurtarılması olmuştur. Fetih, dünya tarihinde ciddi bir dönüm noktası olmakla bir çok başlık altında sayısız değişikliklerin insanlığın hayatına dokunacağı bir içtimai hadise olarak tezahür etmiştir. Bütün tarihçiler ve araştırmacılar neredeyse ittifak halinde İstanbulun el değiştirmesinin dünya ticaret yollarının işleyişinde ciddi sonuçları olduğunu, bu önemli ticaret yolunun Türklerin eline geçmesinin Avrupa ticaretini sıkıntıya soktuğunu ifade etmektedirler. İstanbul üzerinden ticaret zora girince batılılar Kırım üzerinden yeni bir yol açtılar. Cenevizlilerin Karadeniz’in kıyılarındaki muhtelif limanlar üzerinden geliştirdiği ticari faaliyetler yoğunlaşınca Fatih 1475 yılında Gedik Ahmet Paşayı Kırım seferine gönderir, Kırım kurtarılır, Cenevizlerin hakimiyetleri biter ve Karadeniz Türk gölü olur. Kırım üzerinden yürütülen ticari faaliyetler de Türklerin kontrolüne girer. Kırım yolunu da kaybeden Avrupa bu sefer güneye kayar deniz yolundan Kızıldeniz’in kuzeyine taşıdığı baharatları deve kervanları ile İskenderiye limanına, oradan da gemilerle Avrupa’ya taşımaya başlar. Böylece İstanbul ve Kırım yolunu kaybeden batılı tüccarlar üçüncü bir yol keşfetmiş olurlar ve ticaretlerini bu güzergahtan yürütmeğe başlarlar. Bu süreci iyi okuyan Yavuz Sultan Selim han 1516 da başlayıp 1517 de tamamladığı Mısır seferiyle üçüncü kez dünya ticaret yoluna el koyar ve Türk’ün ticaret yollarına hakimiyetini yeniden hayata geçirir. Kızıldeniz-İskenderiye güzergâhını kaybeden Batı başkentleri ve tacirleri bu sefer daha ciddi bir sıkıntıya ve arayışa girerler. Çeşitli araştırma ve seferler düzenleyerek batıya ve güneye giderek bir yandan Amerika kıtasını bir yandan da güney Afrika burnunu keşfeder ve uzak doğu-Avrupa ticaret yolunu Hint okyanusu-ümit burnu-Avrupa güzergâhında yeniden güvenli bir şekilde tesis ederler. Bunun üzerine, Kanuni Sultan Süleyman döneminde (1538-1553) Osmanlı İmparatorluğu'nun Portekizlileri Hint Okyanusu'ndan atmak, Baharat Yolu'nun kontrolünü ele geçirmek amacıyla dört büyük Hint Deniz Seferi düzenlenmiştir. Ama çeşitli sebeplerle bu seferler başarılı olamamış, batılı tacirlerin bulduğu/kurduğu dördüncü yolu kontrolümüze alamamış olduk. Bu seferden bize kalan Yemen, Eritre, Sudan ve Habeşistan'ın bazı bölgelerinin Osmanlı topraklarına katılması olmuştur. Kanaatimizce Osmanlı’nın yükselişi ve dünya hakimiyeti iddiasının duraklaması Hind okyanusu seferlerimizin sonuçsuz kalmasıyla başlamıştır. ********** Anadolu’da bağımsız bir merkez devlet olmanın olmazsa olmaz şartı güvenliktir. Anadolu’nun savunması/güvenliği dört tabii mevzi üzerinde sağlanır. Bunlar: Kuzeyde Kırım Batıda Bosna Doğuda Afganistan Güneyde Yemen, Somali. Bu dört mevzide etkili olmadığımız sürece Anadolu’da iki gözümüzü kapatıp uyumak şansımız yoktur. Bu gerçek Kanuni döneminde ne kadar gerçek idiyse bugün de aynı şekilde coğrafyamızın gerçeğidir. Bizi bu gerçeği idrak etmekten alı koymak isteyen çalışmaları iyi anlamak ve etkisizleştirmek zorundayız. Bunlar nelerdir derseniz cevabı buraya sığmayacak kadar uzundur, hatta bir enstitünün beş on yıllık mesaisini dolduracak kadar geniştir. Burada şu kadarını söylemeliyim ki asırlarca dolaştığımız coğrafyalara boş beleş spor yapmaya gitmedik, kimsenin kaşına gözüne hayran olduğumuz için de gitmedik işin bir ucunda ticari kazançlar/ticaret yollarına hakim olmak, bir tarafında da bu hakimiyeti hem gittiğimiz yerlere hem de gidemediğimiz yerlere “adaleti götürmek” tüm insanlığa “insan gibi yaşama” konforunu sunma ideali vardır @tevfikkadan @Halkiyatcilik @TanyeriMustafa @yunuserdolen @malikejder @faruk_uysal @ulkucuhareketr @VolkanOkcuoglu @FalayEmin @_Devletci_ @MHP_Bilgi

DÜNDEN DERS ALARAK BUGÜNÜ OKUMAK Abbasîlerin çözülüşü ve günümüz Türkiye’si üzerine bir değerlendirme Tarih, geçmişte yaşananları bugüne olduğu gibi taşımak için değil; toplumların hangi tercihlerin, ihmallerin ve yapısal sorunların sonucunda güç kazandığını ya da zayıfladığını anlamak için okunmalıdır. Abbasî Devleti’nin çözülüş süreciyle günümüz Türkiye’si arasında doğrudan bir özdeşlik kurmak mümkün değildir elbette. Dönemler, kurumlar ve dünya sistemi ve ekonomik işleyişler farklıdır. Ancak bu tarihî tecrübe; mali yapı, üretim, devlet kapasitesi, toplumsal adalet ve siyasi istikrar arasındaki ilişkiyi düşünmek için önemli sorular ortaya koyar. Bir anlamda tarih ders verir. Abbasîler, uzun dönemler boyunca ticaretin, şehir hayatının, ilim ve kültürün geliştiği büyük bir siyasi ve ekonomik merkez kurdular. Bu gelişmenin temelinde yalnızca devlet yönetimi değil; tarımsal üretim, geniş ticaret ağları, para ve finans uygulamaları, zanaat ve şehir ekonomisi de vardı. Bağdat, ticari ve kültürel canlılığın merkezlerinden biri hâline geldi. Bu tablo, güçlü bir devletin yalnızca siyasi iradeyle değil, üretim ve ticaret hayatını ayakta tutan toplumsal ve ekonomik zeminle var olabildiğini gösteriyor. Zaman içinde ise imparatorluğun farklı bölgelerinde merkezî otoritenin zayıflaması, gelir kaynaklarının daralması, siyasi ve askerî mücadeleler ve ekonomik sorunlar devletin gücünü aşındırdı. Abbasîlerin çözülüşünü tek bir nedene bağlamak doğru değildir. Tarihçiler, özellikle Irak’ın tarımsal gelirlerinin önemine, merkezî yönetimin bu gelirleri toplama ve dağıtma kapasitesine, siyasi parçalanmaya ve askerî güç dengelerindeki değişimlere dikkat çekiyor. Bu süreç, merkezî iktidarın zayıflamasıyla mali imkânların daralmasının birbirini besleyebildiğini ortaya koyuyor. Buradan bugüne taşıyabileceğimiz temel soru şudur: Bir devlet, üretim ve gelir tabanını güçlendirmeden; bütçe disiplinini, kurumsal güveni ve toplumsal adaleti korumadan uzun süre güçlü kalabilir mi? Ekonomik bağımsızlık, üretim ve mali disiplin esastır. Tarihî tecrübe, devlet gelirlerinin sürdürülebilirliğinin ve üretim kapasitesinin siyasi istikrarla yakından ilişkili olduğunu gösteriyor. Üretim zayıfladığında, kamu gelirleri daraldığında ve harcamalar kalıcı kaynaklarla desteklenemediğinde devletin hareket alanı da daralır. Borçlanma, doğru yönetildiğinde bir araç olabilir; ancak üretken yatırımların ve sağlam bir mali çerçevenin yerini aldığında ekonomiyi kırılganlaştırabilir. Günümüz Türkiye’sinde de döviz ihtiyacı, dış finansman koşulları, borçlanma maliyetleri, ithalata bağımlılık ve yerli sermayenin yatırımları gibi başlıklar üzerinde dikkatle durmak gerekiyor. Bu konular, tek başına değerlendirilmemeli; üretim yapısı, verimlilik, teknoloji kapasitesi ve gelir dağılımıyla birlikte ele alınmalıdır. Finansal bağımsızlığın güçlenmesi, yalnızca dış kaynak kullanımını azaltmakla değil, ülkenin ürettiği katma değeri ve tasarrufları artırmakla mümkündür. Kamu harcamalarının niteliği ve verimliliği de bu tartışmanın önemli bir parçasıdır. Her yatırım, her proje ve her harcama; topluma, üretime ve gelecek kuşaklara sağlayacağı katkı bakımından değerlendirilmelidir. Vergi gelirlerinin kamu hizmetlerini ve borç yükünü karşılama kapasitesi, bütçe tercihlerinin şeffaflığı ve para politikasına duyulan güven, ekonomik dayanıklılığın temel unsurlarıdır. Ekonomik baskının toplumsal ve ailevi yansımaları

İSRAİL’DE İÇ SAVAŞ KAÇINILMAZ MI? Ağustos 2026 tarihinde ABD Merkezi İstihbarat Teşkilatı (CIA) bünyesindeki yarı bağımsız alternatif analiz birimi Red Cell (Kırmızı Hücre) tarafından gizli kodla hazırlanan “Fracture From Within” (İçeriden Parçalanma) başlıklı istihbarat değerlendirmesi, İsrail’in toplumsal, siyasal ve ekonomik dokusundaki derin fay hatlarını gözler önüne sermektedir. İlk olarak 5 Ekim 2026 tarihinde Drop Site News ve Capital & Empire haber platformları aracılığıyla kamuoyuna sızdırılan bu belge, İsrail’in Gazze, Lübnan ve İran ile yürüttüğü uzun soluklu soykırım ve katliamlar odaklı savaşların sonucunda ağır bir iç çatışma ve hatta kurumsal devlet çöküşü riskiyle karşı karşıya kaldığını tespit etmektedir. Bu çok önemlidir. @KIZILELMA_VATAN @azpresident @mustafaterzi34 @budun9 @baristerkoglu @DrTasbas @arzu_senkan @YildizKalas @uzdrnesrinunal @VolkanOkcuoglu @OkuyanKemal @nazlidemirrr @caliskankorhan @Akparti @ulkucuhareketr @zerrin_alpaslan @atillakaymaz @Abdulhamit3461 @TandoganHazar @tolqahanerdoqan @enginbalim @medreyata